kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10 01 2018 22:37 voor het laatst bewerkt.

Pierre Auguste Renoir


zelfportret 1875

Frans kunstschilder en beeldhouwer, geboren Limoges 25 februari 1841, gestorven Cagnes 3 december 1919.

Pierre-Auguste Renoir is één van de kopstukken van de impressionistische beweging. De Franse kunstschilder en beeldhouwer Renoir is bekend geworden met zijn stralende, intieme schilderijen. In tegenstelling tot de andere impressionisten is hij zowel geïnteresseerd in het weergeven van mensen (vooral vrouwelijke naaktfiguren) als in het uitbeelden van de natuur.

Van 1854-1858 op dertienjarige leeftijd volgde hij een opleiding als porseleinschilder in een porseleinfabriek in Parijs, met het schilderen van bloemen op serviesgoed, later beschilderde hij ook waaiers en kamerschermen.

Op 24 januari 1860 krijgt Renoir toestemming om te gaan kopiëren in het Louvre, wat hij vier jaar lang blijft doen.

Samen met Monet, Sisley en Bazille kwam hij vanaf 1861 als leerling terecht in de studio van Charles Gleyre (1808-1874) in Parijs. Van april 1862-64 studeert Renoir tegelijkertijd aan de École des Beaux Arts.

In 1863 werken de kunstschilders vaak zij aan zij in de open lucht in Barbizon. Hij ontmoet Pisarro en Cézanne. Met Alfred Sisley deelde Renoir enige tijd een atelier. Typisch voor de vroegere schilderijen zijn de scènes met vrouwen, kinderen en tuinen.

In 1864/65 exposeert Renoir op de Salon, echter in 1866 en 1867 worden zijn luchthartige en natuurlijke portretten voor de Salon afgewezen.

Van 1868 tot 1870 deelt Renoir een atelier met Bazille en ontmoet hij Manet. In 1869 ontmoet Renoir Paul Alexis, Edmond Duranty, de fotograaf Nadar en de schrijver Emile Zola. In datzelfde jaar in Bougival, aan de oevers van de Seine, legt Renoir samen met Monet de grondslagen voor het Impressionisme, met wie hij veel schildert.

In 1871 nadat hij in militaire dienst heeft gezeten tijdens de Frans-Pruisische oorlog keert hij terug naar Parijs. In 1872 ontmoet hij de kunsthandelaar Durand-Ruel en bezoekt samen met Monet Gustave Caillebotte. In 1872 wordt hij weer afgewezen door de Salon en pleit hij voor de oprichting van de salon des Refusés. In Londen wordt door Durand Ruel voor het eerst een van zijn werken getoond.

In 1873 neemt Renoir deel aan de Salon des Refusés en hij neemt deel aan de eerste impressionistische tentoonstelling in 1874. Hij neemt eveneens deel aan de tweede, derde en zevende Impressionistische tentoonstellingen van 1867, 1877 en 1882, maar weigert deel te nemen aan de andere vier. In 1875 worden Renoir en andere impressionisten, wegens financiële problemen gedwongen een veiling van hun werk te organiseren in Hôtel Drouot.

Naast zijn impressionistische werk blijft Renoir echter ook wel traditionele portretten en landschappen schilderen, het gaat hem niet alleen maar om het vastleggen van lichteffecten.

In de late jaren '70 associeert hij zich met Cézanne, Jules Champfleury, Paul Guillaumin en de schilderijen handelaar Père Tanguy. Vanaf 1878 tot 1883 exposeert hij jaarlijks op de Salon.

In 1879 heeft Renoir een solotentoonstelling in de galerie van het tijdschrift La vie moderne van Charpentier. Renoirs groeiende onvrede met die kunstjes van het pure impressionisme neemt nog toe na een bezoek aan Algiers en Italië in 1881 en 1882. Hij gaat er toe over zijn figuren groter te maken, scherper en duidelijker omlijnd. Zijn werken worden steeds statischer, alsof zijn figuren bevroren zijn.

In 1883 neemt hij deel aan de 7e Impressionistische tentoonstelling en geeft Durand Ruel hem een solotentoonstelling, beide in Londen. In datzelfde jaar reist Renoir naar de eilanden Jersey en Guernsey en naar L'Estaque om Cézanne te bezoeken.
In 1885 exposeert Renoir met de groep Les Vingt in Brussel evenals in 1886 en 1889. In dat laatste jaar weigert hij mee te doen aan de Wereldtentoonstelling van Parijs. In 1887 gaat hij een levenslange samenwerking aan met Stéphane Mallarmé.

In 1890 trouwt hij met Aline, neemt hij voor de laatst keer deel aan de Salon en wordt hem de medaille van de Légion d’Honneur toegekend. Renoir gaat opnieuw heldere kleuren en een losse verftoets gebruiken en schildert in de volgende jaren hoofdzakelijk naakten en landschappen.

In 1892 koop de Franse staat voor het eerst een Renoir en in 1900 neemt hij deel aan de expositie van de eeuw van Franse schilderkunst op de Wereldtentoonstelling van Parijs.

In 1902 wordt zijn gezondheid slechter en raken zijn handen verlamd door reuma. In 1904 neemt hij voor het eerst deel aan de Salon d'Automne in Parijs. In 1905 vestigde hij zich in Cagnes bij Nice. Het zonovergoten klimaat uit die streek laat zijn sporen na in zijn werk. In latere schilderijn past hij steeds intensere kleuren toe.

In 1910 heeft Renoir een Overzichtstentoonstelling op de 9e Biënnale van Venetië. In 1913 begint hij met de hulp van R. Guinos beeldhouwwerken te vervaardigenOp het einde van zijn leven had Renoir veel last van reumatische pijnen, waardoor het werken sterk werd bemoeilijkt. De in deze tijd ontstane beeldhouwwerken (na 1913) kwamen meestal met behulp van assistenten tot stand.

In 1919 wordt hij benoemd tot Commandeur van het Légion d'honneur en wordt een van zijn werken in het Louvre gehangen.

Renoir heeft een enorme productie in zijn 78-jarig leven tot stand gebracht: meer dan zesduizend schilderijen staan op zijn naam!
Pierre Auguste Renoir overleed in 1919 te Gagnes.
 


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 790.