kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 12-05-2011 voor het laatst bewerkt.

Pierre Bonnard



Pierre Bonnard Salle à manger op het platteland, 1913

Frans post-impressionistisch schilder, geboren 13 oktober 1867 te Fontenay-aux-Roses - overleden 23 januari 1947 in Le Cannet.

Bonnard heeft zich nooit willen meten met de rest van de wereld en is daarom moeilijk bij een stijl in te delen. Naast schilderen, illustreerde hij regelmatig voor bladen en heeft ook nog eens een gebrandschilderd raam gemaakt. Je zal in zijn werk nooit gewelddadigheid terugvinden. Bonnard keek met genoegen naar de kleine dingen van het leven, en zette dat ook om naar zijn werk. Hij schilderde veel straatscènes uit Parijs of landschappen uit Zuid-Frankrijk achter een gevulde ontbijttafel. Typische Bonnard-onderwerpen na 1903 zijn interieurs met vrouwen bezig aan hun toilet en stillevens.

Bonnard wordt om zijn iriserende atmosfeer wel de laatste impressionist genoemd. Zijn werkwijze verschilderde daar echter wezenlijk van. Terwijl impressionisten een indruk van een ogenblik weergaven kon Bonnard soms jaren aan een compositie werken en wijzigen.

Biografie
Pierre Bonnard volgt een rechtenstudie aan de Sorbonne in Parijs van 1886 tot 1889 en een kunstopleiding in 1888/89 aan de Ecole des Beaux-Arts en vervolgens aan de Académie Julian.

Aan de Académie Julian leerde hij Ker-Xavier Roussel en Paul Sérusier, Maurice Denis en Jean­ Edouard Vuillard kennen die hem bekend maken met het werk van Paul Gauguin. Dit leidde in 1888 tot een ontmoeting van beiden in Pont-Aven. Naast die van Gauguin onderging hij sterk de invloed van de toen recentelijk in Europa bekend geworden Japanse kleurenhoutsneden met hun alleen op lijn en vlak geconcentreerde wijze van voorstelling.

In 1889 verkoopt hij zijn stilistisch vernieuwende posterontwerp France-Champagne.

In 1890 zit hij kort in de Militaire dienst waarna hij zijn werk in de rechtspraak opgaf en fulltime kunstenaar werd.

Pierre Bonnard opent in 1890 samen met Edouard Vuillard en Maurice Denis zijn eigen atelier. Ook richten zij met Sérusier de kunstgroep Les Nabis op, die pleit voor symbolistische en anti-naturalistische ideeën. Beide kunstenaars waren teleurgesteld door het impressionisme en bewonderden het werk van Gauguin, Cézanne en de Japanse kunst; vooral het laatste is nog te zien in de werken van Bonnard.

Van 1891 tot 1905 zal hij exposeren op de Salon des Independants.

Rond deze tijd schilderde Pierre Bonnard een reeks schilderijen waarin het leven in Parijs centraal stond.

Zijn duidelijk door het japonisme beïnvloede werk leidde weldra tot de bijnaam 'Nabi Japonard'.

Bonnard was een stille introverte man die leefde in afzondering, samen met Marthe de Meligny (eig. Maria Boursin) waarmee hij zijn leven vanaf zijn 25e tot aan zijn dood deelde. In 1925 zijn zij, zonder dat zelfs zijn familie het wist, in alle stilte getrouwd.

In 1893 worden zijn eerste litho's bij gedichten afgedrukt in 'La Revue Blanche'.

Zijn eerste posters verschijnen en hij maakt kennis met Toulouse de Lautrec waarmee hij tot de grondvesters van de moderne affiche kunst behoorde.

Vanaf 1895 zal Vollard de lithografieën en boekillustraties van Bonnard publiceren, die deels door Redon beïnvloed waren. Zo maakte hij de illustraties voor een gedichtenbundel van Paul Verlaine en lithografieën voor Daphnis en Chloë. Zijn boekillustraties, zoals die voor 'Les petites scènes familières' van Claude Terrasse, vertonen beïnvloeding door de toen in opkomst zijnde Jugendstil.

In 1896 heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in de Galerie van Durand-Ruel welke schilderijen, posters en litho's omvatte.

Op het gebied van de schilderkunst raakte hij al snel ontgroeid aan de Nabis en wist hij bepaalde elementen van het impressionisme om te zetten in een volstrekt eigen schilderkunstige taal. Bij hem moet nu de symboliek wijken ten gunste van de kleurencompositie. Ook zijn persoonlijk gekozen beelduitsneden hebben een heel bijzondere intimiteit. Dit intimisme, waarvan Bonnard de voornaamste exponent werd, komt duidelijk naar voren in zijn naakten en in zijn weergave van het interieur. Tot 1910 verwerkt hij invloeden van Manet en uit de eerste periode van Cézanne, en ook daardoor is hij een van de voornaamste neo-impressionisten.

In 1903 heeft hij een tentoonstelling op de Salon d'Automne.

Tussen 1905 en 1911 bracht Pierre Bonnard onder meer een bezoek aan Nederland, Engeland, Spanje, Italië en Noord-Afrika.

In 1906 geeft Bonnard les aan de Academie Ranson.

Zijn beroemde werk 'Naakt in tegenlicht' schilderde Bonnard in 1908.

In 1909 maakt Bonnard langdurige reizen naar Zuid Frankrijk waar hij zich vanaf 1925 definitief vestigt. In 1930 vestigt hij zich in het rustige Le Cannet.

Hij produceerde in deze periode een aantal bijzondere, zeer minutieus samengesteld werken waarover de criticus John Russell schreef dat hij in die doeken bijzondere kwaliteiten toonde, die de fantasieën van de Surrealisten, de kleuren van de Fauves en de verschillende gezichtspunten van de Kubisten deden verbleken.

In zijn latere werk worden zijn vergezichten steeds vaker vanuit een ruimte bekeken, door een raam of door een deur, met ergens in het landschap een menselijke figuur verborgen opgesteld.

Bijzonder zijn ook zijn "scènes uit een huwelijk", met naaktportretten van Marthe en zelfportretten die hij maakt terwijl hij naar zichzelf kijkt in de badkamerspiegel. Van Marthe schilderde Bonnard meer dan 350 naaktportretten, veelal in badkamerscènes. Het zijn portretten van het leven van Bonnard en Marthe, van het ouder wordende paar.

Bonnard overleed op 23 januari 1947 in Le Cannet, aan de Franse Rivièra.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1575.

Tweets by kunstbus