kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 11-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Peter Blake

Engelse schilderen collagekunstenaar , geboren 25 juni 1931 Dartford (Kent) Engeland

Samen met Hamilton en Richard Smith Smith behoorde Peter Blake na zijn vroege realistische fase tot de kunstenaars die de aanzet gaven voor de ontwikkeling van de poptical-art in Engeland.

Peter Blake gebruikte naast onderwerpen uit het dagelijkse leven ook afbeeldingen van de popular culture, zoals de film- en muziekwereld, Pin-ups, Elvis Presley, Ansichten, het variété en het circus die hij dan vaak in de stijl van de jaren dertig uitwerkte. Hij stelde zich daarbij minder neutraal op ten opzichte van deze figuren dan de meeste popkunstenaars. Hij beeldde ze af in een persoonlijke, expressionistische stijl in plaats van de gebruikelijke gladde stijl van de popart.
Ook reclamedrukwerk en verpakkingen werden door Peter Blake als afbeelding of in zijn collages gebruikt.

Streng gestileerd geven de schilderijen van Blake een combinatie weer van realisme en verbeelding, die een uitdrukking wil zijn van op de actuele gebeurtenissen berustende angsten.

Zijn Babe Rainbow, uitdrukkelijk bedoeld als serigrafie op metaal, is naast de hoes voor de grammofoonplaat 'Sergeant Pepper' van de Beatles, een van de hoofdwerken van deze kunstenaar.

Biografie
Peter Thomas Blake genoot van 1946 tot 1951 een opleiding als grafisch tekenaar aan de Gravesend School of Art.

Van 1953 tot 1956 studeert hij evenals Smith aan de Royal College of Art in Londen, vanwaar de tweede golf in de Engelse Pop-Art op gang is gekomen.

olieverf op doek, 121x91, Londen, Tate Gallery
Dit zorgvuldig geschilderde werk werd begonnen toen Blake nog studeerde aan het Royal College of Art en het is een van de eerste werken in Engeland waarin Pop beelden gebruikt werden. De verdeling van de figuren geeft een effect of een collagetechniek is toegepast, maar het hele oppervlak is in feite met de hand geschilderd – soms, zoals bij de monochroom ‘foto’ van Buckingham Palace, in een verbazingwekkend trompe l’oeil. Alle beelden in het beeld illustreren de titel; alle zijn met liefde behandeld en vele hebben een intieme betekenis voor Blake. Er is een portret van Joh,n Minton, Blakes leermeester die zelfmoord pleegde tijdens het ontstaan van dit werk. Het stilleven in de linker benedenhoek ziet er als een aanhaling uit Bratby uit die toen net op het toppunt van zijn roem in Engeland stond. Daarboven is Manets versie van Blakes thema, bijna een eeuw eerder geschilderd. Evenals Alfred Hitchkock vaak deed, heeft ook Blake zichzelf in zijn eigen werk vereeuwigd: een miniatuur zelfportret ‘weerspiegelt” zich in de bril van de jongen die Manet vasthoudt. (Measham 15) - (Peter Blake volkskunst en maakt hij uitgebreide reizen door Europa.

Van 1957-59 deelde hij een atelier met Smith.

Zijn eerste belangrijke expositie vond plaats in 1958 in de Whitechapel Art Gallery, waar hij tot de prijswinnaars behoorde.

Vanaf 1959 schildert peter blake collages die een fascinerende ironie en zinderende kleuren vertonen.

In 1964 begint de kunstenaar les te geven aan de St. Martin's School of Art in Londen.

Vertaalt men pop-art letterlijk als populaire kunst, dan is Blake misschien wel de meest authentieke popist. Zijn bewondering voor het echt populaire: pop-singers, Beatles, Presley, Hollywood, girlies, worstelaars, majorettes, meesterwerken van de kunstgeschiedenis, maar ook voor de virtuositeit van de reclameschilder is geen intellectuelenheimwee zoals bijvoorbeeld bij Hamilton, geen natuurextase van de stadsmens. Misschien zou men hem beter een naïeve schilder noemen en hem situeren in de buurt van Rousseau of Kane. Maar die zijn dan weer te naïef om nog echt populair te zijn. Peter Blake is populair. In het schilderij 'On the Balcon' portretteert hij zijn eigen wereld én zijn houding er tegenover. De titel slaat niet op het schilderij zelf, maar op een reproduktie van het schilderij van Manet (Magritte heeft het door zijn lijkkisteninterpretatie beroemd gemaakt), dat Blake heel getrouw naschildert, zoals hij dat ook doet met abstrakte schilderijen die hij mooi vindt of met de kaft van Life die hem om een of andere reden getroffen heeft. Als Hamilton in zijn collages de zonnebloemen van Van Gogh reproduceert, dan heeft het nog altijd iets van een betoog. Blake betoogt niet, hij reproduceert iets, gewoon omdat hij het mooi vindt. Hij vindt het ook mooi dat hij dat zo knap kan schilderen. En het mooist van al zal voor hem wel zijn dat On the Balcon (een werk dat hij voor zijn eindexamen presenteerde) reeds op een goede plaats in de Tate Gallery hangt naast de grootste moderne schilders, en dat zijn werk niet alleen door grote galerieën wordt gevraagd, maar ook (zoals zijn fameuze The Da Vinci Brothers Sir Conrad and Ricky) door populaire voetbalspelers. (Geert Bekaert in zijn artikel 'Pop, het wezen van de kunst' uit 1966 op cover van het Beatles-album Sergeants Pepper's.

peter blake is lid van de Brotherhood of Ruralists van 1969 tot 1979 bij Bath.

Sinds ca. 1969 werden zijn schilderijen groter van formaat.

In 1980 keert Blake terug naar Londen waar hij in 1981 lid wordt van de Royal Academy.

Have a nice day mr. Hockney (The Meeting), 1981-83, olieverf op doek, 99x124, Londen, Tate Gallery
Het schilderij toont een ontmoeting tussen drie vrienden, allen Britse schilders: Howard Hodgkin (links), Peter Blake (midden) en David Hockney (rechts). Het is gemaakt na het verblijf van Blake en Hodgkin bij Hockney in Los Angeles in 1979. De scène is een ironische herwerking van Courbets Ontmoeting of Bonjour Monsieur Courbet en toont de kunstenaar die twee vrienden begroet. Blake verplaatst Courbets landelijke scène naar de stedelijke omgeving van Venice Beach (California). Tegenover de vrij formeel geklede bezoekers uit Engeland is Hockney in zijn natuurlijke omgeving, casual gekleed tussen reclamepanelen, palmbomen en knappe skatende dames. - (Peter Blake een grote overzichtstentoonstelling in de Tate Gallery, Londen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 615.