kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Philip Guston

Philip Guston (1913-1980)

Philip Guston is als Philip Goldstein geboren in Montreal, Januari 1913, Canada, als jongste zoon van Joods-Russische immigranten.

In 1919 verhuist de familie naar Los Angeles.

Philip Guston heeft nauwelijks een opleiding gehad. Een korte opleiding aan de Arts High School en het Otis Art Institute, Los Angeles.

Vriendschap met Pollock, De Kooning, Gorky en James Brooks.

1934/1935 Uitgebreide reis door Mexico. Hij begint, geïnspireerd door het werk van o.a. Orozco en Sigueiros met het maken van realistische muurschilderingen over politieke en sociale onderwerpen. De Mexicaanse muurschilderingen en het werk van Picasso en De Chirico inspireren hem tot een maatschappijkritisch realisme in zijn kunst.

In 1935 volgt hij zijn vriend Jackson Pollock naar New York.

1940 Betrokken bij het WPA Federal Art Project waarvoor hij enkele grote muurschilderingen realiseert. In New York komt hij in contact met kunstenaars als Willem de Kooning en Arshille Gorky en maakt hij kennis met het abstract expressionisme.

1941 - 1947 Doceert aan de University of Iowa, Ames, en aan de Washington University, St. Louis.

1945 Eerste solotentoonstelling in de Midtown Galleries, New York.

1947 Guggenheim-beurs.

Guston geeft het muurschilderen op en concentreert zich op het onderzoeken van de expressieve kracht van olieverf op doek. Hij ontwikkelt daaruit zijn eigen abstract-expressionistische stijl en wint in 1948 de Prix de Rome. Talloze zeer succesvolle exposities volgen.

1949 Reizen naar Spanje, Italie en Frankrijk. Verlaat de figuratieve schilderkunst en schildert lyrisch abstract.

1959 Deelname aan Documenta II, Kassel.

1960 Deelname aan de Biennale van Venetie.

1962 Overzichtstentoonstelling in het Guggenheim Museum, New York.

1967 Hervat de figuratieve schilderkunt, maar met satirische elementen. Hij verhuist naar Woodstock waar hij de rust vindt om een geheel nieuwe beeldtaal te ontwikkelen, waarin zijn oude thema's zoals de Ku Klux Klan-figuren, als politieke en/of autobiografische iconen terugkeren. Deze nieuwe stijl, het schilderen als spontane handeling, heeft niets meer te maken met zijn eerdere abstracte werk. Guston reduceert zijn kleurpalet tot de tinten blauw, grijs, zwart en nu en dan rood en roze. De tentoonstelling in Marlborough Gallery in 1970, waar deze nieuwe, picturale werken voor het eerst worden getoond roept heftige reacties op. Toch dankt Guston zijn bekendheid juist aan deze latere werken.

Getekend door de sociale miserie van zijn familie, Guston werd geboren in een familie van Joods-Russische immigranten, maakte hij begin jaren 30 een reeks schilderijen over het racistische geweld van de Ku Klux Klan. Meer dan 30 jaar later, onder impuls van de oorlog in Vietnam en aangemoedigd door de directe beeldtaal van de popart, kwamen dezelfde beelden terug. Niet meer in een sociaal realistische beelding, maar in de stijl van het populaire stripverhaal. In de laatste werken werden de alomtegenwoordige puntmutsen van de KKK -met twee zwarte openingen als schietgaten- vervangen door een hoofd zonder lichaam, opgezwollen en opgelapt, en als een cycloop met slechts een oog. Guston geloofde sterk in de sociale rol van de nieuwe kunst, groots als de renaissance, maar populair en voor iedereen toegankelijk.

Hoewel de schilderijen van Guston uit de jaren '50 het Abstract Expressionisme vertegenwoordigen, liep hij in zijn werk van de jaren '80 vooruit op de New Image Painting. De 'klassieke moderne meester' die zich tegen het mainstream gedachtegoed binnen de kunst gekeerd heeft vormen een exceptioneel gebaar, waarin het karikaturale tot het uiterste gedreven wordt. Ze trekken diepe sporen gevoed door zeer geprononceerde emoties.

De laatste jaren van zijn leven bracht Philip Guston extra tempo aan in zijn artistiek ontwikkelingsproces. Hij had haast. Een ernstige ziekte voorspelde niet veel goeds. Vooral ‘s nachts werkte de Amerikaanse kunstenaar Philip Guston aan deze schilderijen. Naast de inmiddels beroemde schilderijen uit de zogehete 'late' periode, ontstonden zeer karikaturale 'one shot' schilderijen, die het toppunt zijn van zijn uiterst brutale, recht voor zijn raap, manier van doen. Beladen beelden van wilde honden, koppen en vuisten. Deze bijna cartoonachtige schilderijen zijn, in tegenstelling tot zijn werk in olieverf, in een keer opgezet en vormen een reactie op zijn reguliere werk. Sommige schilderijen lijken luchthartig, anderen zijn tragisch en de meeste bezitten de voor Guston typische zwarte humor.

Onlangs is gebleken dat deze laatste periode verborgen schatten herbergt waarin Philip Guston de grootst mogelijke vrijheid weet te veroveren. In termen van intensiteit en radicaliteit liggen zij dicht bij de uitstraling en invloed van het late werk van Picasso en Matisse. Het vergt kennelijk een lang kunstenaarsleven om tot de diepste bestaanslagen van de kunst door te dringen. Niet gehinderd door vaste codes of beperkingen van enigerlei aard gooit Philip Guston de trossen los en maakt zijn meest vrije werk, nog verder van de mainstreamkaders. Deze doeken nemen eerder de status aan van demo's (vgl. muziekindustrie) dan dat er sprake is van voldragen schilderijen. Het karikaturale wordt tot in het uiterste doorgevoerd. Zo ver zelfs dat wellicht de grenzen van de (figuratieve) schilderkunst worden overschreden. Wie weet? Niettemin, deze doeken vormen de diepste sporen van zijn uiterst doorleefde kunst met sterk existentiële en geprononceerde emoties Dat daar tevens (zwarte) humor deel van uitmaakt strekt alleen maar tot aanbeveling van deze zeer raadselachtige kunstenaar.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 174.