kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Robert Ryman

Amerikaans schilder, geboren 1930 Nashville (Tenn),

1948/49 Lerarenopleiding aan het Tennessee Polytechnic Institute, Cookville, en in 1949/50 aan het George Peabody College for Teachers, Nashville.
1950-52 Militaire dienst.
1952 Vestigt zich in New York, waar hij geinteresserd raakt in de schilderkunst.
Werkt tot 1960 als museumbewaker in het Museum of Modern Art, waar hij de minimalistische kunstenaars Flavin en LeWitt ontmoet.
1961 Trouwt met kunstcritica L. Lippard
Neemt tussen 1972 en 1982 deel aan Documenta 5-7 Kassel.
1993 Belangrijke overzichtstentoonstelling in Tate Gallery, Londen.

Sinds de jaren '50 schilderde de conceptuele kunstenaar vrijwel niets anders dan vierkante, monochrome schilderijen waarin hij probeerde het creatieve proces op zich en de geleidelijke wording van een kunstwerk probeerde uit te beelden. Robert Ryman omschreef zijn manier van schilderen eens als ‘to paint the paint'

Nuchter bekeken is een schilderij een plat vlak, bedekt met verf. Over dat vlak valt te melden dat het eenformaat heeft, dat het uit een bepaald materiaal bestaat en dat er zoiets op voorkomt als kleur, eventueel gecomponeerd tot vorm. Vanuit die optiek wordt de afbeelding, of eerder de inhoud ervan, beschouwd als een illusie. Een van de voorstanders van deze fundamentele-schilderkunst is de Amerikaan Robert Ryman. Samen met een aantal geestesverwanten onderzocht hij de tastbare karakteristieken van het schilderij. Aangezien de afbeelding niet in dit concept thuishoorde, ruimde ze plaats voor variaties op het thema van dragers en texturen. Ryman verkoos het vierkant als grondvorm, en met het gebruik van wit ruilde hij de kleur in voor de werking van het licht. Het onderzoek mondde uit in een oeuvre dat de ambachtelijkheid van de schilderkunst belicht. Niet wát, maar hóe was dus het vaandel waaronder Ryman de borstel hanteerde. Mettertijd kregen de adepten van deze formule of analytische stroming te kampen met kritiek, omdat de gepresenteerde materie, op haar beurt immers ook een weergave van een achterliggend idee, uiterst weinig aan de verbeelding overliet.

In de jaren '60 raakte hij geinteresseerd in de visuele effecten die optraden wanneer hij zijn werken met haken aan de muur bevestigde.

De minimalistische kunstenaars verwierpen de dominantie van de visuele perceptie en presenteerden de idee van het kunstwerk als een object dat ervaren moet worden; men moet er zich van bewust zijn. De monochromen werden meer dan maar een schilderij, het was ook een sculptuur of meer specifiek een object. In het werk van Robert Ryman of Frank Stella veranderde het schilderen van natuur. Hun schilderijen moesten niet meer bekeken worden voor hun visuele impact. Ze werden ervaren als drie-dimensioneel en elk aspect van hun materialiteit vormde nu een onderdeel voor hun perceptie als kunstwerk. Dit omvatte de spieramen en doeken waarop de verf wordt aangebracht, de dikte van de verf én de omgeving waarin het werk gepresenteerd wordt, d.w.z. de ruimte van de galerie. Eén van de dingen die de minimalisten trachtten te bereiken was een esthetiek waarmee rekening moest worden gehouden en die ertoe bijdroeg dat de toeschouwers zich meer bewust werden van de onmiddellijke omgeving van het kunstwerk.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 351.