kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Donna Tartt


Donna Tarttwerd in 1963 geboren in het dorpje Greenwood, Mississippi, als oudste van de twee dochters van een plaatselijke politicus.

Ze groeide op in een groot huis in Grenada, een stadje dat ze achteraf 'Sleepytown' noemde en ligt aan de oost-zijde van de Delta, en was bijna voortdurend omringd door oudere mensen, vooral tantes die zich steeds met haar opvoeding bemoeiden.

Als kind was ze vaak ziek en bracht ze de tijd door met lezen, en was - volgens de schaarse informatie die over haar bekend is - al vroeg wijs. In haar kindertijd ontwikkelde ze reeds een enorme liefde voor literatuur en schreef haar eerste gedicht op vijf jarige leeftijd.

Op 13 jarige leeftijd publiceerde zij reeds haar eerste Sonnet in een literair blad uit Mississippi.

In het najaar van 1981 begon Donna Tartt aan haar studie aan de universiteit van Mississippi te Oxford. Als eerstejaars student schreef zij daar een verhaal dat de aandacht wist te trekken van Willie Morris, destijds een vaste schrijver die verbonden was aan de universiteit. Toen hij haar op een avond had gevonden in de Holiday Inn bar zou Willie Morris tegen haar hebben gezegd: 'Mijn naam is Willie Morris en ik denk dat jij een genie bent.' Op aanraden van Willie Morris zou Donna Tartt als eerstejaars student bij Barry Hannah de opleiding tot gediplomeerd korte verhalen schrijver volgen. Op dringend verzoek van die zelfde Morris en anderen verruilde Donna Tartt een jaar later na haar propedeuse Ole Miss College voor Bennington College; een kleine liberale kunstacademie te Vermont.

Ze studeerde klassieke talen en filosofie aan Bennington College in Vermont.

Daar ontmoette ze onder anderen, via een blind date, Bret Easton Ellis. De twee wisselden manuscripten uit (we schrijven 1982: de aankomende auteurs waren onlangs begonnen aan wat The Secret History en Less Than Zero zou worden) en volgden college bij een charismatische docent Grieks, Claude Fredericks. Bennington College zou later de inspiratie vormen voor Hampden College uit Tartts debuut, en Fredericks voor de (aanzienlijk minder goedaardige) Julian Morrow, van wie een groepje studenten zo vreselijk in de ban raakt, met alle dramatische gevolgen van dien.

Vrij snel nadat ze aan het schrijven van het boek was begonnen liet Donna Tartt het werk aan haar vriend Bret Easton Ellis zien, aan wie ze het boek later mede zou opdragen.

Op advies van Ellis wendde Tartt zich tot de befaamde literair agente Amanda 'Binky' Urban. Amanda Urban aanvaarde Donna Tartt als een ongecontracteerde cliënt en twee jaar later was zij reeds in staat om een veldslag tussen steeds hoger biedende uitgevers uit te lokken voor het 866 pagina's tellende manuscript van 'The Secret histroy'. In 1991 verkocht Urban de publicatierechten van het manuscript waaraan Tartt acht jaar had gewerkt, aan het gereputeerde New Yorkse uitgevershuis Alfred A. Knopf, waar de al even gereputeerde Gary Fisketjon het boek redigeerde.

Op 29-jarige leeftijd debuteerde Tartt met 'The secret history' (de verborgen geschiedenis), een thriller over een groep studenten Oudgrieks die de moord op een medestudent probeert te verdoezelen, deed bij verschijning in 1992 een hoop stof opwaaien.

Niet alleen ontving de auteur voor het manuscript een voorschot van 450 duizend dollar van uitgever Knopf, een bijzonder hoog bedrag voor een debutant, ook werden er van de eerste druk 75.000 exemplaren gedrukt, waar bij een eersteling tienduizend normaal is in de Verenigde Staten. De ongekende nadruk van de uitgever zorgde voor veel aandacht en een wereldwijd succes van de roman. Dertien weken lang stond het boek ononderbroken in de wekelijkse lijst van best verkopende boeken van de uitgeverij. De hoogste positie die het boek op deze hitlijst wit te scoren was een tweede positie.

Hierna publiceerde ze nog enkele verhalen en andere bijdragen in The New Yorker, GQ, Harper's Bazaar en The Oxford Mississippian, maar haar tweede boek kwam er maar niet. Bovendien was Tartt op zijn zachtst gezegd terughoudend tegenover de pers en zwijgzaam waar het haar privé-leven betrof. Dit droeg onmiskenbaar bij tot het opduiken van wilde verhalen en mythevorming.

Dat Tartt langer over een boek doet dan veel andere schrijvers verklaarde ze tegenover de BBC als volgt: 'Ik kan niet snel schrijven, in ieder geval niet op het niveau dat ik wil. Ik zou het heerlijk vinden om ieder jaar een boek te schrijven, maar ik denk dat ik dan geen fans meer zou hebben.'

Toen uiteindelijk bekend werd dat Tartt dan toch met een nieuwe roman zou komen, The Little Friend, rekende New York Magazine zijn lezers voor dat ze de afgelopen jaren gemiddeld 47 woorden per dag had geproduceerd. De schrijfster zag ondertussen geamuseerd toe dat het goed was, ging naar de kapper en liet de extreem gestileerde foto van 'het product Tartt' maken die je overal zag opduiken.

De kleine vriend, haar tweede roman.

In een kleine stad in Mississippi groeit Harriet Cleve Dusfresnes op, geplaagd door de moord op haar negen jaar oudere broertje, dat opgehangen aan een boom in hun tuin werd gevonden toen Harriet nog een baby was.

Robins moordenaar is nooit gevonden, en de familie heeft het verlies nooit kunnen verwerken. Met een vader die gescheiden leeft van de familie en een moeder die uitgeschakeld en verlamd is door verdriet, leeft Harriet grotendeels in de wereld van haar eigen verbeelding, eenzaam en alleen - zelfs in het gezelschap van haar oudere zusje, die nimmer meer in staat zou zijn op te roepen wat zij op die verschrikkelijke dag had gezien, en van haar oudere tantes, voor wie de tragedie een fatale slag is geweest.

Maar voor Harriet is Robin ook de schakel met de gelukkige tijd van vroeger, die ze uitsluitend kent van foto's en verhalen, en dus besluit ze in de zomer van haar twaalfde jaar zijn moordenaar te vinden en wraak te nemen.

zie ook...


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2112.