kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-05-2008 voor het laatst bewerkt.

Rococostijl

Rococo

De benaming rococo verwijst naar het Franse woord 'rocaille' (schelp). De schelp is een vaak gebruikt sierobject in rococo-kunstwerken en heeft dit tijdperk zijn naam gegeven. De rococo volgt de barok op, die in de tijd van 1720-80 bepalend was. Het wordt ook als late fase van de barok gezien. Kenmerken van de rococo zijn speelse vormen. De rococo vond vooral uitdrukking in de binnenhuisarchitectuur en in de beschildering van porselein.

Schilderkunst:
Schilders als Watteau, Boucher, Fragonard, Greuze, chardin, maakten vaak genrescenes en herderslandschappen met erotische inslag.

Architectuur:
De binnenhuisarchitecten decoreerden muren en plafonds met sierlijke ranken van zachtgekleurd of verguld stucwerk zoals Cuvilliés (Amalienbourg), v. Knobelsdorff en Nahl (gouden galerij van het kasteel van Charlottenburg).

Literatuur:
De dichters waren geneigd tot een gestileerde uitdrukking van gevoelens in de Anacreontische en herdersliteratuur en de gratieuze literatuur zoals die van Christoph Martin Wieland met zijn rijmvertellingen, Goethes Leipziger Anfänge. (Goethe, Johann Wolfgang), Lesage en Prévost.

Muziek:
De musici maakten zich los van de strenge contrapunctie van de barok en gaven de voorkeur aan 'galante' vormen, zoals bijv. J. A. Hasse, Ph. E. bach, Boyce deden. De rococo is hier vooral de overgangsstijl naar de klassieke stijl van Haydn en mozart (Mozart, Wolfgang Amadeus).

====================================================================

Rococo (Literatuur)
De stijl van de rococo wordt gekenmerkt door het decoratieve, het elegante, het gracieuze, het sierlijke en maniëristische. Deze diende als medium voor onschuldige, naïeve toneelstukken en heldendichten in versvorm, die met satire en geestigheid suggestief het verschil tussen de wereld van de burger en van de adel uitvlakten - zonder dat natuurlijk de bevoorrechte positie van deze laatste groep hierbij in twijfel getrokken werd. Veeleer ging het om het scheppen van een vrolijk-galante sfeer, waarbij door het gebruik van thema's als erotische liefde, levensgenot en gezelligheid bewust de sociale verschillen in de reële werkelijkheid verdoezeld werden. Voor sommige verlichters, die toen allemaal aan de hoven frequenteerden, was dit esthetische omhulsel voor een subversieve invulling met maatschappelijk relevante thema's gewoonweg een uitdaging.

Daarom is het niet verbazend, dat de rococostijl geenszins slechts door schrijvers, waarvan de naam nu vergeten is, toegepast werd, maar ook door zulke eersteklas literatoren als bijvoorbeeld voltaire in Frankrijk, Johann Wilhelm Gleim, Gotthold Ephraim Lessing en door de jonge johann wolfgang von goethe in Duitsland. Maar ook in Engeland, waar de schrijvers over grotere maatschappelijke speelruimte beschikten, werden er elementen aan de rococostijl ontleend - zoals bij Henry Fielding en lawrence sterne.

In het laatste decennium voor de Franse revolutie boette deze stijl in toenemende mate aan betekenis in, omdat de omstandigheden een duidelijk en thetisch gelouterd taalgebruik eisten en veroorloofden. In latere jaren vond geen herleving van de rococostijl plaats, hooguit doen enkele elementen in de historische romans van de 19e eeuw er nog aan denken.

--------------------------------------------------------------------------------

Rococo: De in Frankrijk in de tweede helft van de 17de eeuw ontstane stijl, voortgesproten uit de renaissance. Sierlijkheid is de voornaamste karaktertrek, getypeerd met de franse benaming van het rococo: galante stijl. Een breekpunt in de Duitse muziek was het overlijden in 1750 van Johann Sebastian Bach met wiens dood de Barok ter ziel ging. Hoewel in Engeland Händel, in Frankrijk Rameau en in Italië Alessandro Scarlatti de fakkel van de Barok nog ruim een decennium brandende probeerden te houden, terwijl Alessandro's zoon Domenico een boeiend experimentje in de klassieke stijl niet uit de weg ging. Het is eigenlijk heel vreemd hoe de twee belangrijkste van Bachs begaafde zonen zich van de muziek van hun vader afwendden en een geheel nieuwe stijl omarmden.Eén van de grote wijzigingen ten opzichte van Barok, Rococo en Classicisme is het grotendeels verdwijnen van de ornamentiek, niet alleen in de compositie zelf, maar ook in de uitvoering. Haydn en Mozart bijvoorbeeld waren niet bepaald enthousiast over solisten die naar eigen goeddunken composities 'verfraaiden' met extra noten en improvisatie door deze personen konden ze ook al niet waarderen. In de achttiende eeuw verdween de Rococo en het Classicisme langzaam, eerst in Engeland en Duitsland, pas later in Frankrijk en Italië, eerst in de literatuur, pas later in de muziek. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 840.