kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Rainer Fetting

Duitse schilder, geboren 31.12.1949, Wilhelmshaven.

Deze afwisselend in Berlijn en New York wonende kunstenaar wordt samen met kunstenaars als Baselitz, Immendorf en Lupertz gerekend tot de Duitse Neue Wilden.

Opleiding 1972-78: Studium der Malerei an der Hochschule der Künste, Berlijn bij Prof. Jaenisch.
Techniek: Olieverf, Grafiek en Objecten.

1975-81 Maakt verschillende films, waaronder Geburtstag en Brooklyn 11238.

1977 Opent samen met H. Middendorf, Salome en B. Zimmer de Galerie am Moritzplatz, waarmee de Berlijnse schilders wiens werk bekend zou worden onder de naam heftige Malerei, aandacht vroegen voor hun ‘neo-expressionistische‘ schilderijen.

1980 Eerste groepstentoonstelling 'Vehemente schilderkunst'van de leden van Galerie am Moritzplatz in het Haus am Waltsee, Berlijn.

1980-83 Seriele herhalingen van specifieke thema's in reeksen van werken.

Karakteristiek voor Fettings werk zijn de grote ‘Doucheschilderijen' die hij begin jaren tachtig maakte, waarin het naakte mannenlichaam in verschillende houdingen met welgevallen wordt weergegeven. Daarnaast schilderde hij portretten, bos- en stadsgezichten (New York). Zijn schilderstijl werd door critici wel opgevat als een teruggrijpen op het Duitse expressionisme van het begin van de eeuw, zij het in een eigentijdse, ‘snelle' variant.

1984 Werkt met aangetroffen voorwerpen die hij op het doek bevestigt en overschildert. Fetting is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Neue Wilden.

Sinds 1986 maakte Fetting ook bronsplastieken en combine-paintings.

Rainer Fetting concentreert zich op een klein aantal onderwerpen, zoals de natuur (zonnebloemen -serie, zwanen -serie) en het leven in de grote stad (N.Y. Taxi Canyon). Zijn sociale betrokkenheid zien we in zijn indrukwekkende serie over Amerikaanse Indianen. Rainer Fetting heeft een uitgebreide lijst van opdrachten en exposities. Zijn werk is vertegenwoordigd in belangrijke musea.

Fetting is een begenadigd schilder, die vooral is geïnspireerd door Van Gogh en Francis Bacon. De ontoegankelijke kunst van de Nederlanden is voor hem zo belangrijk, dat hij hem in een film onder zijn eigen regie heeft willen vangen. Fettings onderwerpkeuze wordt door zijn persoonlijke ervaringen bepaald. Hij was graag rockmuzikant geworden, en evenals Middendorf, Salomé, Dahn en Markus Oehlen heeft hij zo nu en dan in rockgroepen gespeeld. Zijn schilderijen ontstaan in fasen en vervolgens snel achter elkaar, alsof het zijn bedoeling was om het extatische ritme van de rockmuziek in schilderijen te vertalen. Zijn schildermethode is wel als performance omschreven. Toch verliest hij nooit de controle over het schilderproces. Daarom doen zijn schilderijen ook koeler aan dan die van Middendorf. Zijn schilderkunst draait om enkele thema's: portretten en zelfportretten, stadsgezichten en homo-erotische scènes. Fetting pendelt tussen Berlijn en New York; of hij nu de blik op de een of op de ander richt, niet de glitter en glamour van de avenues en boulevards worden in zijn schilderijen weerspiegeld, maar de wereld van de outsiders in de trieste wijken bij de Berlijnse Muur en beklemmende stations van de lawaaierige Newyorkse metro. Fetting neemt deze wereld zorgvuldig in zich op, maar hij kiest ook partij.

Fetting, Middendorf, Salomé en Zimmer maken werken die allemaal betrekking hebben op een werkelijkheid met een buitengewoon kunstmatig karakter. Dat geeft hun schilderijen een theatraal effect. Hoewel die werkelijkheid feitelijk voor handen is en dus niet imaginair, bewegen de mensen er zich als op het toneel. Alles is gespeeld, schijn, in scène gezet. Mensen die buiten de maatschappij staan, drop-outs, de rocker en punkers, de homo's en travestieten, de werkloze jongeren, allemaal hebben ze hun eigen werkelijkheid geschapen, bijeengehouden door een strenge gedragscode die in sociaal opzicht het behoud van de groep verzekert. Daardoor krijgt het individuele groepslid zijn steeds bedreigde identiteit. Deze mensen reageren overdreven op hun omgeving en bieden zo weerstand tegen de druk om zich aan te passen. Het in scène zetten van hun eigen bestaan, het plezier in provocerende kleding, het benadrukken van hun anderszijn is hun in zekere mate tot een tweede natuur geworden. Dit levensgevoel wordt door de rockmuziek nadrukkelijk tot uitdrukking gebracht. Rockmuzikanten zijn dan ook de soepelste hoofdrolspelers in de schilderijen van Fetting en Middendorf. Maar niet alleen de mensen aan de zelfkant van de maatschappij hebben iets kunstmatigs, ook de plaatsen waar ze wonen: de verpauperde wijken van New York, Berlijn, Londen en Parijs. Doen ze niet denken aan de coulissen van de Film Noir die plots werkelijkheid is geworden? En de mensen aan acteurs zonder honorarium - in het spel louter om te overleven?


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 395.