kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 04-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Wilhelm Sasnal

Wilhelm Sasnal (°1972, Tarnów, Polen)

Poolse kunstenaar, maakt schilderijen zowel als films. Zijn werk gaat over zijn achtergrond en zijn familie, maar leert ons ook te navigeren door de wereld van de internationale popcultuur en geeft ons directe toegang tot waar dan ook ter wereld.

Wilhelm Sasnal wordt één van de leidende figuren van de jongste generatie Poolse schilders genoemd. Voor zijn schilderijen, maar ook voor zijn tekeningen en films, put hij zijn inspiratie in de eerste plaats uit de massamedia, waaruit hij bij voorkeur de meest banale beelden kiest, zonder echter actuele en zelfs ronduit kritisch-politieke topics uit de weg te gaan. Dit weerspiegelt zijn interesse voor het publieke leven, de sociale realiteit en de ‘taal’ van de media, die hij herpersonaliseert.

The Vincent 2006 Beatrix Ruf (directeur Kunsthalle Zürich) nomineerde Wilhelm Sasnal voor de longlist en schreef naar aanleiding van zijn nominatie voor de shortlist het volgende statement over zijn werk:
De Poolse kunstenaar Wilhelm Sasnal werd in 1972 geboren in Tarnów, een kleine industriestad in de buurt van Kraków, gekenmerkt door leven en werk verbindende bedrijfscomplexen in de stijl van het utopisch-socialisme. Sinds hij in Kraków architectuur en schilderen studeerde, woont Sasnal bewust weer in deze plaats, die – ondanks het rasante internationale succes van zijn werk – voor hem het uitgangspunt blijft vormen voor een artistieke uiteenzetting met de veranderingen in zijn persoonlijke ontwikkeling en de Poolse samenleving.
Wilhelm Sasnal is de afgelopen jaren vooral bekend geworden in de context van de aangewakkerde interesse voor realisme in de schilderkunst. De schilderkunst is inderdaad een medium waarmee Sasnal zijn omgeving registreert en interpreteert, daarbij altijd een subjectieve leeswijze benadrukkend. De hoeveelheid schilderijen die de kunstenaar produceert is overweldigend zowel qua aantal als qua stilistische breedte. Zij aan zij vinden we Pop-art, fotorealisme, abstractie, Minimalisme, lyrische abstractie, schetsmatig lijnenspel, het documentaire en zelfs het surreële. Tegelijkertijd en gelijkwaardig met de productie van schilderijen ontstaan er talrijke potlood- en inkttekeningen, foto's en films, alle een even fundamentele voortzetting van zijn interesse in afbeeldingen, hun ontstaan en wijze van functioneren.
Wilhelm Sasnal maakt afbeeldingen van een realiteit die wordt gekenmerkt door een alomtegenwoordige mediale bemiddeling van de realiteit door afbeeldingen, en een daardoor aanwezig continuüm van realiteit - fictie - afbeelding. Daarbij grijpen zijn beelden altijd terug op de inhoud van de collectieve herinnering van zijn eigen generatie en een samenleving die zich moet leren verhouden tot zowel de pijlsnelle politieke veranderingen, als tot de recente, maar tevens verdrongen geschiedenis. Sasnal gebruikt de compositiepatronen van de beelden die onze waarneming van de werkelijkheid bepalen en daardoor de werkelijkheid pas genereren. Zijn afbeeldingen registreren het volledige terrein van de werkelijkheid, van de huiselijke koelkast tot de atomaire dreiging, van de keukenstoel via de rug van zijn vriendin tot vervuilende industriële complexen. Zijn onderwerpen kunnen zowel persoonlijke kiekjes zijn als persfoto's, plaatjes van internet, videoclips, strips of afbeeldingen uit de kunstgeschiedenis. Hij beweegt zich langs de lay-out van bepaalde typen tijdschriften of thematische boeken, maar ook persoonlijkheden uit politiek en cultuur en altijd weer de wereld van de muziek, worden tot onderwerp van zijn beelden.
Een van Sasnals meest recente films gaat over de samenhang en afhankelijkheid van politiek en productie die wij ervaren onder invloed van strategische beslissingen van de industrie. Met de laatste nog leverbare Kodakfilms en een camera die hij op het Internet kocht, en die overduidelijk de sporen van militair gebruik vertoont, draait Sasnal een filmisch lied van de emotionele opstand tegen de macht van de industrie en tegen de onmogelijkheid om individuele beslissingen te nemen over bepaalde beeldkwaliteiten en productieprocessen.
Als Sasnal beelden van de werkelijkheid tegenkomt, dan neemt hij beelduitsnedes over, of het totaal, en vat ze de ene keer exact, om ze een andere keer te laten oplossen tot ze onherkenbaar worden. Zijn werk is altijd tegelijk een protocol van, en een ingreep in de werkelijkheid. Zijn beelden zien eruit als uitvergrote zwartwit prints van striptekeningen of als de meesterlijk geschilderde, fotorealistische omzettingen van foto's. Maar ze kunnen ook werken met pop-achtige kleur- en vormcomposities, sentimenteel-atmosferische kleurstemmingen oproepen, gesticulair geëmotioneerd aangebrachte kleuren gebruiken voor abstracties, of de beelduitsnede en kadrering citeren als kenmerken van een compositorisch reeds geabstraheerde beeldopvatting. Sasnals beelden zijn complexe, fysieke en psychische toeëigeningen. De bronnen zijn aanwezig, maar ze garanderen geen eenduidige of eenvoudige toegang tot de beelden. De inhoud van zijn beelden wordt opengebroken, onderbroken, vertraagd, en vrijgemaakt om haar opnieuw te bepalen.
Wilhelm Sasnal wint The Vincent
De Poolse kunstenaar Wilhelm Sasnal (Tarnów, 1972) is winnaar van The Vincent van Gogh Biennial Award for Contemporary Art in Europe 2006. Hij kreeg de prijs van vijftigduizend euro uitgereikt tijdens een bijeenkomst in de Passenger Terminal Amsterdam. In een korte toespraak zei Sasnal dat hij de helft van het prijzengeld aan een internationale ontwikkelingsorganisatie wil schenken en de andere helft aan een Pools weeshuis.
Sasnal staat bekend om zijn figuratieve schilderijen, maar verraste in het Stedelijk met een presentatie van drie films. Het documentaire werk The River (2005/2006) is een registratie van vier onbekende Amerikaanse bands en twee Poolse bands die hetzelfde nummer instuderen in een oefenruimte. Camera (2006) en Kodachrome (2006) zijn twee conceptuele films die samen een ode vormen aan fotografische technieken die verloren dreigen te gaan. Van deze 8mm-films, de laatste spoelen die Sasnal bezat, zijn geen kopieën getrokken. Tijdens de tentoonstelling zal het materiaal slijten, waardoor de kunstwerken uiteindelijk zichzelf vernietigen. (zie volledige artikel van kunstredactie nrc.nl)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 748.