kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-01-2011 voor het laatst bewerkt.

William Tucker

William G. Tucker Amerikaans beeldhouwer van Engelse afkomst, geboren 1935 in Caïro.

William Tucker behoort naast Phillip King en Isaac Witkin, met zijn abstracte kleurrijke staafsculpturen van staal glasvezel en hout, tot de beeldhouwers van de Britse avant-garde. Zij concentreerden zich op materiaal en structuur en maakten zich zo los van de figuratieve functie van de beeldhouwkunst.

Biografie
William Tucker wordt in 1935 in Caïro, Egypte geboren als zoon van Engelse ouders. De familie keert in 1937 terug naar Engeland.

Van 1955-58 studeert Tucker geschiedenis aan de universiteit van Oxford en in 1959/1960 studeert hij beeldhouwen aan de Central School of Art and Design en de St. Martin's School of Art te Londen. In die tijd doceert Anthony Caro aan St. Martin's en Tucker's medestudenten zijn onder meer David Annesley, Phillip King en Isaac Witkin. In 1961 wordt Tucker de Sainsbury Scholarship toegekend en in 1965 de Peter Stuyvesant Travel Bursary.

In zijn vroege werk heeft hij een voorkeur voor geometrische vormen en industriële materialen, zoals glasvezel en plaatstaal in heldere kleuren. Zijn geëxposeerde werken vertonen een oppervlakkige gelijkenis met het minimalistische werk uit diezelfde tijd.
Tucker onderscheid zich echter van Amerikanen als Donald Judd door zijn suggestie van een organische ontwikkeling in vorm en zels een zweem van vertelling.

In 1962 heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in de Grabowski Gallery in Londen. Van 1962 tot 1966 doceert hij aan Goldsmith’s College te Londen en van 1963 tot 1974 aan de St. Martin’s School of Art te Londen.

In 1968 neemt Tucker deel aan Documenta 4 te Kassel en is hij van 1968-1970 als Gregory Fellow in Sculpture verbonden aan de Fine Arts afdeling van de universiteit van Leeds.

In de jaren 1970 met werken als Cat's Cradle 3 (roestvrij staal, 1.63×2.62×1.5 m, 1971; Londen, Tate), maakt hij meer ruimtelijke en elegante werken die reageren op zwaartekracht en atmosfeer.

In 1972 vertegenwoordigd Tucker Groot Brittannië op de Biënnale van Venetië

William Tucker is ook schrijver en in 1974 publiceert hij het theoretische traktaat The Language of Sculpture (Thames & Hudson, Londen), welke in de V.S. in 1978 wordt uitgegeven als Early Modern Sculpture (Oxford University Press, New York).

Volgend op de publicatie van het boek in Londen wordt Tucker in 1975 uitgenodigd om de tentoonstelling 'The Condition of Sculpture' in de Hayward Gallery te selecteren, waarvoor hij het catalogus essay schrijft.

In 1976 doceert hij aan de Universiteit van West Ontario in Canada en in 1977 aan het Nova Scotia College of Art and Design in Halifax, Canada.

In 1978 verhuist Tucker naar New York en doceert van 1978-82 aan de Columbia University en aan de New York Studio School of Painting and Sculpture in New York.

In de vroege jaren 1980 is hij in zijn werk vooral geïnteresseerd in het creëeren van een spanning tussen massa en open ruimtes.

Tucker ontvangt verschillende beurzen waaronder in 1980-1981 het Guggenheim Fellowship voor Beeldhouwkunst en in 1986 het National Endowment for the Arts Fellowship.

In 1987 heeft hij een tentoonstelling in Tate Gallery in Londen en in 1988 een retrospectief in het Storm King Art Center.

Voorts ontvangt hij in 1991 de Sculpture Center Award for Distinction in Sculpture en wordt hij in 1993 benoemd tot mede-voorzitter van de kunstafdeling van Bard College. In 1995 ontvangt Tucker de Rodin-Moore Memorial Prize, Tweede Fujisankei Biennale
Hakone Open-lucht Museum, Japan.

In 1996 krijgt Tucker een opdracht voor een grootschalig beeldhouwwerk voor Bilbao in Spanje. In 1999 ontvangt hij een award van de New York Studio School in New York.
In 2009 wordt hem de The Jack Goldhill Award toegekend voor Beeldhouwen door de Royal Academy of Arts in Londen en in 2010 de Lifetime Achievement Award door de International Sculpture Conference.

Vroege beeldhouwwerken, gemaakt van staal of hout, werden bijeengebracht en veranderd in abstracte configuraties in voornamelijk geometrische vormen. Zulke composities werden later in pleister of beton gegoten en de belangen van gewicht en zwaartekracht en het potentiële trotseren hiervan werd steeds belangrijker in zijn werk. Tucker schrijft in 1998: I see the role of contemporary sculpture, as preserving and protecting the source of mystery, of the unknown, in public life. Franz Kafka wrote in Prometheus: "There remained the inexplicable mass of rock - the myth tried to explain the inexplicable. As it came out of the ground of truth, it had in turn to end in the inexplicable."

websites:
. sculpture.org
. Tate Gallery


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2008.