kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Piet Stockmans

Vlaamse beeldend kunstenaar, keramist, beeldhouwer, industrieel ontwerper, installatie-kunstenaar, non-figuratief, gespecialiseerd in porcelein. Woont en werkt in Genk.

websites:
objecten en installaties in diverse materialen (gips, porselein) intrigeren door de geraffineerde wijze waarop de kunstenaar de kijker activeert, dwingt mee te denken. Daarnaast komen ze buitengewoon esthetisch over. Tactiliteit en breekbaarheid zijn de meest kenmerkende eigenschappen van zijn werk. Hij is een kunstenaar die eigenzinnige, unieke en artisanale vazen, schalen of zelfs juwelen maakt. Dominerend wit met kobaltblauw is zijn waarmerk. Deze Genkse kunstenaar is zijn landsgrenzen al enige tijd ontgroeid. Zijn werk is niet alleen te bewonderen in het Design Museum in Gent, maar ook in het Stedelijk Museum van Amsterdam en zelfs in het New Yorks Metropolitan Museum.

''Schepping stoelt op doen, niet op denken; het maken baart ideeën die op hun beurt andere ideeën voortbrengen; gaandeweg, onderweg, worden er, hoe vreemd ook, beslissende opties genomen. Zoals het automatisme van de ploegende boer, of de gewoonte van het gebed, of van het reciteren van mantra's, of nog de herhaling van een dagelijks gebaar. Het is een zoeken naar eenvoud, naar rust, naar lichamelijk wel-zijn.''

industrieel ontwerp
Stockmans gaat als industrieel ontwerper van o.a. serviessystemen uit van ergonomische, technische, functionele en commerciële eisen. Bij de kleinere en individuele toepassingen spelen de onderlinge verhoudingen en samenhang van de onderdelen een grote rol. De industriële productie van Piet Stockmans is in essentie samen te vatten als een geheel van uiterste soberheid. De uitgepuurde vormentaal is gereduceerd tot het functioneel absoluut noodzakelijke, zonder enige decoratie en met als enige kleur een zuiver porselein-wit. Daarmee gaat Piet Stockmans lijnrecht in tegen een aantal producenten die hun vormen teniet laten doen door decorateurs, liefst uit grote modehuizen, die allesbehalve de Bauhaus-ideeën onderschrijven waarin ondermeer is gesteld dat vorm en esthetiek de functionaliteit moeten volgen.

vrij werk
In zijn vrije werk dat ook hoofdzakelijk uit porselein bestaat, maakt hij veel installaties waarbij in de schijnbaar eindeloze herhaling, de subtiele onderlinge verschillen het onderwerp worden. de catalogus van de tentoonstelling die hij in 1986 organiseerde in het Museum voor Sierkunst en Vormgeving verklaarde Piet Stockmans het wezenlijke verschil tussen zijn industriële en zijn vrije productie als volgt: de industriële productie wordt gemaakt met het verstand, de vrije productie komt uit het lichaam. Met andere woorden: beheersing tegenover emotie. In zijn vrij werk overheerst immers duidelijk het speelse, ongedwongen karakter, terwijl zijn industrieel werk eerder koel en rationeel is.

De enige parallellen tussen die twee bestaan uit het materiaalgebruik, namelijk porselein, en uit het repetitieve karakter. De seriematige productie van het industrieel werk wordt duidelijk herhaald in het vrij werk, waarbij elke installatie bestaat uit honderden, duizenden herhalingen van potjes of beredeneerde of gedeformeerde scherven die tot een geheimzinnig geheel zijn samengesteld. Het intense blauwe kleurgebruik ondersteunt nog meer de magische uitstraling van de installaties.

biografie
Geboren 1940 in Leopoldsburg, België.

Piet Stockmans werd in 1940 geboren in Leopoldsburg. In Hasselt en vervolgens in Selb (Duitsland) studeerde hij beeldhouwen en keramiek. Daarna kwam hij naar Genk, om er te wonen en om er les te geven aan de academies van Genk en Eindhoven.

Piet Stockmans begon zijn carrière van 1966 tot 1989 als ontwerper bij porseleinfabrikant Koninklijke Mosa B.V. te Maastricht. Hij bleef er werken tot 1989 en binnen die 20 jaar tekende hij voor de vormgeving van driekwart van de Mosaproductie, ondermeer het koffiekopje "Sonja", waarvan meer dan 40 miljoen exemplaren geproduceerd zijn.

Piet Stockmans experimenteert vanaf 1967 met porselein. Hij tast er – letterlijk - de grenzen en mogelijkheden van af. Hieruit ontstaat een grote kennis en kunde die hij zowel voor zijn industriële opdrachten als voor zijn creatief werk gebruikt. Zo verkent hij al doende telkens verdere mogelijkheden, maar leert hij ook de beperkingen van porselein aanvaarden.

Van 1969 tot 1998 is hij docent Industriële Vormgeving aan de afdeling Productdesign van de Katholieke Hogeschool Limburg te Genk (B).

Begin de jaren ‘70 experimenteert hij met de combinatie porselein - plexi.

Geselecteerd voor de inzending van de 17de Biënnale van Sao Paulo in 1983.

Van 1983 tot 1985 docent keramisch ontwerpen aan de Academie voor Industriële Vormgeving te Eindhoven.

Staatsprijs van de Vlaamse Gemeenschap voor de Beeldende Kunsten (1988)

Sinds 1989 onderzoekt Stockmans als zelfstandig ontwerper de eigenschappen van verschillende materialen.

Hij verbindt de fascinatie voor het unieke van een kunstwerk met de kracht van het meervoudige en repetitieve. En op een speelse manier transformeert hij zijn serviesgoed tot onbruikbare objecten.
Recenter werd het werk van Piet Stockmans ook figuratiever. Hij geraakt geboeid door het menselijk gelaat – en niet in het minst het eigen gelaat - dat hij in reeksen maskers en gedestructureerde zelfportretten tracht te vatten. Zijn installaties krijgen plots gezichten. "Voor veel mensen is dat een breuk, zegt de kunstenaar, voor mij een logische evolutie. In datzelfde jaar (1992) heb ik vazen doorgesneden en met een spijkertje aan de muur opgehangen. Dat was een beeld van iets dat gebroken was, gescheurd, vernield en terzelfder tijd iets nieuws genereert. Porselein is het materiaal bij uitstek om het kwetsbare uit te drukken, en dat heb ik altijd gedaan. Of het nu om een jeneverglaasje gaat of om een masker. Maskers zijn een tweede huid, zoals die opengescheurde vazen dat ook zijn".

porselein installaties vind je in de Metrostation Georges Henri Brussel. 4 x 25 meter porseleinstrookjes die het wapperende door snelheid en wind suggereren.
We vinden er de herhaling in terug die kenmerkend is voor de grote composities van de kunstenaar. De slanke porseleinen elementen staan op vier verschillende plaatsen in reeksen opgesteld (telkens over een lengte van 25m). Met hun blauwe punten, stellen ze pluimen en vleugels voor en roepen ze het beeld op van het opvliegen, het klapwieken en de snelheid.
Stockman is bekend voor zijn voorkeur voor wit. In zijn kunstwerken weerspiegelt hij gevoeligheid, intuïtie en verbeelding. Door middel van zijn installaties voor vloer en muur, gebaseerd op het principe van de reeksen, toont hij aan dat porselein een rijk materiaal is met verrassende mogelijkheden

1995 benoeming tot Cultureel Ambassadeur van Vlaanderen.

1997-1999 External examinator of the Royal College of Art, London (GB)

Zijn atelier in Genk heet “Stockmansblauw”. Het is genoemd naar zijn bekende blauw-witte creaties, die inmiddels ook zijn handelsmerk zijn geworden. Sinds 1997 is zijn dochter Widukind ook partner in het Stockmansblauw-project. Ze is grafisch vormgeefster van opleiding en waakt over het design van de ontwerpen van haar vader. Daarnaast ontwerpt ze samen met haar man, Frank Claesen producten voor de ‘Studio Collectie'.

Henri van de Velde-prijs voor de hele loopbaan ViZo (1998)

2002 Poëzie Watou in galerij Koen Art Tempel aan het Watouplein. Een reeks porseleinen halve torso-omhulsels liggen op en in een boldersbaan. De vernissage bestaat er in die beelden met de bollo's al rollend ‘te breken'.

2003 kunstwerk voor LUC
"Kunst voor én door de universitair gemeenschap"
Naar aanleiding van zijn dertigjarig bestaan heeft het LUC aan Piet Stockmans gevraagd om een kunstwerk te ontwerpen. "Bij het ontwikkelen van ideeën voor kunstwerken probeer ik steeds een band te leggen met de opdrachtgever", zegt Piet Stockmans. "In dit geval gaat het om een universiteit. Ik wil graag de hele universitaire gemeenschap, dus zowel de studenten als de personeelsleden, betrekken bij het kunstwerk." Het betreffende kunstwerk zal bestaan uit een container van roestvrij staal en gelaagd glas. Die container zal gevuld worden met 2.750 blauw-witte kokers. Die kokers zijn gevuld met het genetisch materiaal van alle leden van de universitaire gemeenschap, bijvoorbeeld in de vorm van enkele haren, liefst mét wortel. Studenten en personeel mogen ook een persoonlijke boodschap of een foto in de kokers stoppen. Die zullen vervolgens gesloten worden met een kurk en verzegeld met zegellak. De container, acht meter lang en ruim één meter hoog, zal gevuld worden op 8 mei 2003. Het kunstwerk zal een plaats krijgen in de binnentuin vlakbij de agora en zal een blijvend aandenken zijn aan het LUC anno 2003. "Het is een mooi symbolisch gebaar om de kennis van nu te stockeren voor later", aldus nog Stockmans.

Bronnen:
Museum Stellingwerf-Waerdenhoff - Hasselt (B), Museo Internazionale delle Ceramiche - Faenza (I), Stedelijk Museum - Amsterdam (NL), Haags Gemeentemuseum - Den Haag (NL), Boymans-van Beuningen - Rotterdam (NL), Stedelijk Museum - Schiedam (NL), Museum Het Princessehof - Leeuwarden (NL), Gemeentemuseum - Arnhem (NL), Kunstuitleen Zwolle - Zwolle (NL), American Craft Museum - New York (USA), LACMA - Los Angeles (USA), Metropolitan Museum - New York (USA), Long Beach Art Museum - Los Angeles (USA), Gardiner Museum - Toronto (C)

Stockmans gaf gastcolleges in binnen- en buitenland en exposeerde zowel in Europa als Noord-Amerika. Hij won diverse kunstwedstrijden.

Een selectie van belangrijke tentoonstellingen sinds 1991:
Stedelijk Museum, Vlaams Cultureel Centrum De Brakke Grond en Kunstrai - Amsterdam (NL), Museu de ceràmica - Barcelona (E), Stadsgalerij - Heerlen (NL), Signe galleries - Aachen (D), Museum voor Moderne Kunst - Arnhem (NL), Ambtswoning Ambassadeur - Berlijn (D), Galerie Garth Clark - New-York (USA), Crafts Council en Sotheby's - Londen (GB), Museum of Art en Design - Helsinki (FL), Galerie Ortillés-Fourcat - Parijs (F), Academia Belgica - Rome (I), Gardiner Museum - Toronto (C), Palazzo Bricherasio - Torino (I) - Europ. Industriemuseum für Porzellan - Selb (D)
Galerie Denise van de Velde - Aalst, Stedelijk Museum Stellingswerff-Waerdenhof - Hasselt, Designmuseum - Gent, Galerie Arcade, Deurle, Cultureel Centrum - Knokke-Heist, Venetiaanse Gaanderijen - Oostende, Vlaams Parlement - Brussel

Tot besluit een bijzonder treffend getuigenis van Piet Stockmans zelf, die in de jaren tachtig in een tijdschriftartikel over zijn werk het volgende verklaarde: "En hoe men mijn werk achteraf gaat benaderen is zoals men dat wil benaderen. Wil men er de verschillende kleurnuances in zien, dan kan dat / wil men het als één totaalbeeld beschouwen dan mag dat / wil men ze gaan tellen ook goed. Men mag mijn werk benaderen zoals men wil, mijn zorg was het maken, de fysische inspanning en het heerlijke gevoel een levenswerk volbracht te hebben. Omdat ik het zo fysisch ervaar ben ik er ook van overtuigd dat het een mooi werk wordt, dat er dus ook een esthetisch element in aanwezig is. Het is toch van alle tijden dat primaire dingen altijd mooi zijn. Het gaat pas mis wanneer men een product gaat overcultiveren."


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1958.