kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Flann O'Brien

pseudoniem voor Brian O'Nolan, geboren 5 oktober 1911, gestorven 1 april 1966
Ierse schrijver

Met zijn eerste grote roman At Swim-Two-Birds (1939) en een column in de Irish Times had Flann O'Brien zich gevestigd als de voornaamste grappenmaker van een generatie intellectuele Dubliner's, gedesillusioneerd door het geveinsde romanticisme dat aan de Ierse literatuur kleefde na de Keltische opleving. Als komediant van de geleerden was O'Brien's humor meer erudiet dan platvloers en meer ironisch dan vaderlandslievend. Naast een dubbelzinnige openstelling tot de principes van het Hoog Modernisme, toonde O'Brien's beste werk een verbeeldingskracht verscheurd door aan de ene kant het Rooms Katholicisme en een bijtend, bijna nihilistisch cynisme aan de andere kant.

Zijn boeken vonden een publiek onder een bepaald gezelschap in Dublin. Zijn boeken maakten weinig kans bestsellers te worden en daarom had hij niet verbaasd moeten zijn dat een uitgever ervoor terugdeinsde één van zijn boeken uit te geven. Dit was echter een van O'Brien's zwakheden. In zijn naïviteit bleef hij altijd hopen op lucratieve overeenkomsten en een groot lezerskring. Dat zijn werk vaak werd vergeleken met dat van James Joyce was niet genoeg. Sommige opmerkingen hier en daar in zijn brieven suggereren zelfs dat de steeds herhaalde vergelijkingen een levenslange irritatie vormden.

Zijn moedertaal was niet Engels, hij sprak Keltisch tot aan zijn zesde jaar. Omdat zijn vader wilde dat O'Brien en zijn broers een Keltische opvoeding kregen en er geen goede Keltische school was, werden zij jarenlang van school gehouden en werden zij zelfs weggehouden van Engelssprekende speelkameraadjes. In 1917 verhuisde het gezin naar Strabane waar O'Brien en zijn broers Engels leerden door op straat bij de groentewinkel van een oom rond te hangen. Hoewel O'Brien later een komische roman in Keltisch schreef getiteld, An Beal Bocht (vertaald als The Poor Mouth) heeft hij nooit aan een Keltische school gestudeerd. Zijn vader zond hem en zijn broers uiteindelijk naar een Christian Brothers chool, waar Engels werd gesproken.

Later studeerde O'Brien aan het University College, Dublin, waar hij zich voor het eerst bewust werd van de volledige vernietigende en zuiverende potentie van zijn taalkundige vaardigheden. Hij ontdekte dit niet door schrijven maar door redevoering. De letterkundige en historische Vereniging van de universiteit hield zijn bijeenkomsten in de bovenste sprekerszaal van een oud landhuis uit de tijd van koning George. De semi-ronde hal kon tweehonderd mensen bergen, maar er kwamen meestal zo'n zeshonderd.

In zijn studententijd schreef O'Brien Scenes in a Novel (Probably Posthumous) by Brother Barnabas een boek dat veel lijkt op zijn meesterwerk At Swim-Two-Birds, dat zijn origine vond in zijn ervaringen aan het University College. Ook schreef O'Brien in deze tijd voor een studententijdschrift 'Comthrom Feinne' geheten en andere studentenperiodieken. Hij behaalde zijn B.A. van University College in 1932 en behaalde daarna zijn M.A. met een thesis over "Nature in Irish Poetry". Zijn hele leven refereert hij aan deze M.A. thesis als een grap en aan zijn hele universitaire opleiding als een soort fraude. Zowel tijdens zijn studie als daarna was O'Brien een zware drinker.

Na de universiteit kreeg O'Brien in 1937, evenals zijn vader, een officiële baan als ambtenaar van het Ierse gouvernement. Omdat zijn vader stierf rond dezelfde tijd dat hij zijn baan kreeg en er bijna geen geld was, werd O'Brien financieel verantwoordelijk voor de tien kinderen en zijn moeder. Rond dezelfde tijd dat hij zijn baan kreeg begon hij aan de roman At Swim-Two-Birds, die vaak vergeleken word met Ulysses van James Joyce. Toen At Swim-Two-Birds in 1939 door Longman's werd gepubliceerd stuurde O'Brien een exemplaar naar James Joyce in Parijs. Joyce die inmiddels bijna blind was las het boek en zei erover: "That's a real writer with a true comic spirit," (Dat is een echte schrijver met een waarlijk komische geest). "A really funny book." Het was het laatste boek dat Joyce zou lezen, hij probeerde O'Brien nog te promoten op het continent, maar stierf voordat zijn inspanningen vrucht konden dragen.

Zijn tweede manuscript The Third Policeman (1940), een moordmysterie, werd geweigerd door Longman's en andere uitgevers. Hij nam het manuscript terug en het zou uiteindelijk 27 jaar op een bijzettafeltje blijven liggen. O'Brien verzon na de weigering allerlei versies over het verlies van het manuscript, wat in Dublin leidde tot de literaire legende rond het Lost Manuscript.
Rond dezelfde tijd in oktober 1940 verscheen O'Brien's eerst column in de Irish Times. Hij schreef de Times column onder het pseudoniem Myles na Gopaleen en de naam van de column was "Cruiskeen Lawn" en hoewel dit een Keltische naam was schreef hij de column vrijwel altijd in het Engels. Tijdens zijn leven was de naam Myles na Gopaleen veel bekender in Ierland dan de de naam Flann O'Brien. Zijn getikte luchtige krantencolumns bereikten natuurlijk een veel grotere lezerskring, dan zijn getikte maar vaak sombere modernistische romans.

Flann O'Brien is het pseudoniem voor de schrijvers echte naam Brian O'Nolan of in de Keltische spelling Brian O Nuallain. Brian O'Nolan's gepubliceerde werken zijn de beovengenoemde: de roman At Swim-Two-Birds (1939), de roman The Third Policeman (1968) en de langlopende column in de Irish Times "Cruiskeen Lawn". Andere gepubliceerde werken zijn onder meer The Dalkey Archive (1964)en The Hard Life beide Engelse romans; An Beal Bocht (1941), een Keltische roman (vertaald in het Engels door Patrick C. Power en verkrijgbaar als The Poor Mouth (1973)); en verscheidene verhalen en toneelstukken, waaronder het stuk Faustus Kelly.

website: www.necessaryprose.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 597.