 INSCHRIJVEN NIEUWSBRIEF OF WEBFEED!  Tip: klik op Ruud van Empel voor andere pagina's over dit onderwerp. |
Index lexicon: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z 0-9 Deze pagina is voor het laatst bewerkt. Ruud van Empel (1958)Rudolf Franciscus Maria van Empel, Nederlands Fotograaf, beeldhouwer, grafisch, theater- en televisie ontwerper, monumentaal kunstenaar (decorschilder), collagekunstenaar,http://www.ruudvanempel.nl/ Geboren in Breda, 21 november 1958. Woont en werkt in Amsterdam. Academie St. Joost, Breda (1976-1981) Winnaar St. Joostprijs 1981 1982-1987 maakt vrij werk, eigen videoproducties en theaterdecors. 1988 eerste samenwerking met Theo & Thea: toneelstuk De Flessentrekrevue. Ruud van Empel is bekend geworden met zijn activiteiten als decorontwerper en art director voor tv-producties van Arjan Ederveen en Tosca Niterink, oftewel Theo en Thea. 1989-1995 vormgever van Theo & Thea-speelfilm, Petit Populair, Kreatief met Kurk, Borreltijd en andere tv-producties. 1993 Charlotte Kohler prijs voor o.a. zijn tv-werk. Met zijn ontwerpen voor affiches, postzegels en boekomslagen, en met zijn activiteiten als art-director van avantgardistisch gekleurde theater- en televisieproducties was hij in de jaren tachtig en negentig zijn tijd ver vooruit. Als geen ander ontwerper wist hij in die jaren immers 'de goede smaak' en stijlvooroordelen ter discussie te stellen en tegelijkertijd met even ontwapenende als sfeervolle beelden zijn publiek te raken en te ontroeren. Het leverde hem in 1993 de Charlotte Köhler-prijs op. 1996 Werkbeurs Fonds BKVB 1996-heden: vrij werk (fotocollages), exposeert in binnen- en buitenland. Van Empel stopt met het maken van filmaffiches, teleurgesteld in het steeds commerciëler wordende filmklimaat. Dat hij binnen de (grafische) vormgeving uitzonderlijke plaats inneemt is evident. Vanuit inhoudelijk oogpunt was zijn beslissing in 1996 om in de eerste plaats als beeldend kunstenaar verder te gaan dan ook geen ingrijpende. Dat Van Empel in staat bleek in relatief korte tijd alle vooroordelen rond zijn vrije werk te slechten heeft absoluut te maken met de onderscheidende kwaliteit ervan. Ruud van Empel zoekt, selecteert, knipt, plakt en construeert met de computer geheel nieuwe beelden, of beter: nieuwe werelden, verbeeldingen van onwerkelijke en surreële sferen die je als toeschouwer ervaart en op je kunt laten inwerken. In feite verschilt de manier waarop Van Empel zijn fotowerken samenstelt niet wezenlijk van de manier waarop zijn affiches en decorontwerpen tot stand kwamen: het ontstaansproces is identiek, alleen vindt het 'schetsen, knippen en plakken' nu plaats met behulp van de computer. Het grote voordeel van de digitaal uitgewerkte fotocollages is dat de realiteitsbeleving van de beelden en daarmee hun suggestieve kracht geoptimaliseerd kan worden. Dat elke compositie, elk detail en elke kleur zorgvuldig zijn samengesteld laat zich in het uiteindelijk beeld nauwelijks raden. In sommige gevallen vinden beeldexperimenten hun weg in weer nieuwe fotowerken. De zuivere selectie die hij in zijn eigen werk aanlegt, laat zien dat hij zijn beeldtaal volkomen beheerst, exact de optimale spanning in zijn werken weet te duiden en zijn spel met realiteit en surrealiteit, sfeer en suggestie subtiel weet uit te spelen. 'The Office' (1998) (foto) een serie van 23 fotowerken gedrukt als irisprint op aquarelpapier. In deze serie The Office zijn achter bureau's poserende personages te midden van allerlei attributen weergegeven. De objecten hebben ogenschijnlijk alles te maken met de functies van de keurig geklede mannen en vrouwen, maar lijken niet werkelijk relevant. Door de vreemde belichting, de ruimtelijke werking en de verhoudingen tussen de vormen en vooral door de raadselachtige presentaties van voorwerpen op de achtergrond schept Van Empel nieuwe werelden. In 1999 kreeg hij een solotentoonstelling in het Groninger Museum, waarin zowel affiches als fotowerken te zien waren. In zijn werk schuwt hij wilde letters en clichébeelden niet. Met een collageachtige opbouw van zijn affiches weet hij telkens opvallende beelden te creëren. Daarbij vermengt hij hoge en lage cultuur. Het affiche voor de documentaire André Hazes – zij gelooft in mij (1999) toont niet Hazes' overbekende gezicht, maar zijn hemd, zijn hulpeloze hand en zijn ketting, die samen het verhaal van de film vertellen. In 2001 kreeg hij de prestigieuze H.N. Werkmanprijs toegekend voor zijn affiches, fotowerk en ontwerp voor nachtclub Panama. 2001 Tijdens Art Twente 3 door gastconservator Han Steenbruggen (Groninger Museum) geselecteerd voor de aparte fotopresentatie, samen met Lidy Jacobs en Cornelie Tollens. 2001 Photo-album Vier series foto's: Een reeks vrouwenportretten, een reeks 'framestory', foto's van ramen met uitzicht, een reeks 'the office', portretten van mannen achter een bureau op hun werkplek, en een reeks losse portretten. Het zijn op de computer bewerkte foto's, die ogenschijnlijk een onwerkelijke gladheid en perfectie vertonen, maar die bij nadere bestudering altijd een mild soort ironie of commentaar herbergen. Het boek is fraai en zorgvuldig uitgegeven en van een korte, maar terzake doende en verhelderende inleiding voorzien. - Drs. W.A. Fasel 2003 Fotofestival Naarden. Foto Biënnale Rotterdam 2003 Van Empel toont 'The Office'. 2003 'Study in Green' (foto) Ruud van Empel creëert een geheimzinnige, surreële sfeer waarin verlangens en fantasieën sluimeren. Zijn fotoserie 'Study in Green' gaat over kijken en verleiden, bekeken en verleid worden, en onschuld en het verlies van onschuld. |
privacybeleid