kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Simon Starling

Simon Starling (1967)

Schotse installatiekunstenaar, Geboren in Epsom, Surrey, UK. Woont en werkt in Glasgow, Schotland en Berlijn.

Starling is vooral bekend omwille van zijn installaties, waarvoor hij objecten recycleert en transformeert. ''Ik heb nogal een reputatie om dingen kapot te maken,'' aldus Starling, ''maar er zit altijd een toekomstidee aan vast. Iets wordt vernietigd om een nieuwe vorm aan te nemen.'' ''Wat gebeurt er als het ene object transformeert in het andere?'' Met zijn kunst wil hij zijn visie geven op natuur, politiek en economie en zijn afkeer tegen de modernisering, massaproductie en kapitalisme benadrukken.

Starling wordt vooral geroemd om zijn solo-expositie in het Modern Institute in Glasgow en zijn Fudacio Joan Miro in Barcelona.

Tentoonstellingen (selectie)
1997 Blue boat black, Transmission Gallery, Glasgow (solo)
L'automne dans toutes ses collections, MAC, Marseille
Fishing for shapes, Kunstlerhaus Bethanien, Berlijn

1998 Project for a modern museum, Moderna Museet, Stockholm (solo)
Reconstructions, Smart project Space, Amsterdam
The Modern Institute at Sadie Coles HQ, Londen

1999 Blinky Palermo Prize, Galerie für Zeitgenössiche Kunst, Leipzig (solo)
Fireworks, De Appel, Amsterdam
Fang den Hut, Galerie Eigen + Art, Leipzig
Un certain, ATA Centre d'Art Contemporarian, Sofia
Dummy, Catalyst Arts Project, Belfast

2000 Camden Arts Centre, Londen (solo)
No hortus is conclusus, Marres, Maastricht
Play-use, Witte de With, Rotterdam !
Manifesta 3, Moderna Galerija, Ljubljana
The British Art Show, reizende tentoonstelling

2001 CMYK/RGB, Frac Languedoc-Rousillon, Montpellier (solo)
Inverted retrograde theme, Secession, Wenen (solo)
Burn-Time, Neugerriemschneider, Berlijn (solo)
Circles, ZKM, Karlsruhe
G3, Casey Kaplin, New York

2001 CYMK/RGB Simon Starling toont, is een vervolg op een installatie die hij maakte voor een Frans kunstinstituut, het Frac Langedoc-Roussillon. CMYK/RGB gaat over de productie van een catalogus, die zijn eigen productie documenteert. Het vormt een gesloten systeem. Een voorbeeld: in de catalogus staan foto's van de drukker aan het werk. De pagina's die op dat moment gedrukt worden staan zelf ook weer in de catalogus.

Simon gebruikt vaak gesloten verhalen of systemen in zijn werk. Daarnaast spelen toevalligheden een belangrijke rol. Ook in dit werk is dat het geval. Zo verwijst de titel CMYK/RGB naar twee systemen van kleurenreproductie: CMYK (cyan, magenta, yellow, black) wordt gebruikt in het drukkersvak; RGB (red, green, blue) zijn de kleuren van de pixels waarmee een beeldscherm (televisie en computer) is opgebouwd. Toevallig deelde de Roemeense drukkerij van de catalogus het pand met een televisiestation en toevallig zijn de nationale Roemeense kleuren ook RGB.
Simon's ruimte in Witte de With is ingericht als een productieruimte, waar je de verschillende stadia van het maken van de catalogus kunt volgen. Je ziet de drukproeven en nog niet ingebonden bladzijden, maar je kunt ook het eindproduct bekijken. De ruimte verwijst ook naar Roemenië. Er zijn replica's van handgemaakte Roemeense krukjes en de nationale oftewel RGB kleuren komen terug in de aankleding.

Objecten van betekenis (Will Bradley) Simon Starling zet in op de omvangrijke en complexe traditie van sculptuur om er een eigentijdse interpretatie aan te geven. De in Berlijn woonachtige Schotse kunstenaar gebruikt strategieën en technieken uit de performance en conceptuele kunst om sculptuur te veranderen in verhalen, die de esthetische en ideologische zekerheden van het modernisme omzeilen, zonder ze compleet te verwerpen. De objecten van Starlings kunst zijn vaak getransporteerd over enorme afstanden (een boom die van Ecuador naar Australië verscheept is om te worden verwerkt tot modelvliegtuig), afgebroken en opnieuw in elkaar gezet (een automotor half verwijderd en opnieuw in elkaar gezet als verwarmingssysteem die het mogelijk maakt om cactussen te laten groeien in een galerie in Frankfurt), gerooid en opnieuw geplant (rododendrons keerden terug uit Schotland naar hun land van herkomst, Spanje), gesmolten en in elkaar gevoegd (een aluminium fiets en stoel elk omgesmolten en gebruikt om de ander te reconstrueren), en verbrand als brandstof (een vissersboot veranderd in houtskool). Dit bewerken van materiaal ligt aan de basis van onze hele beschaving en is karakteristiek voor zowel de kunstproductie als de industrie. Starling legt een verband tussen het bewerken van materie en het manipuleren van betekenis. Hoe kan die betekenis worden gedefinieerd? Is er ook culturele betekenis die onafhankelijk is van vorm en materie? En hoe kan de verbinding van cultuur en materie precies worden gemanipuleerd?

Turner-prijs voor installatiekunstenaar Simon Starling
Zie ook Simon Starling heeft de Turner-prijs gewonnen, de Britse kunstprijs die vaak heel wat controverse uitlokt. Hij liet daarmee Gillian Carnegie, Darren Almond en Jim Lambie achter zich.

De 38-jarige Starling omschrijft zijn werk als "de fysieke manifestatie van een denkproces". Hij won de prijs onder meer voor zijn project Shedboatshed (Schuurbootschuur)(Mobile Architecture No 2). In Zwitserland stuitte Starling op een houten hut. Hij zaagde het bouwwerk in stukken en van de planken timmerde hij een boot die hij in de nabijgelegen Rijn te water liet. Met deze schuit voer hij acht kilometer stroomafwaarts naar Basel. Daar werd de boot weer uit elkaar gehaald en teruggebracht tot zijn oorspronkelijke staat als schuur. Het kunstwerk was bedoeld voor het Kunstmuseum in Basel, dat Shedboatshed ook heeft aangekocht. De hut wordt nu geëxposeerd met een foto van de tijdelijke boot. Medewerkers van Tate Britain, dat de jaarlijkse prijs organiseert, roemden Starlings Shedboatshed als ,,een tegenwicht tegen de druk van de moderniteit, massaproductie en het mondiale kapitalisme''. Ze prezen voorts de poëtische kwaliteit van zijn werk.

Starling staat in kunstkringen wel bekend als ,,de gekke professor'' omdat hij dikwijls technisch ingewikkelde kunstwerken maakt. Inspiratie verkrijgt hij door pelgrimachtige reizen. Een ander onderdeel van zijn inzending was de Tabernas Desert Run , een brommer waarmee Starling door een Spaanse woestijn crosste, aangedreven door een motortje dat liep op een mengsel van samengeperste zuurstof en waterstof uit de lucht. Het verbrandingsproduct was water, dat de kunstenaar opving in een fles en later gebruikte voor een aquarel van een cactusplant die hij op zijn tochten door Andalusië was tegengekomen. Hiermee wil hij de commerciële uitbuiting van natuurlijke rijkdommen benadrukken.

One Ton: Starling maakte vijf prachtige foto's van een Zuid-Afrikaanse mijn. Het gaat om zogenaamde platinadrukken, een kostbare en tijdrovende techniek. Opnieuw laat Starling zijn transformatiedrift de vrije loop, want om deze afdrukken te kunnen maken, werd maar liefst één ton erts uit diezelfde mijn gebruikt. Je kijkt dus wederom naar materie die door tussenkomst van de kunstenaar een andere gedaante heeft aangenomen.

Juryvoorzitter Nicholas Serota, directeur van de Tate, prees Starling voor 'zijn vermogen poëtische verhalen te vertellen die een breed spectrum van culturele, politieke en historische verwijzingen omvatten'.

De in Zuid-Engeland geboren maar nu in Glasgow wonende en werkende Starling kreeg een cheque van 25 duizend pond (bijna 40 duizend euro) van de Britse staatssecretaris voor Kunst David Lammy uitgereikt in Tate Britain. Hij noemde zichzelf na het in ontvangst nemen van de prijs "een kunstenaar die altijd geluk heeft". De drie andere genomineerden ontvingen ieder een cheque van vijfduizend pond.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 55.