kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Wilhelm Lehmbruck

Duits beeldhouwer, schilder en graficus, 04.01.1881 Meiderich (bij Duisburg) - 25.03.1919 (zelfmoord) Berlijn.

Werkte aanvankelijk expressionistisch, kwam later tot een meer gestileerde vormgeving. Zijn figuren zijn harmonisch en bewogen van karakter.

Lehmbruck, wiens uitgerekte, dynamische figuren op de symbolistische en existentialistische traditie van Adolf von Hildebrand en Rodin berusten, wordt als een van de grootste beeldhouwers van de 20e eeuw beschouwd.

De zin voor klassieke schoonheid blijft de basis van zijn werk, gekenmerkt door de vereenvoudiging van het modelé en de ritmiek van de compositie. De in passieve rust weergegeven gestalten schijnen in zichzelf gekeerd te zijn. Zoals Modigliani heeft Lehmbruck een voorkeur voor sterk verlengde vormen, waardoor hij aan zijn zachte en tedere figuren een boven de stof uitgaande uitdrukking verleent.

Biografie
De mijnwerkerszoon uit Duisburg genoot een opleiding aan de Kunstgewerbeschule (1895-1899) en de Kunstakademie te Düsseldorf (1901-1907), in 1905 (met een studiebeurs) en 1912 in Italië; 1910-1914 te Parijs; 1914-1917 te Berlijn.

1910-1914 In Parijs leert hij Archipenko, Brancusi, Modigliani en Derain kennen.

1911 Modelleert zijn eerste kniende (knielende figuren). Begint kopergravures en lithografieen te vervaardigen.

Aanvankelijk koos Lehmbruck Constantin Meunier als zijn idool. In Parijs kwam hij o.i.v. van Maillol tot een eigen stijl. De zin voor klassieke schoonheid blijft wel de basis van zijn werk, gekenmerkt door de vereenvoudiging van het modelé en de ritmiek van de compositie. De in passieve rust weergegeven gestalten schijnen in zichzelf gekeerd te zijn. Zoals Modigliani heeft Lehmbruck een voorkeur voor sterk verlengde vormen, waardoor hij aan zijn zachte en tedere figuren een boven de stof uitgaande uitdrukking verleent.

Hij kwam onder invloed van Minne. Zijn werk verenigt de gotische hoekigheid en verlenging met een subtiel evenwicht dat aan Maillol is ontleend, en ook iets van Rodins expressieve energie.

Lehmbruck breekt rond 1911 met de invloed van Rodin en Maillol die tot dan toe zijn sculpturaal werk beheerste. Hij gaat de menselijke figuur uitlengen en vereenvoudigen om haar tot drager te maken van emoties. De gereduceerde vormentaal wordt aangevuld met een gevoelig en sober modelé. Met monumentale beelden zoals Geknielde vrouw (1911) of Opstaande jongeling (1913) ondermijnt Lehmbruck de klassieke rust van zijn vroeger werk. Deze beelden roepen in hun spichtige, onzekere houdingen een melancholische sfeer op.

1912 Deelname aan de Sonderbund tentoonstelling in Keulen. Tweede reis naar Italie.

1914-1917 te Berlijn.
Exposeert met de Deutscher Werkbund.

1916 Eerste grote solotentoonstelling in de Kunsthalle van Mannheim.

1917/18 Verblijft een jaar in Zurich.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt het werk van Lehmbruck dramatischer. In De denker, ontstaan in 1918, vormen de kop met het grote voorhoofd, de schouders en de gesloten hand, sculpturale elementen die tot een gespannen ruimtelijk geheel zijn samengebracht. Het werk is een uitdrukking van concentratie en onbehagen, van een uitzichtloze geestelijke inspanning. Het weerspiegelt de innerlijke onrust die Lehmbruck later in 1919 tot zelfmoord dreef.

1919 Lid van de Pruisische Academie van Schone Kunsten.

25.03.1919 (zelfmoord) Berlijn,

Werken:
Staande vrouwenfiguur (1910); De knielende (1911, New York, Museum of Modern Art); Staande jongeling (1913); De stormende (1914-15); De zittende jongeling (1916-18). Ook verschenen etsen van zijn hand. (Summa; ggk 12, 62-63)

. Knielende vrouw, 1911, brons, 178x71x141, Duisburg, Wilhelm Lehmbruck Museum

. Staande jongeling, 1913, steen, hoogte 233, New York, Museum of Modern Art (gift van mevr. John D. Rockefeller Jr.)

. Staande jongeling, 1913, brons, 228x78x62, Duisburg, Wilhelm Lehmbruck Museum
Invloed van Minne. Dit beeld verenigt de gotische hoekigheid en verlenging met een subtiel evenwicht dat aan Maillol is ontleend, en ook iets van Rodins expressieve energie. Het totale effect is dat van een grootse, monumentale figuur, zorgvuldig in de ruimte verankerd, maar met iets van de poëtische melancholie die we in Picasso’s blauwe periode hebben opgermerkt. (Janson 629)

. De denker, 1918, brons, hoogte 65, Duisburg, Wilhelm Lehmbruck-Museum, Lehmbruck-Nachlaß
Lehmbruck breekt rond 1911 met de invloed van Rodin en Maillol die tot dan toe zijn sculpturaal werk beheerste. Hij gaat de menselijke figuur uitlengen en vereenvoudigen om haar tot drager te maken van emoties. De gereduceerde vormentaal wordt aangevuld met een gevoelig en sober modelé. Met monumentale beelden zoals Geknielde vrouw (1911) of Opstaande jongeling (1913) ondermijnt Lehmbruck de klassieke rust van zijn vroeger werk. Deze beelden roepen in hun spichtige, onzekere houdingen een melancholische sfeer op. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt het werk van Lehmbruck dramatischer. In De denker, ontstaan in 1918, vormen de kop met het grote voorhoofd, de schouders en de gesloten hand, sculpturale elementen die tot een gespannen ruimtelijk geheel zijn samengebracht. Het werk is een uitdrukking van concentratie en onbehagen, van een uitzichtloze geestelijke inspanning. Het weerspiegelt de innerlijke onrust die Lehmbruck in 1919 tot zelfmoord dreef. (exp)

. Zittende jongeling, 1918, gegoten steen, 104x77x115, Frankfurt-am-Main, Städelsches Kunstintitut und Städtische Galerie


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 28.