kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 03-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Algernon Swinburne

ca. 1860 Swinburne door William Bell Scott

Engelse schrijver en dichter, (5 april 1837 Londen – 10 april 1909)

“the foundations of paradise are laid in hell” - (Swinburne)

Algernon Charles Swinburne's eerste literaire werk veroorzaakte vanwege thema's als sadomasochisme, doodsverlangen, lesbische fantasieën of antichristelijke opvattingen nogal wat schandalen. Swinburne rende graag naakt met zijn vriendje door het huis. Het grootste deel van zijn leven bracht hij door met het verdedigen van zijn 'oversensuele' gedichten.

Biografie
Swinburne werd geboren als zoon van een admiraal. Hij ging naar de eliteschool Eton en studeerde van 1856 tot 1860 talen in Oxford waar hij in contact kwam met de beweging van de Prerafaëlieten.

In 1865 vestigde hij de aandacht op zich zelf met het drama in verzen Atalanta in Calydon.
Zijn eerste dichtbundel Poems and Ballads, geïnspireerd door Baudelaire, verscheen in 1866.
In de tweede bundel Poems and Ballads uit 1878 uit hij zijn bewondering voor Charles Baudelaire.

Nadat hij (waarschijnlijk door alcoholmisbruik) ernstige schade aan zijn gezondheid had opgelopen werd hij in huis opgenomen door vriend en criticus Theodore Watts-Dunton, waar hij bleef wonen tot aan zijn dood. In de laatste jaren van zijn leven wijdde Swinburne zich meer en meer aan filosofie en literaire kritiek (Shakespeare, Maria Stuart en de Tristansaga).

Swinburne: Ere zij de mens in den Hoge…
Swinburne was verslaafd aan het masochisme en flagellatie. Zijn geschriften zijn erotisch van aard en geven blijk van een fascinatie met het toebrengen van pijn. Hij wordt wel gezien als een slachtoffer van de victoriaanse cultuur, die voor openlijke seksuele activiteit betrekkelijk weinig uitlaatkleppen verschafte. Swinburne was een rebel. Hij beledigde de preutse cultuur in zijn omgeving en choqueerde ze. Hij schrijft: ‘…Hij die het allerhoogste kwaad is, God…’ De godsdienst neemt een zon weg en geeft ons alleen maar een ster terug. God was de grote onderdrukker van de menselijke ziel, die in de mensheid een overweldigend verlangen had geschapen maar niets bood waarmee dit verlangen bevredigd zou kunnen worden, behalve dingen die als immoreel werden bestempeld. De dood van God is voorwaarde voor de vergoddelijking van de mens. Swinburne veranderde de grote christelijke lofzang ‘Ere zij God in den Hoge’ in ‘Ere zij de mens in den Hoge!’ Te Deum Laudamus werd Te Hominem Laudamus. Hij zegt godslasterlijk over Christus: ‘Gij heb gezegevierd, o bleke Galileër; onder uw adem is de wereld grijs geworden’.
- Persephone in de negentiende eeuw http://images.tresoar.nl/bibl-collectie/Hermeneus/Jaargang%2057/5702/5702.pdf


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 785.