kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-04-2011 voor het laatst bewerkt.

Wayne Thiebaud

Amerikaans schilder, geboren 15 november 1920 in Mesa Arizona.

Wayne Thiebaud is het meest bekend om zijn iconische stillevens van voedingsmiddelen en voorwerpen uit het alledaagse Amerikaanse leven zoals onder meer lippenstiften, cakejes, taarten, ijsjes, sandwiches en speelgoed, die hij schilderde in zijn persoonlijke versie van Pop Art. Hij gebruikt zware pigmenten, dikke verflagen en felle kleuren om zijn onderwerpen uit te beelden. Ook de duidelijke schaduwen, karakteristiek voor de reclamewereld, zijn bijna altijd aanwezig in zijn werken. Hij wordt ook geroemd om zijn stadsgezichten van San Fransisco en zijn schilderijen van aanzichten van Noord-Californië.

Biografie
Thiebaud wordt in 1920 in Mesa Arizona geboren. Als kind woont hij in Long Beach, Californië en in Hurricane in Utah, waar de familieboerderij failliet gaat tijdens de depressie. In 1933 keert de familie terug naar Long Beach. In zijn jeugd werkt Thiebaud als schilder van uithangborden, als vormgever en in 1936 werkt hij korte tijd op de animatieafdeling van de Walt Disney Studios in Los Angeles.

In 1937 studeert Thiebaud aan de Frank Wiggins Trade School om Commerciële Kunst te studeren in Los Angeles en in 1940-41 studeert hij aan Long Beach Junior College om eveneens Commerciële Kunst te studeren. Verder werkt hij als scheepsmonteur in de haven van Long Beach.

Van 1942 tot 1945 zit hij in militaire dienst bij de Amerikaanse luchtmacht, gestationeerd in Californië tekent hij een strip voor de krant van de basis. In de laatste maanden van zijn dienst wordt hij overgeplaatst naar de afdeling Film van de luchtmacht in Culver City Californië.

Van 1946 tot 1949 werkt Thiebaud als ontwerper en striptekenaar bij de Rexall Drug Company in Los Angeles, waar zijn collega de schilder Robert Mallary hem stimuleert om te gaan schilderen.

In 1948 neemt hij deel aan zijn eerste belangrijke museum tentoonstelling getiteld 'Artists of Los Angeles and Vicinity' in het Los Angeles County Museum of Art.

Van 1949-50 studeert Thiebaud aan de aan het San José State College (nu San José State University) en in 1950 stapt hij over naar het California State College (nu California State University) in Sacramento en behaalt in 1951 zijn bachelors. Hij sluit zijn studie in 1953 af met een masters in 1953.
Eveneens in 1951 heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in de E.B. Crocker Art Gallery (nu het Crocker Art Museum) in Sacramento.

Vanaf 1951 doceert hij aan het Junior College in Sacramento en blijft sindsdien doceren. Hij werkt als gastprofessor aan universiteiten door het hele land, van de Colorado University tot de Harvard University en de Yale University. In de periode 1954-57 produceert hij educatieve films.
Van 1956-57 neemt Thiebaud een pauze van doceren om in New York te gaan wonen waar hij onder meer Elaine en Willem de Kooning ontmoet, evenals Franz Kline, Barnett Newman, Philip Pearlstein, Milton Resnick en Harold Rosenberg.

Nadat hij korte tijd in de dominante abstract expressionistische stijl gewerkt heeft, kiest Thiebaud in het midden van de jaren '50 voor het realisme als zijn primaire vorm van expressie.

Terug in Californië werkt hij in 1958 als gastleraar grafiek aan de California School of Fine Arts (nu het San Francisco Art Institute) als plaatsvervanger voor Nathan Oliveira. Hij is ook medeoprichter van de Artists Cooperative gallery - nu Artists Contemporary Gallery - en andere coöperatieven, waaronder Pond Farm, nadat hij in New York het concept van coöperatieven had leren kennen.

Van 1960-63 is Thiebaud assistent professor aan de Kunstafdeling van de University of California in Davis, van 1963-67 is hij Associate professor en van 1967 tot aan zijn pensioen in 1990 is hij professor. Nu is hij professor emeritus.

In 1961 ontvangt hij de Scholastic Art-prijs en in 1962 heeft hij een solotentoonstelling in de Allan Stone Gallery in New York, getiteld 'Wayne Thiebaud: Recent Paintings'. Voor deze tentoonstelling krijgt hij geweldige kritieken, met recensies in Newsweek, Art News, de New York Times en Life magazine. In datzelfde jaar heeft hij eveneens een solotentoonstelling in het de Young Museum in San Francisco en neemt hij deel aan de groepstentoonstelling getiteld 'New Realists' in de Sydney Janis Gallery in New York.

In 1963 richt Thiebaud zich steeds meer op model- en landschap schilderen en begint hij een langdurige verbintenis met Kathan Brown van Crown Point Press, Oakland (later verhuist naar San Francisco). Zijn eerste prenten dateren uit 1950 en hij blijft zijn hele carrière hiermee doorgaan.
In 1965 wordt zijn portfolio met etsen getiteld Delight gepubliceert door Crown Point Press, Oakland, Californië. In datzelfde jaar heeft hij een solotentoonstelling in Galleria Schwartz in Milaan en in 1967 neemt hij deel aan de Biënnale van São Paolo.

In de jaren '70 begint hij stadsgezichten van San Fransisco te maken, verwrongen aanzichten van de straten van de stad en van heuvelhellingen die niet alleen aan de stadsgezichten van Richard Diebenkorn doen denken maar ook aan de precieze schilderijen van Charles Sheeler en Georgia O'Keefe.

In 1972 neemt hij deel aan Documenta 5 te Kassel.

Thiebaud heeft veel ontzag voor de schildertraditie en schaamt zich niet om te vertellen wat zijn inspiratiebronnen zijn: "Ik steel van elke artiest over de hele wereld. Ik steel van de japanners. Ik steel van de Chinezen. Ik steel van de Kooning. Ik steel van Diebenkorn en ik probeer ze tegelijkertijd niet te beledigen. Ik wil ze niet kopiëren. Het is gewoon zo dat hun werk een handig gereedschap is om mogelijkheden te generen als schilder."

Hoewel Thiebaud vaak geassocieerd wordt met Pop Art vanwege zijn onderwerp keuze, beschouwd hij zichzelf niet als Pop Art kunstenaar. Ook stelt hij zich niet op een lijn met de de figuratieve Bay Area beweging. Zijn schilderkunst bekritiseert de Amerikaanse cultuur niet, doch verheerlijkt deze, en zijn verfstreek is veel individualistischer en expressiever dan de platte mechanische stijl van Pop Art kunstenaars als Andy Warhol en James Rosenquist.

Thiebaud heeft talrijke exposities gehad, waaronder in 1981 een solotentoonstelling in het Walker Art Center en in 1985 in het San Fransisco Museum of Modern Art. Hij heeft vele prijzen in ontvangst genomen waaronder de National Medal of Arts uitgereikt door President Clinton in 1994.
Zijn werken zijn opgenomen in de collecties van belangrijke musea in de V.S. en in het buitenland, waaronder het Museum of Modern Art in New York, het San Francisco Museum of Modern Art en het Art Institute van Chicago. Hij wordt vertegenwoordigd door de Alan Stone Gallery in New York en de Paul Thiebaud Gallery in San Fransisco.

websites:
. Artikel Thiebaud in New York Times
. artworksmagazine


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1962.