kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Annie M.G. Schmidt

Anna Maria Geertruida schmidt

Annie M.G. Schmidt is de bekendste Nederlandse jeugdschrijfster van na de Tweede Wereldoorlog.

Anna Maria Geertruida Schmidt werd 20 mei 1911 geboren in Kapelle, een dorpje in Zuid Beveland. Haar vader was daar dominee. Annie, die thuis altijd Zus genoemd werd, volgde de basisschool in Kapelle en doorliep de h.b.s. in Goes.

Na de HBS in Goes begon Annie M.G. Schmidt in Den Haag aan een notariaatsstudie, maar al snel stapte ze over naar een cursus steno en typen bij Schoevers. Daarna werkte ze in 1930 een tijdje als au pair in Hannover.

Terug in Nederland deed ze een bibliotheekopleiding in Schiedam en werkte in bibliotheken in Schiedam, Vlaardingen, Amsterdam en Vlissingen.

Annie M.G. Schmidt debuteerde al in 1938 met gedichten in Opwaartsche Wegen, toch zou het nog twaalf jaar duren voordat haar eerste bundel verscheen.

In 1941 werd ze directrice van de Openbare Bibliotheek van Vlissingen. Daar zette ze zelf een kinderleeszaal op.

Na de oorlog werd ze in 1946 chef documentatie bij Het Parool. Een jaar later begon ze in die krant kinderversjes te publiceren. Met een aantal collega's zette zij het journalistencabaret De Inktvis op, waarvoor ze stukjes en liedjes schreef en waarin ze ook zong en speelde.

Wim Kan en Wim Sonneveld merkten haar talent op. Ze kochten liedjes van haar over en vroegen haar nieuwe nummers voor hen te schrijven.

In 1948 trouwde Annie met de chemicus dr. D. van Duyn. Uit dit huwelijk werd in 1952 een zoon geboren: Flip.

Al in 1938 waren haar eerste gedichten verschenen, maar haar eerste boek kwam pas in 1950 uit. Er kwamen er dan ook drie tegelijk: En wat dan nog?, een dichtbundel voor volwassenen; Brood en Mandelpers, een speciale uitgave voor de maand december en... Het fluitketeltje: haar eerste kinderversjesbundel.

In de jaren '50 schreef ze ieder jaar een bundel gedichten voor kinderen. Deze gedichten zijn speels, gaan vaak over malle dingen die gebeuren met deftige mensen of over kinderen die rebelleren. Ook schreef ze in die periode acht boekjes over Jip en Janneke, korte verhaaltjes over de belevenissen van twee kleuters.

In 1988 ontving 'de echte koningin van Nederland' de kroon op haar werk: Astrid Lindgren reikte haar de Hans Christian Andersenprijs uit, de belangrijkste internationale onderscheiding voor kinder- en jeugdliteratuur.

Door het verlies van haar gezichtsvermogen en door haar hoge leeftijd wordt het schrijven steeds moeilijker. Maar het oud worden is toch minder erg dan ze had gedacht. Ze staat in het middelpunt van de belangstelling.'Ik doe gewoon wat ik zelf leuk en lekker vindt, zegt ze in een interview. Ik hoef niks meer te scheppen of te bedenken. Lekker rustig.' Maar als ze andere lichamelijke problemen krijgt - versleten wervels, hart- en longklachten, gebroken heup - wordt het leven zwaarder. In de toenemende afhankelijkheid van verplegend personeel kan ze zich moeilijk schikken. Steeds vaker praat ze met vrienden over de dood. Ze belt Harry Bannink met het verzoek om haar begrafenismuziek te maken. De componist valt even stil en vraagt dan: 'Heb je er haast mee, Annie?' Haar reactie is een schaterlach. Ze wil alleen maar voorkomen dat de muziek te treurig wordt.

Een jaar later, in de nacht na haar 84ste verjaardag, komt de dood in haar slaap. Het is 21 mei 1995.

Schmidt was zeer veelzijdig: ze schreef proza en po√ęzie voor volwassenen en kinderen, maar was daarnaast als schrijfster ook actief voor toneel, radio, televisie, musicals en cabaret. Zo verwierf ze ook naamsbekendheid door haar hoorspel De familie Doorsnee, door haar televisiescripts voor Ja zuster, nee zuster en Pension Hommeles, door haar musicals als Heerlijk duurt het langst en toneelstukken als Er valt een traan op de tompoes.

Haar grootste verdienste heeft ze als schrijfster van grappige, eenvoudige kinderverhalen. Het bekendst zijn de 'Jip en Janneke'-verhalen (1953-'60). Maar ook boeken als 'Minoes' (1970), 'Pluk van de Petteflet' (1971) en 'Otje' (1980) zijn klassiekers. Kinderverzen als het titelgedicht uit 'Dit is de spin Sebastiaan' (1951) hebben schmidt in Nederland onsterfelijk gemaakt.

Ze schreef, zowel in haar proza als in haar gedichten eenvoudig, gemakkelijk begrijpbaar Nederlands. Het rijm in haar gedichten munt uit door schijnbare eenvoud, met veelal geweldige vondsten.

Voor haar kinderoeuvre werd zij veelvuldig onderscheiden: zo kreeg ze in 1957 de CPNB-prijs voor het Kinderboek van het Jaar, in 1981 een Gouden Griffel en in 1964 de Nederlandse Staatsprijs voor Kinder- en Jeugdliteratuur, maar op een echte literaire prijs moest ze nog even wachten. Pas in 1987 kreeg ze de Constantijn Huyghensprijs voor haar gehele werk voor kinderen en volwassenen. In 1988 en 1991 kreeg ze ook nog de Publieksprijs voor het Nederlandse Boek.

Websites: bi(bli)ografie op www.kjoek.nl, www.annie-mg.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1809.