kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Tilburgse-School

museum- en galeriewereld de leden van de Tilburgse school in meerdere tentoonstellingen bijeengebracht. Daarnaast hebben ze zelf exposities geïnitieerd.

In 1997 dook de naam 'Tilburgse School' voor het eerst op in een artikel in Het Parool van Jhim Lamoree, waarmee deze de in Tilburg werkzame kunstenaars Guido Geelen, Paul van Dongen, Marc Mulders, Reinoud van Vught en Ronald Zuurmond aanduidde. Vanaf dat moment leeft de naam verder in de media en hebben de kunstenaars zich de naam eigengemaakt. En inmiddels is het zo dat de plaats als zodanig in de naam geen sta-in-de-weg zal zijn als de leden zich geografisch zullen verspreiden.

Op 6 december 2002 werd in de Mondriaantoren te Amsterdam, de nieuwbouw waarin Delta Lloyd verzekeringen zetelt, voor het eerst een gezamenlijke presentatie onder de noemer Tilburgse School geopend. Aanleiding hiervoor was de ten doophouding van een door Delta Lloyd verworven sculptuur van Guido Geelen ten behoeve van de nieuwe huisvesting.

Vroeger, bij de proclamatie van een nieuw -isme of een nieuwe beweging (wat vaak gepaard ging met een bespotting van de op dat moment heersende stroming) was het kenmerk van een 'school' een gezamenlijk motief, zoals bij de Haagse school en de school van Barbizon. Of er waren gelijkgestemde idealen over kunst en maatschappij, zoals bij de Amsterdamse school. Vaak ook is het individuele handschrift ten dele ondergeschikt gemaakt aan de stijl die de school 'voorschrijft'. Zo niet bij de Tilburgse school, gelijkgezindheid ja, maar er is geen uniforme stijl waarvoor eenieder zijn handschrift moet inleveren. Veeleer maken de vijf naam als een getalenteerde groep kunstenaars die zich met elkaar verbonden voelen waar het mentaliteit en motief, samenwerking en vriendschap betreft. Hun wortels en roots vinden de kunstenaars behalve in Tilburg, vooral in de geestelijke en picturale erfenis van 2000 jaar christendom en humanisme. De wortelen zuigen uit een rijke voedingsbodem, bladeren ademen, wolken verspreiden zich.

Zo was een belangrijk element bij de 'samenscholing' wederzijdse herkenning in de behoefte heden ten dage nog steeds te willen werken met ambachtelijke technieken als aquarel en olieverf, klei en brons, glas-in-lood, etsnaald en tapisserie. In het ambacht is er een samengaan van de techniek en het handschrift van de kunstenaar, waarbij er toegewerkt wordt naar een voltooiing van een schilderij of beeld.

Hoewel deze principes haaks staan op de conceptuele ontwikkelingen binnen de hedendaagse kunst, waarin niet zozeer het voltooide kunstwerk als wel een proces centraal staat, gaat het de Tilburgse kunstenaars niet om een positionering van het ambachtelijke versus het conceptuele. Wél willen zij een lans breken voor die andere kant van de beeldende kunst die door menig kunstcriticus zo niet ter dood verklaard dan toch in ieder geval heftig veroordeeld wordt.

Door atelierbezoeken over en weer dragen de vijf bij in elkanders werk en ontwikkeling. De dialoog vormt daarbij een wezenlijk element waarbij op het scherp van de snede o.m. problemen die zich tijdens het scheppingsproces voordoen worden geanalyseerd, bediscussieerd en becommentarieerd. Tevens broedt men tijdens de onderlinge bezoeken op nieuwe motieven en thema's en worden exposities en andere plannen geëntameerd en geïnitieerd. De voorliefde voor het ambachtelijke aspect van het kunstenaarsschap en de religieuze inslag of connotaties in het werk van de kunstenaars zou wel eens kunnen duiden op een typisch Tilburgs fenomeen. Immers, Tilburg kan, als voormalige wolstad, behalve op een enorme kennis van en waardering voor het ambacht tevens bogen op een rijk rooms verleden.

'(...)Kan er in de jaren zeventig en tachtig sprake zijn geweest van een 'Londense school'? Nee, althans niet als men dat woord opvat als een door een aantal kunstenaars gemeenschappelijk in praktijk gebrachte stijl. Ja, als daaronder wordt verstaan dat men de aanwezigheid van enige op zichzelf staande talenten wenst te signaleren, die door gemeenschappelijke sympathieën met elkaar verbonden zijn, en die het feit dat hun werk afwijkt van de gestandaardiseerde kunst elders, naar buiten durven uitdragen.'
(De schok van het nieuwe, Robert Hughes, p. 427)

De Tilburgse school is veel eerder een groep kunstenaars die samenkomen op het dorpsplein, omdat men elkaar herkent in een omgang met de traditie, een handhaving van het ambacht, motieven deelt en eenzelfde mentaliteit gemeen heeft. Ook is het zo dat, zoals in het bovenstaande citaat van Hughes over de Londense school ( Leon Kossoff, Frank Auerbach, Lucien Freud en Francis Bacon), de plaats als titel een aantal kunstenaars groepeert en dat de leden van de Tilburgse school in meerdere cross-overs verwantschap tonen in mentaliteit en motief, samenwerking en vriendschap. De Tilburgse school levert dan een bijdrage aan ieders ontwikkeling afzonderlijk. In de atelierbezoeken over en weer is het dan ook van wezenlijk belang dat men elkaars recente werk bespreekt en de messen geslepen kunnen worden. De dialoog is een wezenlijk instrument binnen de school, want men is een medestander als het gaat om herkenning van specifieke problemen binnen het scheppingsproces en men gebruikt elkaar als tegenstander om het eigen werk aan te scherpen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2096.