kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Yael Davids

Yaël Davids (1968)

Israëlische kunstenares, geboren in Jeruzalem, leedt en werkt in Amsterdam.

Opleiding
1992-1996 Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
1995 Pratt Institute, New York
1992-1994 Remscheid Academie, Remscheid, Germany

Na de Rietveld Academie kreeg Yael Davids eind jaren negentig bekendheid met haar performances en video's. Daarin speelt het menselijk lichaam altijd een belangrijke rol, met name in zijn meer of mindere mate van afwezigheid.

Zo maakte ze spinnenwebben van haar haren, liet ze iemand in een matras verdwijnen en toonde ze ledematen van mensen door gaten in muren of uitsneden in papier. In haar performances is communicatie vaak lastig. Een man laat ze bijvoorbeeld rondlopen met zijn hoofd in een aquarium, een prachtig beeld dat beklemming oproept.

No object, het eerste boek van kunstenares Yael Davids (1968),
In No object staan afbeeldingen van deze werken en heeft tekst een bescheiden aandeel. Geen duidende kunsthistorische artikelen, maar reflecterende notities van een vriendin begeleiden het werk. Het is een boek waarin duidelijk de hand van de kunstenaar terug te vinden is. Wat ook gold voor de presentatie.

Bij aanvang van de presentatie van het boek klonk begrafenismuziek en droegen als Benedictijner monniken verklede medewerkers van de uitgeverij stapels van het boek de foyer binnen. Direct gevolgd door de kunstenares, die zich verborgen hield achter een glimmend gordijn en een tros heliumballonnen meesleepte.

Toen ze die losliet en het doek langzaam zakte, begon het grote grienen. Op hysterische wijze sprak Davids een dankwoord uit, waarbij de tranen rijkelijk over haar wangen biggelden. Tegelijkertijd had ze de grootste lol, want haar duidelijk gespeelde huilbui werkte vooral op de lachspieren.

Daarmee was de toon gezet. Een theatraal feest zou het worden, met onverwachte optredens en luide muziek. Davids, die haar performances strak regisseert, had voor deze avond de regie uit handen gegeven aan haar vaste figuranten. Deze grotendeels van de theaterschool geplukte groep mensen wist daar wel raad mee.

Davids was net uitgesnotterd toen de duistere gitaarband The Moisturizers een geïmproviseerd podium beklom. Daarna volgde een korte tangodemonstratie en tal van andere acts, waarin de joods-Israëlische achtergrond van de kunstenares - ze groeide op in een kibboets - vaak een rol speelde. Zo voerden twee zwaar bebaarde acteurs in traditionele joodse kledij een wilde dans op en deden een dikbuikige miss Bagdad en miss Tel Aviv een komische sketch met twee halve bollen. In een hoek van de foyer werden cocktails bereid en de presentatie van het geheel was in handen van een schreeuwerige dame in rood rubber. Ter afsluiting deed de overgevlogen moeder van de kunstenares een meditatieve oproep tot vrede.

Lang niet alle aanwezigen konden daar nog aandacht voor opbrengen, wat gezien alle gekkigheid die eraan voorafging niet zo vreemd was. Drie 'statische meisjes' die her en der doodstil op de grond lagen, leidden ook enigszins af.

Over het boek werd de hele avond niet gerept, al vond het wel gretig aftrek. Bij aanschaf mocht een koosjer gebakje uitgekozen worden.

Yael Davids: No object

(Uitgeverij Artimo)

Bron artikel: Het Parool, 27-1-2003


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1077.