kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Gyorgy Konrad

György Konrád

Joods-Hongaarse schrijver en essayist, (2 april 1933, Berettyóújfalu (bij Debrecen)).

Konrád gebruikt elementen uit zijn bewogen leven om een associatieve, meeslepende vertelstijl te ontwikkelen waarin reflecties over politiek, samenleving, individu en persoonlijk levenslot door elkaar worden geweven.
Konráds leven roept de vraag op hoe hij zich staande heeft weten te houden temidden van zijn gruwelijke ervaringen.
György Konrád staat bekend als een sterk voorstander van individuele vrijheid en is lid van de landelijke raad van de partij SZDSZ.
Romans en andere werken sinds 1969: De bezoeker, De medeplichtige, Tuinfeest, De Oude Brug, Nalatenschap, De Schrijver en de Stad, Gluk, Zonsverduistering.

Levensloop:
György Konrád werd geboren uit joodse ouders op 2 april 1933 in het Hongaarse Debrecen, twee maanden nadat Hitler in Duitsland aan de macht was gekomen. Zijn vader was ijzerhandelaar in Berettyóújfalu.

Konrád vluchtte nog vóór 1940 met het gezin naar Boedapest. Een dag na zijn vlucht werden zijn schoolgenootjes opgepakt en gedeporteerd naar Auschwitz.

Konrád studeerde literatuurwetenschappen, sociologie en psychologie aan de Loránd Eötvös Universiteit in Boedapest. In 1956 studeerde hij af in Hongaarse taal- en letterkunde.

Na zijn studie heeft hij verschillende banen gehad: bibliothecaris, inspecteur bij de kinderbescherming, journalist en verpleger in een psychiatrische inrichting. Hij werd redacteur bij tijdschriften en uitgeverijen, en was in de jaren '60 en '70 tevens stadssocioloog.

Tijdens het communistisch bewind werd hij dan weer de mond gesnoerd door de censuur die het socialistisch realisme aan kritische auteurs oplegde. In 1956 was hij getuige van de bloedige Sovjet-reactie op de Hongaarse opstand.

1969 - De bezoeker (roman)
Debuteerde in 1969 met zijn roman 'De bezoeker', de verschillende vertalingen van 'De Bezoeker' brachten Konrád de eerste internationale bekendheid.

Sinds zijn debuut De bezoeker heeft György Konrád steeds in conflict geleefd met de communistische autoriteiten in zijn geboorteland Hongarije. Tot 1988 was zijn werk in Hongarije verboden.

1977 - De stedebouwer (roman)

Konrád bleef schrijven en aanvankelijk ondergronds en in het buitenland publiceren, tot hij na de val van het communisme vrijelijk kon reizen, spreken en publiceren. Tijdens de communistische jaren schreef hij samen met Ivan Szelényi 'Die Intelligenz auf dem Weg zur Klassenmacht' (De Mars naar de Macht van de Intellectuelen)(1978), een sociologische studie over de mogelijkheden om intellectuele kritiek te uiten onder een communistisch regime. Naar aanleiding hiervan werd Konrád in 1979 gearresteerd op grond van "subversieve agitatie". De arrestatie bracht wereldwijd een golf van protesten teweeg.

1978 - De medeplichtige
In 1984 ontving hij de J.G. Herder-prijs voor zijn verdiensten op het gebied van de culturele betrekkingen tussen Oost en West.

Tuinfeest (1989); in Tuinfeest verhaalt Konrád de recente Hongaarse geschiedenis en beschrijft hij het moeilijke bestaan tussen collaboratie en verzet, dat hij als controversieel schrijver zo goed kende.

1985 - Europese Essay Prijs van de Charles-Veillon-Stichting voor Antipolitika
1986 - Prijs van de Scandinavische Federatie van Vredeswetenschappers
1986 - Südwestfunkpreis der Literatuurwetenschappers
1989 - Maecenas Prijs (Boedapest)
1990 - Manès-Sperber Prijs

1990 - De oude brug

Van 1990 tot 1993 was Konrád president van de internationale schrijversorganisatie PEN, vanaf 1993 vice-president. De ontmoeting van Kayzer met Konrád zou er een van emoties en bespiegeling worden, maar zonder het geringste spoor van bitterheid.

1991 - Vredesprijs van de Duitse Boekhandel

Sinds 1991 is hij voorzitter van het magistraat in Boedapest. Ook was hij in 1991 was hij een van de oprichters van het Democratisch Charter.

1994 - De stenen klok

Sinds 1997 is hij voorzitter van de Berlijns-Brandenburgse Kunstacademie.

1998 - Nalatenschap

2001 - Internationale Karelsprijs Aken

2001 - Geluk
In Geluk beschreef hoe hij én zijn gedeporteerde ouders door een miraculeuze samenloop van omstandigheden levend uit de oorlog kwamen.

2003 - Zonsverduistering
In Zonsverduistering doorkruiste hij op zijn bekende zachtmoedige en laconieke toon zijn naoorlogse leven tot het millenniumkeerpunt (de zonsverduistering van 1999), resulterend in een prachtig zelfportret van een man die met zijn strategie van 'stilletjes existeren' ruim veertig jaar communistische dictatuur wist te overleven.

Het verdriet van de hanen
De inmiddels 72-jarige György Konrád wilde in zijn roman Het verdriet van de hanen over zichzelf schrijven, maar niet voortdurend het woord ‘ik’ gebruiken. Hij verzon daarom een alter ego, gaf het de naam Kalligaro, die hij omschrijft als 'een niet ongeschikte peer met wie ik al zeventig jaar samenleef', en ontpopte zich tot onderhoudend chroniqueur van Kalligaro’s belevenissen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 165.