kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Woody van Amen

Wilhelmus Josephus van Amen, Nederlandse beeldhouwer, installatie-kunstenaar, muurschilder, schilder, collagekunstenaar, conceptueel kunstenaar, docent aan academie,
Docent autonoom/kunstprojecten aan de Willem de Kooning Academie/Academie van Beeldende Kunsten, Rotterdam

Woody van Amen wordt de belangrijkste pop art kunstenaar van Nederland genoemd. Hij maakt kunstwerken van nieuwe materialen zoals plastic en neonlampen. Op zijn vele buitenlandse reizen, maar ook op de rommelmarkt van Rotterdam vindt hij de dingen waarmee hij zijn kunstwerken maakt, zoals een oude flipperkast, de vrieselementen van een koelkast, ansichtkaarten en bamboematjes. Behalve door het alledaagse, het objet trouvé, is Van Amen gefascineerd door symbolen met een oeroude religieuze of spirituele betekenis. Hij heeft bij zijn buitenlandse reizen ook beelden uit andere culturen in zijn werk opgenomen.

levensloop
Geboren te Eindhoven 26 augustus 1936,

Kunstacademie, Rotterdam (1956)
Woody van Amen studeert korte tijd aan de Rotterdamse kunstacademie.

Eind jaren vijftig besluit hij zijn leven definitief aan de beeldende kunst te wijden.

Opleiding op Cooper Union, New York (1961-1963)
In 1961 vertrekt hij voor een periode van twee jaar naar New York. Daar komt hij in contact met de Amerikaanse avantgarde. Deze groep kunstenaars maakt in deze jaren de overgang door van Abstract Expressionisme naar de pop art. Hij maakt kennis met vernieuwers als Robert Rauschenberg, Larry Rivers en Andy Warhol. Van Amen raakt geboeid door de dynamiek van deze stroming met zijn aansprekende symbolen uit de consumptiemaatschappij en de populaire beeldcultuur. Woody van Amen gebruikt in een aantal van zijn schilderijen merknamen zoals Wrigley-kauwgom en Felix-kattenbrokjes. Dit zijn merknamen van tot de verbeelding sprekende artikelen uit de consumptiecultuur, die ook in Nederland om zich heen grijpt.

In '63 keerde Van Amen terug omdat zijn vrouw zwanger was en ze niet in de Verenigde Staten wilde bevallen. Hij arriveerde met de ss Rijndam van de Holland Amerika Lijn met het plan zo snel mogelijk weer terug te keren. Maar het liep anders en hij bleef in Rotterdam.

Na zijn terugkeer in Nederland verwerkte hij de Amerikaanse indrukken in zijn assemblages. Woody van Amen ontwikkelt zijn eigen beeldtaal. Alledaagse voorstellingen krijgen een bijzondere betekenis hierin. De middelen waarmee hij zijn kunstwerken opbouwt, liggen dus voor het oprapen. De kunst ligt op straat en de kunstenaar ziet ze als belangrijke dragers van informatie. Hij ziet hoe ze een stukje van de alledaagse omgeving zijn geworden.

Eenmaal terug in het nog ingeslapen Nederland sloegen zijn naar Amerikaans voorbeeld gemaakte schilderijen met logo's van Rizla, RVS en Felix in als een bom.

Na het maken van alleen maar schilderijen stapt hij over op een andere techniek. Hij begint met experimenteren en gaat assemblages maken. Met elk denkbaar voorwerp stelt hij beelden samen. Deze voorwerpen zijn uit het dagelijks leven gehaald en dus voor iedereen toegankelijk: de kunstwerken spreken een bekende taal. Hij voegt de voorwerpen 'koud' samen. De voorwerpen hebben geen onderling verband, behalve dat ze uit het dagelijks leven komen. Het kunstwerk is niet meer overdacht, zoals dat in de periode vóór de pop art wel nog het geval was. De techniek, het materiaal en de inhoud moesten op elkaar afgestemd zijn. De pop art-kunstenaar doorbreekt deze regel.

"De middelen waarmee van Amen zijn werken opbouwt, liggen voor het oprapen. Zij zijn als de 'objets trouvé', die hij helpt hun inhoud prijs te geven. De kunst ligt op straat en er hoeft slechts een kunstenaar over te struikelen, om ze als dragers van informatie te herkennen. Hij ziet hoe ze een stukje van de alledaagse omgeving zijn geworden, die echter door de vreemde met frisse blik kan worden bekeken, al of niet met enige ironie."

Hij experimenteerde er lustig op los met het toen nieuwe perspex, met aluminium, neonbalken en zelfs met 20.000 kilo zware ijsblokken die hij liet smelten tot grillige vormen. De James Bond-film Goldfinger vereeuwigde Van Amen in een assemblage met verguld vrouwentorso. Woody van Amen trekt de aandacht met zijn objecten die verwijzen naar erotiek, reclame, religie en politiek. Een erotisch voelobject, een knus ingerichte elektrische stoel: de bezadigde kunstwereld reageert geschokt.

Het werk uit de jaren zeventig staat in het teken van een hernieuwde zoektocht naar symbolen. Bakstenen, geschilderd, gedrukt of gebreid, duiken op als verbeelding van de menselijke productie.

Een bezoek aan Zwitserland brandt voor eeuwig de contouren van de Matterhorn op zijn netvlies. De berg werd het logo voor het Instituut voor Nieuwe Romantiek dat Van Amen in 1972 begon in een poging de kunst te redden van 'de chaotische en verwarrende veelheid'.

Door een reis naar Zuidoost Azië midden jaren zeventig raakt Van Amen gefascineerd door de Oosterse cultuur. Tijdens Aziatische reizen adopteert Van Amen de swastika en het zwart-witte blokmotief uit Bali. Tijdens en na de vele Azië-reizen die hij sindsdien maakt, produceert Van Amen een indrukwekkende hoeveelheid werken; van ontelbaar vele dagboektekeningen tot grote aquarellen, collages, schilderijen en ruimtelijke objecten. Verschillende symbolen met een religieuze of spirituele betekenis, geometrische vormen en patronen, uit westerse en oosterse culturen, worden daarbij als beeldelementen in zijn werk opgenomen en op eigen wijze nieuw gecombineerd. In het bijzonder het dubbelkruis en de door Van Amen zelf ontwikkelde ruimtelijke vertaling hiervan, de TAXAT, spelen sindsdien een belangrijke rol in zijn oeuvre.

Nederlandse kunstenaar Woody van Amen komen de vruchten van zijn reis naar Zuid-Oost Azië tot uiting. Het is een van zijn eerste oriëntaals beïnvloede kunstwerken. De voorstelling is uit geknoopte wol samengesteld en bestaat uit een op het strand liggende figuur, half vrouw, half vis. Van Amen kent de visvrouw van het kunstwerk van de Belgische kunstenaar Magritte. Hij ziet deze voorstelling terugkomen in het Oosten. Niet alleen in dit werk gebruikt van Amen het vrouwbeeld. Zo ook in 'Goldfinger', een werk dat ook tot de collectie van Museum Het Valkhof hoort. In Amerikaanse pop art is het bijvoorbeeld Tom Wesselman die het vrouwbeeld als onderwerp heeft voor zijn assemblages. Een kunstwerk van Wesselman wordt ook besproken op deze site. Op het kunstwerk 'Getrich Syndicate' zie je rechts van het midden is een ingelijste foto van een Balinese vrouw aangebracht. In haar handen toont zij ons een afbeelding van de Matterhorn, bij wijze van groet aan Europa. Vóór het beeld is een neonbuis van een kaketoe geplaatst. De omlijsting wordt gevormd door een goudkleurig passe-partout en een lijst van bamboehout. De naam 'Getrich Syndicate' heeft Woody van Amen op een uithangbord in het centrum van Singapore ontdekt. Dit is waarschijnlijk een aanwijzing voor 'get rich', een aansporing om rijk te worden. Dit kun je het best bereiken in georganiseerd verband, waar het woord 'Syndicate' naar verwijst. In dit werk is duidelijk te zien dat Woody van Amen in zijn werk alledaagse voorwerpen en symbolen uit de consumptiemaatschappij verwerkt.

Hendrik Chabot Prijs (1993)
Het Chabot Museum presenteerde onder de titel Kleine werken op papier werd een selectie van zijn kleine dagboektekeningen getoond naar aanleiding van de aan hem toegekende Chabotprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds Rotterdam (1993).

2003 Woody van Amen & Global Dimensions:
inside outside, upside downside

Ter gelegenheid van het verschijnen van een omvangrijke monografie over Woody van Amen vinden er in Nijmegen en Rotterdam tentoonstellingen plaats van zijn werk.
Het Chabot Museum in Rotterdam toont een representatief overzicht van werk van de Rotterdamse kunstenaar Woody van Amen (Eindhoven, 1936) vanaf de jaren tachtig tot nu. Het accent in de tentoonstelling ligt op het nog niet eerder getoonde en meest recente werk; de schilderijen met neon en leds. In totaal worden circa 40 werken (schilderijen, objecten, aquarellen, tekeningen, collages) gepresenteerd uit verschillende museale en particuliere collecties.

De tentoonstelling Woody van Amen & Global dimensions, inside outside, upside downside toont een selectie van het werk van de kunstenaar vanaf de jaren tachtig tot nu. In dit latere werk spelen de invloeden van de vele reizen naar Zuidoost Azië onmiskenbaar een centrale rol, evenals zijn fascinatie voor een geometrische vormen als het dubbelkruis en de TAXAT. Het accent in de tentoonstelling ligt echter bij het nog niet eerder getoonde en meest recente werk; de schilderijen met neon en leds. In deze werken komen beeldelementen uit eerder werk als de Buddha, de Zwitserse berg Matterhorn, het dubbelkruis veelal geconcentreerd terug. Door de toevoeging van neon en leds wordt op een dynamische manier de ruimtelijke werking versterkt. Deze recente schilderijen zijn als centrale punten in de tentoonstelling waaromheen de overige werken zijn gegroepeerd. Wanden met kleine dagboektekeningen en foto's, fungeren per verdieping als visuele informatieblokken. Hieruit kan de complexe maar consistente en veelzijdige beeldtaal van Van Amen, als aanvulling op en als verwijzing naar de selectie, zichtbaar worden. In totaal worden circa 40 werken (schilderijen, objecten, aquarellen, tekeningen, collages) gepresenteerd uit verschillende museale en particuliere collecties.

Het recente werk dat in het Chabot Museum hangt oogt flets, de olieverfschilderijen plat. De Matterhorn komt weer verschillende malen terug, zwevend, staand en in onmogelijke kleuren. Maar dit symbool is grotendeels verdrongen door de TAXAT, een driedimensionaal dubbelkruis opgebouwd uit dertien congruente kubussen. In schilderijen staat het soms prominent als logo middenin de afbeelding of dient het als omlijsting voor een tot pixels versplinterde boeddha of monochrome lijkwade van Turijn. Geëtst in perspex krijgt het voorwerp iets mathematisch. En in driedimensionale vorm kan het de vorm aannemen van een ruimteschipmodel of - als enkel een paar ribben in hout zijn uitgevoerd - een gemuteerde DNA-helix. Met de TAXAT heeft Van Amen zijn eigen symbool gecreëerd, een vorm geheel los van de werkelijkheid en vrij van waarden. Van Amen heeft zijn eigen wereld gecreëerd, waar enkel en alleen zijn regels gelden. Het is niet voor niets dat hij zijn Vlag van Taxania - een Zwitserse vlag met dubbelkruis - tot sleutelwerk bestempelt. ,,Dat staat voor totale vrijheid'', laat hij in een video-interview weten. ,,Die andere werken ben ik ook. Maar dat ben ik helemaal.''
bron: NRC

Zie ook: ART MEANS BUSINESS


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 923.