kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Takashi Murakami

Takashi Murakami (1963)

Takashi Murakami

Takashi Murakami is een van de meest gevierde hedendaagse kunstenaars van Japan. Hij wijdt zich ook aan de ontwikkeling van jonge kunstenaars en produceert en sponsort kunstmanifestaties. Zijn werk was in 2001 te zien in het Boston Museum, het Museum of Contemporary Art Tokyo en in het NYC Central Station.

De met ongemeen grote ogen uitgeruste knaap is niet groter dan een meter vijftig, beschikt over een weelderige kanariegele haardos met lange, scherpe pieken en ontvangt zijn publiek poeldenaakt en in staat van opwinding. Met de uit zijn flinke erectie ontsnapte straal sperma slingert hij een lasso dat -eenmaal versteend- boven zijn hoofd een lus vormt. ‘Lonesome cowboy', kopt de titel van het uit glasvezel en ijzer rechtgetrokken werkstuk. Humor, meent geestelijke vader Takashi Murakami. Pure humor.

Net als eerder in New York, Boston en Parijs liep het storm in de Londense Serpentine Gallery waar de populaire Japanse kunstpaus Murakami er zijn levensgrote manga-beelden, de bekende Kaikai-langoorfiguren, met talloze oogjes bedekte padedestoelen, Mickey Mouse-achtige acryl schilderwerken en Louis Vuitton-werkstukken etaleerde. Nog voor de expositie de deuren sloot waren de bookshops in heel Londen door hun voorraad Murakami-boeken, t-shirts of papierwerk heen. Ook ander Japans grafisch werk, onder meer Yoshitomo Nara, ging gretig mee over de toonbank.

Het westen, zo wordt stilaan duidelijk, zwicht voor de Japanse creativiteit, die extravanganter, grenzelozer en vooral explicieter is dan de onze. De Europese navelstaarderij wordt er meteen door afgestraft.

Vooral het werk van de 41-jarige, in Tokyo geboren Takashi Murakami is dezer dagen ‘hot' in het design en modelandschap. In Tokyo werd hij al langer als een kunstpaus erkent, maar de westerse maatschappij ging pas massaal voor hem op de kniëen nadat onlangs het modehuis Louis Vuitton hem wist te strikken en even later ook Lucien Pellat hem op de loonlijst zette en zijn creaties op pulls, sweatshirts en jurken afdrukte.
De gegeerde artiest wordt gezien als een van de meest individualistische en zichzelf onderscheidende contemporay art-kunstenaar van het moment. Zijn bijdrage aan de Japanse en zelfs internationale kunstscène wordt beschouwd als vernieuwend, al was het maar omdat hij zijn werk met strategische precisie omschrijft als een conglomeratie van creativiteit, productie, distributie, economie, theorie, marketing en expressie. Immers, de mens is niet te beroerd om zijn verborgen agenda bloot te geven, zijnde: ‘ik wil commercieel succesvol zijn'. In die zin bekleedt hij talloze petjes, gaande van curator, theoreticus, producer en organisator tot kunstenaar. “Wat ik tot nog toe heb gedaan,” zo vertelde hij ooit de curator van een Duitse expositie,” is brood op de plank krijgen. Ik ben op een strategische manier te werk gegaan toen ik werken moest kiezen en maken voor deze tentoonstelling. Zelfs dit interview komt ten gunste van mijn business.”

Maar de man legt zijn discipelen ook een theorie voor. Die zit verpakt in een heus manifest, waar schilderwerken en illustraties absoluut nul pictoriale diepte kennen en eindigen als eindeloze, platte taferelen. Want, zo liet hij opnemen in het ondertussen bekende Super Flat Manifesto, ‘de toekomst zou er wel eens kunnen uitzien als het hedendaagse Japan: superplat.'

De hedendaagse Japanse kunstgolf vindt zijn oorsprong in eigen land met de zogenaamde manga, strips die vrij vertaald staan voor ‘onverantwoorde plaatjes'. Eind jaren negentig veroverde het genre stormenderwijs het westen, tot de VS toe, waar de populaire superheldencultuur nochtans ‘here to stay' was.

Erg belangrijk binnen de manga, en nu dus ook doorgestoten naar de grafische kunstsector, is erotiek en sex. Ook Takashi Murakami's vlees is zwak. Dat uit zich niet zozeer in zijn vrolijke langoorfiguren of breed glimlachende bloemengezichten, dan wel in zijn beelden als ondermeer de eerder bescrheven ‘Lonesome Cowboy'. Murakami maakt zijn manga-invloed en -roots meteen duidelijk, geeft zijn japanse collega-kunstenaars lik op stuk door te tonen wat in feite niet mag en bovenal parodieert hij de Amerikaanse cowboy-generatie op een geheel eigen wijze. En je kan er nog mee lachen ook. Maar wij, Westerlingen, kunnen welicht niet verder kijken dan die jongen zijn stijve roede en meterslange straal sperma, wat bij ons meteen de associatie oproept van vunzig en/of pornografisch. Japanners kijken, zo heb ik de indruk, voorbij die grens. Misschien hunkeren wij stilletjes ook wel naar zo'n grensverruimende attitude. Misschien vallen we de laatste jaren daarom wel massaal voor de Japanse cultuur en kunst

Het zal het blauwharige, levensgrote meisje Hiropon worst wezen. Haar grote, waterachtige pupillen en sensueel lijfje hebben slechts één doelstelling: de aanwezige kijklustigen verleiden. Van puur genot slaakt ze een kreetje, zo lijkt het wel. Je zou voor minder. Hiropon beschikt over een fraai stel borsten waarop Lola Ferrari niet langer het patent lijkt te hebben. Op weinig elegante wijze zwaait ze haar borsten elk een kant op om er vervolgens onzacht in te knijpen. De uit beide tepels grote dosis spuitende moedermelk begeeft zich daardoor in een straal achter het lichaam waar het samenkomt en -in bevroren toestand- een nieuwe functie als springtouw krijgt. Humor, meent haar geestelijke vader Murakami. Pure humor. De Westerse wereld haalt zijn chequeboek alvast boven...

De laatste modegril van 2003 is een nieuwe handtas voor Louis Vuitton, die de Japanse ontwerper Takashi Murakami ontwikkelde in samenwerking met Marc Jacobs. Jacobs, hoofdontwerper bij het Franse modehuis, presenteerde de kleurrijke collectie in oktober met de pret-a-porter en schoenen lijn. De tassencollectie is geïnspireerd op de populaire Japanse tekenfilmserie ‘Power Puff Girls' die ook van de hand van Murakami is. In meisjesachtige concept worden traditionele Vuitton-kenmerken gecombineerd met kleurrijke tekenfilmkarakters, en daaruit is een superhippe tas geboren. De tassen zijn versierd met bloemige ‘happy faces' en veelkleurige motieven. Vooral de varianten Cherry Blossom en Multicolour zijn nu al zeer populair en dan ook in heel Europa uitverkocht. De Amsterdamse vesting van Louis Vuitton, aan de P.C. Hoofdstraat, heeft de felbegeerde tasjes in de collectie opgenomen. Er is inmiddels een wachtlijst voor de tassen en menig BN-ner zou al hebben ingetekend ten einde een Power Puff Vuitton te kunnen bemachtigen, die vanaf April/Mei 2003 worden uitgeleverd.

zie volledige bron


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 311.