kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Wim T. Schippers

Nederlands kunstenaar, beeldhouwer, conceptueel kunstenaar, graficus, tekenaar, illustrator, collagekunstenaar; non-figuratief, figuurvoorstellingen; vertegenwoordiger van de Fluxus beweging.

Naamsvarianten: Wim Schippers, Willem Theodoor Schippers, Jacques Plafond (pseudoniem),

'Als ik er niet was geweest,
had je me niet horen klagen,
maar nu ik er eenmaal ben,
wil ik ook blijven'

'Alle kunst is een
afleidingsmanoeuvre,
en je kunt het net zo goed laten'

Willem Theodoor Schippers is geboren in Groningen 01/05 juli 1942, verhuisde op kleuterleeftijd naar Amsterdam en later naar het Gooi. Hij brengt zijn jeugd door in Bussum, waar hij ook de HBS volgt.

1959 Instituut voor kunstnijverheidsonderwijs, grafische afdeling, Amsterdam, de latere Rietveld Academie. Na een rel, die ontstaat omdat Schippers een aantal studie-opdrachten aan het Stedelijk Museum in Amsterdam verkoopt, verlaat hij vroegtijdig dit instituut. Kort daarop mocht hij van de toenmalige 'Stedelijk' directeur Sandberg in het museum Fodor exposeren.

1961 De A-dynamische Groep
Samen met studiegenoten Ger van Elk en de fotograaf Bob Wesdorp richtte Schippers zich na zijn afgebroken studie op het maken van A-dynamische kunst. De A-dynamische Groep liet zich inspireren door het werk van Marcel Duchamp en andere Dadaïsten, maar was ook verwant met de internationale kunststroming Fluxus. Tijdens de eerste tentoonstelling van de groep in 1962 in Museum Fodor in Amsterdam bombardeerden de kunstenaars glas tot kunst door een museumzaal in te richten met enkel glasscherven. In een begeleidend schrijven werden vergelijkbare projecten aangekondigd: ‘plastieken ter stadsontsiering, reusachtige meubelen, tijdelijke bemoeilijking van het betreden en het verlaten van gebouwen, het in keurige rijen uitstallen van grote aantallen zinloze voorwerpen.'

De A-dynamische Groep hield stand tot 1964. De ideologie van de A-dynamische groep blijkt voor een groot gedeelte overeen te komen met de ideeën van de uit Litouwen afkomstige George Maciunas, oprichter van de internationale kunststroming Fluxus.

In Fluxus worden verschillende kunstvormen als muziek, beeldende kunst, poëzie en film gecombineerd en heeft als doel de vercommercialiseerde cultuur te zuiveren. Het idee van de Fluxuskunstenaars is dat het publiek participeert op de gemaakte kunst en aansluiting zou vinden bij het dagelijks leven. Belangrijke inspiratiebron voor deze vernieuwingsbeweging bood de internationale fluxus-beweging waaraan Nederlandse kunstenaars als Schippers en Willem de Ridder actief deelnamen. De fluxus-activiteiten centreerden zich in Nederland rond ‘Amstel 47', een kleine avant-garde galerie annex boekhandel in Amsterdam. De fluxus-beweging telde vertegenwoordigers in diverse landen en in Nederland bekleedde Willem de Ridder deze positie. Al spoedig begon De Ridder in de door hem beheerde galerie ‘Amstel 47' met het organiseren van tentoonstellingen en acties in de geest van fluxus, waaraan Stanley Brouwn en Wim T Schippers regelmatig deelnamen.

1962 Aan Het Strand Te Petten
Een duidelijk voorbeeld hiervan is het evenement op het strand van Petten. Gekleed in een lange regenjas, gooide Schippers onder grote internationale media belangstelling een flesje Green Spot limonade in zee leeg. Dit was Fluxus-kunst. Gebruik van taal, theater, film, muziek, geluiden, het eigen lichaam, alles kon. Letterlijk betekent Fluxus dan ook: buitensporige ontlasting, zuivering of getij.

In 1964 wordt er een punt gezet achter de Fluxus-activiteiten. Schippers begint zich te richten op de beeldende kunst. Maar de Fluxus-gedachte is echter nooit uit zijn werk verdwenen.

Brimstig
Met taal heeft Schippers zich altijd al bezig gehouden. De taalvondsten van Schippers zijn dan ook opmerkelijk. Zo vond Schippers verschillende nieuwe woorden uit waaronder het woord: brimstig. Dit is een sfeerwoord voor onduidelijk, onbestemd of treurig. Of het nog steeds gebruikte woord: gekte, als iets erg raar, groot of druk is.

TV
Wim T Schippers werd bekend door een aantal amusementsprogramma's die hij voor de televisie maakte en die door hun provocerende en taboedoorbrekende karakter veel stof deden opwaaien, zoals Hoepla (1967), shows met Barend Servet en Sjef van Oekel (1973-76), Waldolala (1978) en De lachende scheerkwast (1981).

Hoepla
In 1967 werd door de VPRO de hulp van Wim Schippers ingeroepen om een nieuw televisieprogramma voor jongeren te maken, Hoepla. Tijdens dit programma paradeerde het model Phil Bloom ongekleed door het decor, waardoor Hoepla het eerste programma op de Nederlandse televisie was waarin bloot te zien is. Dit leidt tot vele geschokte reacties. De tweede aflevering wordt daarom pas een paar maanden later uitgezonden. In deze aflevering was Bloom opnieuw te zien. Ze las een stukje voor uit het dagblad Trouw. Toen ze de krant liet zakken bleek ze geheel naakt te zijn. Kamervragen en opzeggingen bij de VPRO waren het gevolg. Na de derde aflevering werd het programma stopgezet. Wim T Schippers krijgt een herkansing bij de VPRO en mag een nieuw programma maken. Als hij een advertentie plaatst voor 'honderden lekkere meisjes', ziet de VPRO het niet meer zitten en trekt de belofte in.

Na dit avontuur bij de televisie richtte Schippers zich weer op de kunst en produceerde zijn Pindakaasvloer.

Fred Haché Show
Vier jaar later vroeg Ruud van Hemert Schippers om opnieuw naar de VPRO te komen samen met Wim van der Linden en Gied Jaspars. Ze begonnen de Fred Haché Show. Schippers was verantwoordelijk voor de decors en de teksten. Hij creëerde de personages Fred Haché en Barend Servet. Ook het personage Sjefke van Oekel, gespeeld door komiek Dolf Brouwers, maakte na een eerdere voorzichtige verschijning, in één van de Fred Haché Shows zijn opwachting in het programma.

Van Oekels Discohoek
Later kreeg Sjef van Oekel zijn eigen show: Van Oekels Discohoek. In dit popprogramma mogen artiesten hun eigen single playbacken. Aanvankelijk ergert de platenindustrie zich groen en geel, maar de popmuzikanten zelf hebben er geen problemen mee en de kijkcijfers zijn hoog. Regelmatig onderbreekt presentator Van Oekel de optredens, donderen de decorstukken om of valt de stroom uit. Na afloop van het optreden kunnen de artiesten afrekenen bij de aan een wrakkig tafeltje gezeten boekhouder Ir. Evert van der Pik. Op 24 september 1997 overlijdt Dolf Brouwers (alias Sjef van Oekel) op 85-jarige leeftijd.

Pop Art
Het werk dat Schippers als beeldend kunstenaar eind jaren zestig maakt, haakt aan bij bekende Pop Art-kunstenaars zoals Andy Warhol en Roy Lichtenstein. Hij levert bijdragen aan verschillende nationale en internationale exposities. Zijn grote paarse stoel in het Vondelpark is hiervan een bekend voorbeeld.

Eind jaren '70 besteedde Schippers meer tijd aan beeldende kunst. In opdracht van het Ministerie van Economische Zaken maakte hij het ENERG-monument in het kader van een grootscheepse energiebesparingscampagne.

Sesamstraat
Al vanaf pakweg halverwege de jaren zeventig werkten Wim T Schippers, Paul Haenen en Clous van Mechelen aan het kindertelevisieprogramma Sesamstraat mee. Respectievelijk voorzien Haenen en Schippers de poppen Bert en Ernie van hun karakteristieke stemgeluid, terwijl Van Mechelen de bijbehorende muziek componeert. Vanaf 1981 verschijnen de eerste elpees en cassettes met liedjes en sketches, veelal geschreven door het trio zelf. Dit is vrij uniek omdat Sesamstraat een Amerikaans concept is, de regels zijn streng en het gebeurt niet snel dat aan het programma een eigen invulling mag worden gegeven.

Illustraties in de VPRO-gids 1980-'82

Ronflonflon met Jacques Plafond
Schippers richtte zich begin jaren '80 op het maken van radio. Populair was het radio programma Ronflonflon met Jacques Plafond. Dit wekelijkse radioprogramma bedacht en gepresenteerd door Jacques Plafond, is een soort rommelig hoorspel met vaste personages en vaste onderdelen. Het gaat op 10 oktober 1984 voor het eerst de lucht in en zal pas in 1991 beëindigd worden. In dit programma sprak Schippers zijn gasten consequent met you (fonetisch: joe) aan, om niet te hoeven kiezen voor je of u. Dit is typerend voor de vrije manier waarop hij met de taal omgaat - een kenmerkend voorbeeld voor Schippers niet onbelangrijke rol als vernieuwer van het Nederlands.

Going to the dogs
Intussen schreef Schippers toneelstukken voor diverse gezelschappen. Geruchtmakend was zijn theaterproductie voor zes Duitse herders: Going to the dogs (1986). Hierin liet hij in plaats van acteurs herdershonden op het podium van de Amsterdamse Stadsschouwburg rondlopen. De honden blaften, keken televisie en lazen de krant volgens het script. Het publiek kan het verloop van het drama volgen via de in het programmaboekje bijgeleverde teksten. Veel ophef brengt deze voorstelling met zich mee, er worden hier zelfs kamervragen over gesteld. Het kabinet maakt zich zorgen over de presentatie van Nederland in het buitenland.

1987 Voor de Technische Hogeschool Twente in Enschede ontwierp hij Het Torentje Van Drienerlo, een kerktoren in een vijver van de campus. Alleen de torenspits is te zien waardoor het de indruk wekt dat in de vijver een kerk is verzonken.

Ontwierp een van de trouwzalen voor het nieuwe stadhuis in Amsterdam (1988).

We Zijn Weer Thuis (TV-serie) (1990).

Bij Donemus is de compositie In en om de kamers van Morgagni, voor mezzosopraan en bas (1990) gepubliceerd in de bundel Tien vocale minuten.

In 1994 ontvangt Schippers de David Roëll-prijs voor beeldende kunst. ook in 1994 ontving Wim Schippers de Ere-Zilveren Nipkowschijf voor zijn gehele tv-oeuvre.
LIRA-prijs voor beste televisiedrama (1994)

Vanaf 1995 presenteert Schippers de Nationale Wetenschapsquiz, jaarlijks uitgezonden door de VPRO. In 2003 kwam zijn presentatorschap tot een einde: de VPRO-gids drukte toen de vragen te vroeg af, waarna de VPRO en Schippers niet tot overeenstemming konden komen hoe de quiz nu uitgevoerd moest worden. In 1997 was Schippers de presentator van Zomergasten en in 2002 presenteerde hij het wetenschapsprogramma Flogiston.

Centraal Museum Utrecht
In 1997 vond in het Centraal Museum in Utrecht de tentoonstelling Het Beste van Wim T Schippers plaats, waarin een overzicht werd gegeven van zijn complete oeuvre tot op dat moment. De tentoonstellingspublicatie werd geschreven door Harry Ruhe, en de gehele oplage werd in een keer gekocht door boekwinkel De Slegte.

1999 Kunsten
In 2002 kreeg hij van het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst een oeuvreprijs toegekend.

Bibliografie: Verdomd interessant, maar gaat U verder... over het taalgebruik van Wim T Schippers Ingmar Heytze / Vrouwke Tuinman uitgeverij: Sdu Uitgevers, Standaard Uitgeverij

Zie ook www.popinstituut.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 827.