kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 15-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Wols

Duitse schilder, tekenaar, fotograaf en graficus,
Naamsvarianten: Alfred Otto Wolfgang Schulze, Wolfgang Schulze, Otto Alfred Schültze-Battmann,

Geboren: 27 mei 1913 Berlijn,
Gestorven: 1 september 1951 Parijs,

Wols geldt als pionier en vertegenwoordiger van het Tachisme en van Informel.

Biografie
In 1919 verhuist hij mee met het gezin naar Dresden.
In 1931 werkt Wols als fotograaf in Dresden.

Na een muzikale opleiding (viool) vertrekt Wols in 1932 naar Berlijn om enige maanden aan het Bauhaus in Dessau onder Mies van der Rohe en Moholy-Nagy te gaan studeren.

Op advies van Moholy-Nagy gaat hij in 1933 naar Parijs, waar hij schildert, schrijft en als portretfotograaf werkt.

Wols raakt in Parijs beïnvloed door het surrealisme en is bevriend met Max Ernst, Tzara, Miro, Calder, Fernand Léger, Cesar Domela, Arp, Giacometti en Ozenfant.

Wols Artworks

In 1937 krijgt hij zijn eerste belangrijke opdracht als officiële fotograaf voor de Wereldtentoonstelling van Parijs.

Bij het uitbreken van de oorlog in 1939 wordt hij geïnterneerd. Hij ontsnapt echter in 1940 en vlucht naar Cassis bij Marseille en vervolgens in Dieulefit.

Wols begon pas in 1940 te schilderen. Hij vervaardigde tekeningen en aquarellen op klein formaat; fantastisch surrealistische improvisaties. Ook later werkte hij veelal op zeer klein formaat;

Wols' werk in zijn eerste periode doet denken aan dat van Paul Klee; hij onderging eveneens invloed van het surrealisme (psychisch automatisme) en van de lectuur van de Chinese wijsbegeerte. Voortdurend dronken en volledig afgesloten van de buitenwereld, vervaardigde hij aquarellen waaruit steeds meer elke herkenbare, zelfs elke associeerbare vorm verdwenen was.

Ragfijne tekeningen van microbe achtige monstertjes, organismen en wonden. Wols keert zich af van de wereld om intuïtief zijn persoonlijkheid te zoeken. De lijnen bewegen zich als spinsels en stroompjes in een ruimte zonder perspectief en zwaartekracht. De zo dun als aquarelverf opgebrachte of explosief verstrooide kleurstromen versterken de indruk van een seismografisch geregistreerde dialoog tussen de kunstenaar en zijn lot, een leven dat tussen lijden en vertwijfeling, eenzaamheid en drankzucht heen en weer wordt geslingerd. Wols schilderde geen door het verstand gestuurde bewustzijnsinhouden meer, maar het als een open wond blootliggende drama van het leven. In overeenstemming met de surrealistische theorieën over het psychisch automatisme vervaardigt Wols veel van zijn vroege werk onder invloed van drugs en alcohol.

In 1942 vlucht hij voor de Duitsers naar Montélimar waar hij de schrijver H.P. Roche ontmoet die zijn carrière stimuleert.

Zijn eerste expositie in 1945 van aquarellen in Galerie Drouin in Parijs is een mislukking.

Wols toont artistieke verwantschap met Mathieu en Giacometti. Georges Mathieu over de eerste tentoonstelling van het werk van Wols: ‘Veertig schilderijen. Veertig meesterwerken. De ene nog verbluffender, fascinerender en bloeddorstiger dan de andere. Een baanbrekende gebeurtenis, zonder twijfel de belangrijkste gebeurtenis sinds de werken van Van Gogh. De duidelijkste, indringendste en hartverscheurendste schreeuw van de mens en de gehele mensheid.' en ‘Evenals de Chinese filosoof keert Wols zich van de wereld af om intuïtief zijn persoonlijkheid te zoeken.'

Aanvankelijk beïnvloed door een surrealistisch-fantastische stijl is zijn latere lyrisch-abstracte werk opgebouwd uit bijna willekeurig geplaatste lijnen, vlekken en punten. Zijn ongewone werken, samengesteld uit luchtige kleur- en vormpartikels lijken als in trance gemaakt te zijn. Hij creëert op linnen abstracte patronen, waarbij de kleuren in spannende lijnen, punten en vlekken uitmonden. Deze vlekken, taches, zouden later de naam tachisme doen ontstaan.

Pas in 1946 begint Wols met olieverf te werken. Hij schilderde in een droomtoestand, en zijn werken stellen als het ware psychogrammen voor. Zijn abstracte schilderingen creëert hij met heftige brede penseelstreken in een dikke verflaag met reliëfstructuur, waarin hij ingekerfde lijnen en vormen aanbracht.

In 1946 keert Wols terug naar Parijs. In 1947 wordt er een tentoonstelling van zijn olieverfwerken georganiseerd in Galerie Drouin. De expositie schockeert het Parijse publiek en maakt Wols in een klap beroemd.

Hij krijgt hulp toegezegd van Sartre en Simone de Beauvoir na een ontmoeting met hen.

Wols maakte gravures bij werk van Franz Kafka, met wie hij een sterke affiniteit had, en bij dat van Jean-Paul Sartre, Jean Paulhan, Antoni Artaud, Camille Bryen en andere tijdgenoten. Ook schreef hij korte gedichten bij zijn eigen werk. Mede onder invloed van het existentialisme van Sartre, met wie hij een nauwe band had, ontdekte Wols de andere kant van het leven, die onder de uiterlijke oppervlakkigheid ligt.

Pas in zijn laatste levensjaren schilderde hij doeken die boven miniatuurformaat uitgaan.

Wols sterft jong aan de drank/voedselvergiftiging?, 1 september 1951, mede door trauma's uit de oorlog.

Zijn oeuvre, ontstaan in een trancetoestand, weerspiegelt een gecompliceerde persoonlijkheid, op zoek naar zichzelf, trachtend het onzichtbare te verbeelden in minutieuze streepjes, lijnen en punten. Zijn foto's ([zelf]portretten, straatgoten, ingewanden, gevilde dieren, enz.) zijn vaak uitgangspunt voor zijn schilderswerk geweest.

Van 1955 tot 1964 neemt hij deel aan de Documenta 1-3, in Kassel.

Zie ook Art Informel...


Hij studeerde enige maanden aan het Bauhaus en vestigde zich in 1933 in Parijs. In 1939 werd hij geïnterneerd (tot 1940); hij begon toen op kleine stukjes papier tekeningetjes en aquarellen te maken; ook later werkte hij veelal op zeer klein formaat; pas in zijn laatste levensjaren schilderde hij doeken die boven miniatuurformaat uitgaan. Wols’ werk in zijn eerste periode doet denken aan dat van Paul Klee; hij onderging eveneens invloed van het surrealisme (psychisch automatisme) en van de lectuur van de Chinese wijsbegeerte. Zijn oeuvre, ontstaan in een trancetoestand, weerspiegelt een gecompliceerde persoonlijkheid, op zoek naar zichzelf, trachtend het onzichtbare te verbeelden in minutieuze streepjes, lijnen en punten. Zijn foto's ([zelf]portretten, straatgoten, ingewanden, gevilde dieren, enz.) zijn vaak uitgangspunt voor zijn schilderswerk geweest. Hij maakte gravures bij werk van Franz Kafka, met wie hij een sterke affiniteit had, en bij dat van Jean-Paul Sartre, Jean Paulhan en andere tijdgenoten. Ook schreef hij korte gedichten bij zijn eigen werk. (Encarta 2001)

Na muzikale opleiding (viool) studeerde hij aan het Bauhaus. In 1932 ging hij naar Parijs waar hij fotograaf en schrijver was. Begon pas in 1940 te schilderen, vanaf 1942 ook intensief. Mede onder invloed van het existentialisme van Sartre, met wie hij een nauwe band had, ontdekte Wols de andere kant van het leven, die onder de uiterlijke oppervlakkigheid ligt. Zijn ongewone werken, samengesteld uit luchtige kleur- en vormpartikels lijken als in trance gemaakt te zijn. Hij werd een van de voorbereiders van het tachisme. Ook illustraties (o.m. Sartre, Kafka). (25 eeuwen 402; Leinz 144)

Werken:
. Schilderij, 1944-1945, olieverf op doek, 80x80, New York, Museum of Modern Art
. Le bateau ivre, ca. 1945, olieverf op doek, 90x73, Zürich, Kunsthaus

. Zonder titel, ca. 1946/47, olieverf en tubeafdrukken op doek, 163x131, Suttgart, Staatsgalerie
De lijnen bewegen zich als spinsels en stroompjes in een ruimte zonder perspectief en zwaartekracht. De zo dun als aquarelverf opgebrachte of explosief verstrooide kleurstromen versterken de indruk van een seismografisch geregistreerde dialoog tussen de kunstenaar en zijn lot, een leven dat tussen lijden en vertwijfeling, eenzaamheid en drankzucht heen en weer wordt geslingerd. Wols schilderde geen door het verstand gestuurde bewustzijnsinhouden meer, maar het als een open wond blootliggende drama van het leven. (Leinz 144-145)

. Blauw spook, 1951, olieverf op doek, 73x60, Keulen, Museum Ludwig


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 38.