kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 06-02-2011 voor het laatst bewerkt.

Tracey Emin

Britse kunstenaar, geboren in 1963, woont en werkt in Londen.

Emin is in de beeldende kunst vanaf de jaren '90 een van de meest beeldbepalende kunstenaars in de Brit Art.

In de jaren zestig en zeventig vochten vrouwen uit alle geledingen van de maatschappij voor meer vrijheid. Nu die strijd om gelijkheid in veel opzichten gestreden is, vindt een aantal vrouwelijke kunstenaars dat het weer tijd wordt om hun eigen diepste emoties te onderzoeken. Hun onderzoek spitst zich toe op vrouwelijke bezigheden en traditionele handvaardigheden. Tracey Emin laat een groot publiek meegenieten van haar meest intieme vrouwelijke belevingswereld en maakt de wereld deelgenoot van haar seksuele escapades. Ze spreekt vrijuit, als een orakel voor ieder die het horen wil. Ze nodigt ons uit aan haar sleutelgat te luisteren en haar dagelijks leven tot in de details te begluren. Als zodanig is dit een metafoor voor het verschijnsel dat vrouwen zich, met lichaam en geest, zo onbeschaamd openstellen voor de maatschappelijke, emotionele en huiselijke veranderingen in hun leven. Ooit, tijdens een live debat op Channel Four verscheen ze stomdronken, om vervolgens de discussie flink te verstoren en jankend de aftocht te blazen.

Tracey Emin groeide uit tot de belangrijkste exponent van een tendens in de beeldende kunst waarin autobiografische elementen vrij spel kregen (met dank aan de grootmoeder van deze tendens, Louise Bourgeois).

Emins oeuvre is niet los te zien van haar levensloop. Persoonlijke gebeurtenissen verwerkt zij in installaties, performances, videowerken, textiele tekstwerken, neons, prenten, en foto's. Intieme tekeningen met een persoonlijk handschrift verraden haar fascinatie voor Klee, Munch en Schiele.

De Britse Tracey Emin hakte begin jaren 90 haar schilderijen in stukken omdat zij haar leven interessanter vond dan haar kunst. Ze exposeerde van dan af zichzelf en werd een vaste waarde in de multimediale kunst. Dat begon met spraakmakende performances waarbij ze zich, onder meer, naakt liet opsluiten om - recht uit het hart - een serie werken te schilderen.

Haar eerste solotentoonstelling in de Londense White Cube Gallery in 1994 betekende een doorbraak in de gevestigde kunstwereld. De tentoonstelling droeg het karakter van een katharsis; Emin gebruikte haar werk als een vorm van therapie. Ze stelde bebloede tissues, medicijnen, ingelijste memorabilia en dagboekfragmenten tentoon, waarin ze openhartig en onbeschaamd getuigde van haar verkrachting op dertienjarige leeftijd, haar abortussen, haar promiscuë seksleven en de gewelddadige dood van een oom.

Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995

Haar jeugd en haar stappen op seksueel gebied komen uitgebreid aan bod in allerlei verschillende werken, waaronder de spraakmakende installatie 'Everyone I Have Ever Slept With, From 1963 To 1995': op het doek van een kleine tent borduurde zij alle namen van de mensen waar ze ooit mee sliep, met op de voorkant de naam van de curator.

Ook werd het bed met memorabilia van iedereen met wie zij sliep, een ware hype in de Britse pers. Het door Tracey Emin gemaakte werk, My Bed, is een tweepersoonsbed bedekt met vuile lakens, condooms, volle asbakken, ondergoed en lege flessen.

Lange tijd wilde de Britse kunstenares zich niet schikken naar de kunstwereld in het algemeen en traditionele musea in het bijzonder. Samen met collega Sarah Lucas, een andere coryfee van de Young British Artists, bestierde ze in 1993 liever een tijd lang een winkeltje in zelfgefabriceerde spullen in de East End. In The Shop verkocht ze asbakken met het portret van Damien Hirst, T-shirts en badges, ofwel 'alles wat je bedenkt wanneer je dronken bent en waarvan je de volgende dag zegt: Goddank dat ik dat niet gemaakt heb,'.

Later opende ze het Tracey Emin-museum, waarvan ze zelf enig exposant, directeur én suppoost was. Ze stopte ermee toen er te veel kunstacademie-klassen op bezoek kwamen en het steeds verder buiten het ‘gewone' leven kwam te staan.

Werken:
. Installatie voor de Turner Prize Exhibition 1999, 1999, Londen, Tate Gallery
. The perfect place to grow, 2001, houten paalwoning, dvd, monitor, trestle, platen, houten ladder, 261x83x162, Londen, Tate Gallery

Websites:
. Groene Amsterdammer 15-12-99: Vrouw drinkt man
. Het Parool 22-10-2002: Helleveeg Emin = beminnelijk geworden
. SudsenSoda: De Enige Echte Suds and Soda 'Ten Years Tracey Emin' Catalogus


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 15.