kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Claudio Magris

Claudio Magris (1939)

Italiaanse recensent, vertaler, schrijver, germanist (met als specialisatie het Oostenrijk van het eind van de 19e eeuw) en een van Europa's belangrijkste meest vooraanstaande filosofen, geboren 10 april 1939 in Triest.

Claudio Magris heeft een groot aantal binnen- en buitenlandse onderscheidingen en prijzen ontvangen, waaronder ere-doctoraten aan de universiteiten van Straatsburg, Kopenhagen, Klagenfurt en Szeged.
Claudio Magris is lid van verschillende Italiaanse en buitenlandse wetenschappelijke academies. Daarnaast is hij recensent en medewerker van de Corriere della Sera en diverse andere Europese dagbladen en tijdschriften.
Als vertaler introduceerde hij in Italië het werk van Ibsen, Kleist, Schnitzler, Büchner en Grillparzer.
Hij is de auteur van een groot aantal essays over Ibsen, Borges, Canetti, Rilke, Kafka en diverse duits- en anderstalige auteurs, en van een aantal romans, zoals Veronderstellingen aangaande een sabel (1993), Donau (1991), Een andere zee (1992) en Microcosmi (1998).

Biografie
Cultuurfilosoof Magris studeerde aan de universiteit van Turijn en diverse Duitse universiteiten. Hij promoveerde op de Habsburgse mythe.
Van 1968 tot 1970 was hij als hoogleraar verbonden aan de universiteit van Triëst; van 1970 tot 1978 aan de universiteit van Turijn, en sindsdien weer aan de universiteit van Triëst.
Vanaf 1990 is hij directeur van de sectie 'Letterkundige taal en Wetenschappelijke taal' van het interdisciplinair instituut SISSA.
Van 1994 tot 1996 was hij lid van de Senaat in de XIIe legislatuur van de Republiek Italië.

2001: Erasmusprijs Habsburg-mythe in de literatuur.

Wilhelm Heinse (1968)
Tre studi su Hoffmann (1969)
Lontano da dove. Joseph Roth e latradizione ebraico-orientale (1971)
Dietro le parole (1978)
L'altra ragione. Tre saggi su Hoffmann (1978)
Itaca e oltre (1982)
Trieste. Un identità di frontiera (1982, 1987)
L'anello di Clarisse (1984)

Donau (Danubio, 1986)
Zijn wereldwijde bestseller Donau (Danubio) werd internationaal bekend en geprezen en vertaald in meer dan twintig landen.
Het werk is een roman waarin de hoofdpersoon niet een mens is, maar een rivier die een lange levensgeschiedenis heeft, vol heimwee onderweg is naar de zee en als een Odysseus van veel mensen de steden en hun werken en denkbeelden heeft meegemaakt.
Donau is een moderne odyssee langs het kloppend hart van Centraal-Europa, waar het leven wordt beïnvloed door het Oosten en het Westen, door het christendom en de islam. De loop van de oude rivier volgend, van de oorsprong in de heuvels van Beieren, door Oostenrijk en Hongarije, via de Balkan naar de Zwarte Zee, voert de reiziger langs landschappen een grote verscheidenheid aan volken en culturen hun sporen hebben achtergelaten. Magris neemt ons mee op zijn bijzondere tocht verrijkt door ontmoetingen, mijmeringen en geesten uit het verleden, van Ovidius tot Marcus Aurelius, van Kafka tot Canetti. Met zijn loflied op de Donau heeft Claudio Magris een meesterwerk gecreëerd, waarin eruditie en een weergaloze schrijfstijl moeiteloos een verbond zijn aangegaan.
. 'Filosofie, oorlog, geschiedenis en politiek worden vermengd met nieuwsgierigheid, stijl en een enorme kennis.' - The Observer
. 'Op vrijwel iedere pagina is wel een passage te vinden die het hart een sprongetje doet maken… Een meesterwerk.' - John Banville
. 'De auteur, hoogleraar, filosoof en taalwetenschapper uit Triest, won met deze wereldwijde bestseller onder meer de Erasmusprijs. Hij reist met ons vanaf de bron tot de monding langs de Donau terwijl hij ons deelgenoot maakt van zijn overpeinzingen en zijn bezonken oordeel over de filosofie, de cultuur en de bewogen geschiedenis van dit voor velen onbekende gebied in Midden-Europa, dat door de vermenging van de vele volkeren en culturen nog altijd een aparte culturele entiteit vormt. Hij vertelt ons daarbij achtergronden die je elders niet gauw vindt. Het is dus geen reisbeschrijving in de gebruikelijke zin, maar het verslag van een erudiet die enorm veel weet over de Donaulanden. Een groots werk. Een mooiere inleiding in de cultuur van het oude Midden-Europa is er niet, maar het is bepaald geen lichte kost. Magris schreef het in 1986, in de tijd van het IJzeren Gordijn, maar het boek is nog zo fris als een hoentje en is opmerkelijk goed vertaald in prettig Nederlands. Helaas ontbreken een kaartje en een register. Dit boek is alleen geschikt voor slimme lezers met culturele belangstelling die sfeer en achtergronden van Midden-Europa willen begrijpen.' (NBD¦Biblion recensie, Drs. H.H.M. Meyer)

Veronderstellingen aangaande een sabel (1984, 1986, 1992)
Een weinig bekende geschiedenis die zich eind van de oorlog in Noord-Italië heeft afgespeeld, waar Witrussische kozakken aan de kant van de Duitsers vochten, door wie ze verraden werden, waarna ze door de Engelsen aan de Russen werden overgeleverd. Het verhaal wordt in een brief verteld door een gepensioneerde priester, die ooit een verslag van een eigen onderzoek in die tijd geschreven heeft maar daar nu op terugkomt, niet om alsnog in alle legendes en uiteenlopende versies de waarheid te zoeken maar een verklaring te vinden voor de vervalsingen van de waarheid. Middelpunt van alle verhalen is de kozakkenkolonel Krasnov die of in 1945 daar te plaatse begraven is, van wiens sabel het gevest wordt opgegraven, of in 1947 in Moskou is terechtgesteld. Interessant wordt het verhaal vooral doordat de kozak vroeger een aantal romans geschreven heeft, waarvan zijn latere gedrag, zonder dat hij zich dat bewust is, een parodie lijkt te zijn. Na de novelle 'Een andere zee' (a.i. 92-45-114-4) toont de Italiaanse schrijver Claudio Magris, auteur van een befaamd boek over de Donau, aan, in kort bestek een ingewikkelde geschiedenis aan te kunnen. (Biblion recensie, J.F. Vogelaar.)

Quale totalità (1985)
Danubio (1986)
Stadelmann (1988)
Un altro mare (1991)

Langs de grenzen (essays, fragmenten en verhalen) (Wer ist auf der anderen Seite? Grenzbetrachtungen) (1993)
Deze rijke bundel is een bloemlezing uit alle genres die hij beoefent: literaire en cultuurhistorische essays, novellen en toneel. Het boek bevat ook fragmenten uit niet eerder vertaald werk. In de door Magris zelf gemaakte selectie staat de 'grens' centraal, waar hij ook biografisch als bewoner van Triest al vroeg mee te maken had. De rivier van de Geschiedenis sleurt individuele geschiedenissen met zich mee. Magris gaat als schrijver stroomopwaarts om de overblijfselen op te sporen. In boeken als 'Donau' en 'Microcosmi' heeft hij zijn bevindingen vastgelegd. Zeldzaam is het gemak waarmee Magris zijn veelzijdige kennis demonstreert. Met de auteurs die hij bespreekt, onder wie Musil, Svevo en Kafka, gaat hij als een gelijke om, zoals hij ook thuis is in de verschillende landen van Midden-Europa. Het boek, dat gelezen kan worden als een intellectuele autobiografie, is voorzien van een uitstekende introductie door Willem Otterspeer. (Biblion recensie, J.F. Vogelaar)

Il Conde (1993)
Le Voci (1994, 1996)
Donau und Post-Donau (1995)
Vier seltsame Leben (1995)
Utopie und Entzauberung (1996)

Microcosmi (1997)
Voor "Microcosmi" werd hij in 1997 onderscheiden met de Premio Strega, de meest prestigieuze literatuurprijs van Italië.
In Microcosmi bezoekt Claudio Magris de hem sinds lang vertrouwde landstreken in Noord-Italië, Kroatië en Slovenië. In negen episoden wekt hij negen locaties tot leven: in een café, een park en een kerk in Triëst, in de lagunen van Grado, in een uitloper van de Karnische Alpen, in de heuvels van Piëmont, op verlaten eilandjes in de Kroatische Kvarner en in een winters Zuid-Tirol.
Impressies van landschappen vermengen zich met bespiegelingen, herinneringen en anekdotes. Mede aan de hand van persoonlijke verhalen van de bevolking reflecteert hij op de geschiedenis van de cultuur die elke beschreven landstreek eigen is. Het is een deel van Europa met voortdurend verschuivende grenzen en wisselende regimes. Terwijl de rest van het continent zich opmaakt voor een gezamenlijke toekomst, overheerst hier het beeld van een gebroken verleden.
Microcosmi is het fascinerende verhaal van mensen die verward zijn geraakt tussen de brokstukken van de twintigste-eeuwse geschiedenis en niet meer weten wie of wat zij zijn.
Microcosmi werd in Italië bekroond met de prestigieuze Premio Strega. Het is het meesterlijke nieuwe boek van de auteur van DONAU, waarover de pers schreef: 'boeiend, vermakelijk en belangrijk'
Claudio Magris, hier bekend door vertalingen van zijn boek over de Donau en enkele novellen, verenigt hier zijn kwaliteiten van historicus, reiziger, verteller en schrijver; indirect is hij bovendien politiek commentator. Hij reist vanuit Triëst door een streek die in de loop van de geschiedenis van verschillende nationaliteiten deel heeft uitgemaakt. Zo kan een woud eerst Oostenrijks, daarna Italiaans, Joegoslavisch en nu Sloveens zijn. Grenzen zijn wisselend, willekeurig, noodzakelijk en ze vragen voortdurend slachtoffers. Als de Joegoslavische burgeroorlog op de achtergrond meespeelt, ligt het voor de hand dat grenzen in deze verhalen zovaak voorkomen. In sommige verhalen gaat het vooral om de locatie, zoals de stad Triest, de lagunen van Grado, Tirol; in andere om de geschiedenis van een plaats of een streek, vooral zoals die in de verhalen bij de inwoners voortleeft. In deze nog altijd vrij onbekende uithoek van Europa lijkt de geschiedenis hardnekkiger het heden te bepalen dan waar ook. Magris schrijft over een wereld die hij niet alleen als historicus als geen ander kent. (Biblion recensie, J.F. Vogelaar.)

Tre Historier (1997)
Utopia e disincanto (1999)

Blindelings (Alla Cieca )
Zijn roman Blindelings werd door de Italiaanse pers direct tot een meesterwerk uitgeroepen.
Claudio Magris, vooral bekend door zijn reisboek Donau, is zowel essayist als romancier. Dit is een boek in de lijn van de grote Duitse en Oostenrijkse romans waarover hij veel geschreven heeft. Salvatore Cippico probeert tegenover een psychiater in een ziekenhuis bij Triest zijn leven te reconstrueren: als communist ten tijde van Mussolini, via de Spaanse Burgeroorlog, Dachau tot hulp bij de opbouw van het socialisme in Joegoslavie, een avontuur dat in 1947 eindigt in de goelag op het Naakte Eiland. Maar de verteller spreekt met meer stemmen, die van het verzet. Hij voelt zich een kloon van een Deense avonturier uit de negentiende eeuw. Op de achtergrond speelt de argonaut Jason mee op zoek naar het gulden vlies - nu de rode vlag. Magris haalt veel overhoop, te veel soms. Het motief is de blindheid van de geschiedenis, zoals in 1801 Nelson een witte vlag niet zag omdat hij de verrekijker voor zijn ooglap hield. Een vorm van blindheid is ook het geloof in idealen of de Partij. Het gaat om de val van idealen, maar dat is een te simpele samenvatting van een groot en ingewikkeld boek. (NBD¦Biblion recensie, J.F. Vogelaar)

Websites: www.erasmusprijs.org, boeken.vpro.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 277.