kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Eugène Labiche

Frans toneelschrijver, (1815-1888),

Eugène-Marin Labiche schreef, deels samen met anderen, tussen 1838 en 1877 ruim honderd succesvolle vaudevillestukken en zedenkomedies. Zeer bekend werden 'Un chapeau de paille d'Italie' (1851) en 'Le voyage de Monsieur Perrichon' (1860). Centrale figuur in de meeste stukken is de “gearriveerde” burger, die vanuit diverse invalshoeken wordt geridiculiseerd. Eugène Labiche was in zijn tijd niet precies een boegbeeld van progressiviteit, maar kon wel op onnavolgbaar komische wijze de typische hebbelijkheden van de toenmalige kleinburgers observeren, analyseren en beschrijven.

''Celui qui ne pense pas a moi est un égoiste'' - (Eugène Labiche)

Tegen het eind van de negentiende eeuw kreeg het vaudevilletheater op korte tijd veel bloedtoevoer. De namen zijn nog bekend, hun stukken iets minder. Van Eugène Scribe naar Émile Augier schoof het genre op in de richting van de zedenkomedie, en van Eugène Labiche naar Georges Feydeau werd het weer helemaal vaudeville. - Parijs als zoon van een suikerfabrikant. Hij begint op 17 jarige leeftijd aan zijn rechtenstudies en na het behalen van zijn diploma schrijft hij zijn eerste toneelstuk. Daarna schrijft hij in een razend tempo en met verscheidene medewerkers, komedie na komedie. Hij wordt snel rijk en als hij 52 is, besluit hij zijn pen op te bergen. Drie jaar later wordt hij lid van de Academie Française. Hij sterft in 1888 aan een hartaanval in Parijs. Al de 175 stukken die zijn "theaterfabriek" heeft geproduceerd werden ook gespeeld, want Labiche leverde uitsluitend kwaliteitswaren.

Het Spaarvarken (La cagnotte)
Al twintig jaar komen in een vreedzaam provincieplaatsje een aantal brave kleinburgers bij elkaar om te kaarten. Hun leven is één en al regelmaat, avontuur of opwinding kennen ze niet, hoewel iedereen heimelijk wel zijn eigen kleine verlangens en dromen heeft ...
Op een dag is het spaarvarken, dat ze op hun wekelijkse kaartavonden jarenlang hebben gespekt, vol geraakt. Het wordt feestelijk geslacht, en men besluit om met de opbrengst een gezamenlijk uitstapje naar Parijs te maken.
Maar het snoepreisje valt anders uit dan verwacht. Na een copieuze maaltijd valt de rekening zo gepeperd uit dat ze niet eens kan betaald worden. De moeilijkheden stapelen zich op. Enkele leden van het gezelschap dachten in het salon van een huwelijksmakelaar een oude droom in vervulling te zien gaan maar komen bedrogen uit. Met het uur wordt de chaos voor onze provincialen alsmaar groter ...
Op een werkelijk meesterlijke wijze toont Labiche ons de langzame aftakeling van een mooie illusie tot er niets meer van overblijft dan de kale armoedige werkelijkheid.

Le voyage de Monsieur Perricho
In 1860 schreef Labiche de klucht De reis van Meneer Perrichon, een subliem portret van het burgerdom uit de 19e eeuw waarin de rijke kruidenier Perrichon met zijn vrouw en dochter een reis maakt naar Zwitserland, waar twee geslepen minnaars dingen naar de hand van dochter Henriëtte.
Meneer Perrichon, een zelfbewuste maar niet al te snuggere Parijzenaar, heeft zijn vrouw en dochter al jarenlang een "grote reis" beloofd. Of beter nog... hij heeft zichzelf die reis beloofd. Eindelijk is het zover. De koffers staan gepakt. De verwachtingen zijn hoog gespannen en de trein is reeds in aantocht. De droom van Meneer Perrichon lijkt eindelijk in vervulling te gaan. Maar reizen doe je echter nooit alleen. Ook de familie Perrichon niet. De familie wordt op de voet gevolgd door twee avontuurlijke en charmante jongeheren, beiden geraakt door de pijlen van Cupido. Hun reisdoel ligt echter op een gans ander terrein!


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 102.