kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

David Grossman

David Grossman werd 25 januari 1954 geboren in Jeruzalem en studeerde filosofie en theater aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Voordat hij in 1979 zijn eerste verhalen publiceerde werkte hij bij de radio.

Grossman is de auteur van een tiental romans, kinderboeken, verhalenbundels en non-fictiewerken en schreef daarnaast bijna evenveel jeugdboeken. Hij geldt als een van Israëls succesvolste schrijvers. Zijn oeuvre is in meer dan twintig talen vertaald, waaronder het Arabisch.

David Grossman heeft niet alleen naam gemaakt als schrijver van romans, waaronder Het Zigzagkind (1995), Jij bent mijn mes, Haar lichaam weet het, De stem van Tamar (2002) en De uitvinder van geheimen (2003), maar ook van non-fictie. Zijn reportages Over de grens (1987) en Vriend of Vijand (1992) werden diverse malen bekroond.

Hij werd op slag beroemd met zijn roman Zie: liefde (1990), die internationaal werd vergeleken met de romans van Gabriel Garcia Marquez en Salman Rushdie.

Het Zigzagkind (1995)
Nono viert bijna zijn dertiende verjaardag, het moment van zijn bar mitswa. Voor deze feestelijke gebeurtenis krijgt hij van zijn vader een verrassingsreisje. Maar dat loopt uit de hand als hij samen met meesteroplichter Felix een aantal misdaden begaat en zij de politie achter zich aan krijgen. Tussen alle avonturen door ontdekt Nono het ware verhaal van zijn vader en zijn overleden moeder en de waarheid over zichzelf. Het zigzagkind is een spannend en bijzonder boek, voor volwassenen én jongeren.

1998 Jij bent mijn mes
David Grossman weet haarfijn de relatie tussen man en vrouw en hun wederzijdse verwachtingen van de liefde te schilderen. Een man begint een briefwisseling met een vrouw die hij slechts uit de verte gezien heeft, zoals ze met een treurige glimlach haar armen om zich heen sloeg, vergezeld van een man die hij voor haar echtgenoot houdt. Hij stelt haar voor een relatie met hem te beginnen die voorbij gaat aan de alledaagse conventies en platitudes. Een verhouding die uitsluitend uit het geschreven woord bestaat, 'van ziel tot ziel'. '...liefde is, dat jij het mes bent', eist hij in Kafka's woorden van haar. Het mes waarmee hij 'de waarheid wil laten bloeden', de waarheid over zichzelf. En zij gaat erop in en hoopt op een werkelijk, lijfelijk contact.

In 2001 ontving hij in Israël de prestigieuze Sapir-prijs; in Italië kreeg hij eerder twee literaire prijzen, de Premio Grinzane en de Premio Mondelo.

2002 De stem van Tamar (zie romantisch slot.

De uitvinder van geheimen (2003).

2003 Angst vreet de ziel op Palestijnse zelfmoordaanslagen en Israëlische vergeldingsacties, en toch kunnen we onszelf niet goed voorstellen wat voor gevolgen de nu al twee jaar durende ‘tweede intifada’ bij Israëliërs en Palestijnen heeft. Of nauwkeuriger: welke verwoestingen in hoofd en hart de niet-verklaarde oorlog en vooral de permanente angst aanrichten.
De Israëlische schrijver David Grossman die van bij het begin betrokken was bij de Peace-Now-Movement tekent in zijn boek Angst vreet de ziel op een gedetailleerde schets over het Israëlisch-Palestijns conflict en geeft verslag van wat voor invloed de intifada heeft.

Bij de Bezige Bij verscheen van zijn hand het verhaal Leeuwenhoning (2006), onderdeel van de serie De Mythen.


In Israël, maar vooral in het buitenland, staat Grossman bekend als een politiek schrijver in de traditie van oudere collega's als A.B. Jehosjoe'a en Amos Oz. Net als zij publiceert hij geregeld opiniestukken in de Israëlische en internationale pers over de politiek in zijn land. Hij schroomt daarbij niet om harde kritiek te leveren aan het adres van de regering. Het heeft hem de reputatie van linkse, pro-Palestijnse vredesactivist bezorgd; een imago dat zijn literair werk overschaduwt, want dat wordt voortdurend in een politiek licht geïnterpreteerd. Onterecht, want Grossmans literaire werk gaat niet over politiek.

Hij woont met zijn gezin in Jeruzalem en Grossmans berichten zijn altijd gebaseerd op zijn hoogstpersoonlijke ervaringen. Hoe radicaal verandert het openbare en het persoonlijke leven als een maatschappij steeds militanter, nationalistischer en economisch instabieler wordt? En is de ziel ertegen opgewassen als elke boodschap, ieder bezoekje aan de bioscoop en werkelijk elke privé-activiteit van het gezin wordt aangevreten door existentiële vragen over veiligheid? En boven alles torent steeds weer dezelfde vraag uit: wie of wat kan deze steeds absurdere geweldsspiraal nog doorbreken? Grossman vat dit alles samen: 'Terreur maakt in een mum van tijd van gecultiveerde mensen primitieve, gewelddadige en chaotische creaturen.'
Bron: www.multatuli-lezing.be (Multatuli-lezing 2003: Gevangen in categorieën)



Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 105.