kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 19-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Isabel Allende

Isabel Allende werd op 2 augustus 1942 uit Chileense ouders geboren in de Peruaanse hoofdstad Lima, en groeit op in Santiago, Chili.

Toen isabel allende drie jaar was, verliet haar vader haar moeder en keerde ze met haar moeder terug naar Chili. Ze bracht een groot deel van haar jeugd door bij haar opa en oma in Santiago. Haar moeder hertrouwde enige jaren later met een diplomaat, zodat het gezin veel in het buitenland woonde. Toch blijft de band met Chili sterk, vooral omdat haar oom, Salvador allende, er de president is. In 1957 keerden ze terug naar Chili.

Na haar examen van de middelbare school kreeg allende een baan bij een krant en zo rolde ze haast vanzelf in de journalistiek. Ze was redactrice van een kinderblad en van een feministisch tijdschrift. Later werd ze als presentatrice van talkshows een bekende televisiepersoonlijkheid. In deze periode schreef ze een kinderboek en vier theaterstukken.

Als nicht van president Salvador Allende heeft ze de verschrikkingen van een rechtse dictatuur in dit land van dichtbij meegemaakt. In 1973 is haar oom tijdens de militaire staatsgreep van generaal pinochet om het leven gekomen. Na deze staatsgreep heeft Isabel het nog 15 maanden in Chili uitgehouden, in de veronderstelling dat de lange democratische traditie van dat land opnieuw zou worden voortgezet. Omdat de werkelijkheid anders leerde, is ze met haar gezin naar de Venezolaanse hoofdstad Caracas vertrokken.

Isabel allende begon begon met schrijven toen ze na haar vertrek uit Chili naar Venezuela merkte dat haar herinneringen aan haar vaderland en aan haar familie begonnen te vervagen. Toen haar grootvader in Chili, met wie ze een hechte band had, stervende was, begon ze hem een brief te schrijven. Die brief groeide uit tot haar eerste boek, de roman La casa de los espíritus, in 1982 verschenen en in Nederland bekend als Het huis met de geesten. Hoewel critici vinden dat het een afgeleide is van Honderd jaar eenzaamheid van gabriel garcia marquez, verkoopt het boek geweldig en wordt zelfs verfilmd.

Over de betekenis van het boek voor haar persoonlijk vertelde Allende in een interview in HN magazine: 'Voor mij is Het huis met de geesten een boek van de herinnering. M'n levendigste herinnering gaat terug naar dat grote huis in Santiago waar ik met mijn moeder en grootouders heb gewoond.' Het huis met de geesten is een kroniek van drie generaties met als voornaamste locatie een groot huis in de hoofdstad van het niet met name genoemde land (Chili). Maar tevens beschrijft het de geschiedenis van het land in de 20e eeuw. Zoals ook in latere boeken van Allende zijn de vrouwen sterk, de mannen belust op macht, zwak en afhankelijk.

Het huis met de geesten (in 1993 verfilmd) is een breed opgezette kroniek waarin al die elementen aanwezig zijn die met de Latijnsamerikaanse literatuur worden geassocieerd: een meeslepend verhaal, een flink aantal bizarre gebeurtenissen en beeldende scènes waarin een grote rol voor het bovennatuurlijke is weggelegd. Magisch realisme is een term die veel wordt gebruikt in dit verband. Allende wees er echter in interviews op dat wat in Europa als magisch wordt aangeduid, in Zuid-Amerika behoort tot een (anders beleefde) realiteit.

Liefde en politiek geweld zijn net als in haar eerste boek belangrijke thema's in De amor y de sombra (1984), Allendes tweede roman die werd vertaald onder de titel Liefde en schaduw. De aanvankelijk wat naïeve journaliste Irene en de fotograaf met wie ze samenwerkt voor een damesblad, krijgen te maken met de militaire heersers wanneer ze in een verlaten mijn een graf met vijftien lijken vinden. Het openbaar maken van hun vondst maakt hen tot potentiële slachtoffers van de militairen. Terwijl de problemen groter worden, groeit hun liefde.

Evenals bij Irene in Liefde en schaduw groeit ook bij Eva Luna in de gelijknamige roman geleidelijk het besef van de vele misstanden in de door militairen beheerste maatschappij. Aanvankelijk heeft ze het echter te druk met zichzelf staande te houden. Als 7- jarig meisje is ze, na de dood van haar moeder, bij een peettante in huis gekomen die haar zelf de kost laat verdienen. Dankzij haar gave als vertelster van de meest fantastische verhalen blijft ze overeind en groeit uit tot een succesvol scenarioschrijfster. Wanneer ze verliefd wordt op een guerrillastrijder, krijgt ze inzicht in de politieke misstanden.

Met een nieuwe levensgezel die in 1988 als bewonderaar van haar werk naar een van haar lezingen kwam, woont ze sinds enige jaren in Californië.

Eva Luna keert terug als vertelster in Het goud van Tomás Vargas (1990). In het Spaans luidt de titel van deze verhalenbundel Cuentos de Eva Luna. Als een soort van Sheherazade vertelt ze in dit boek 23 verhalen aan haar geliefde.

El plan infinito (1991, in vertaling Het oneindige plan) speelt niet in Latijns Amerika maar in de Verenigde Staten en bestrijkt de periode vanaf de jaren '40 tot en met de jaren '80. De levenspaden van de jongen Gregory en het meisje Carmen kruisen elkaar in die lange periode diverse malen, tot ze ten slotte elkaar definitief vinden. Diverse gebeurtenissen uit de moderne geschiedenis van de VS spelen een rol in het geheel.

Paula (1994) is Isabel Allendes meest autobiografische werk. In 1992 overleed haar 28-jarige dochter Paula die door een medische fout in coma was geraakt. Het boek is opgezet als een afscheidsbrief waarin Allende haar levensgeschiedenis vertelt aan haar stervende dochter.

Paula (1994) is Isabel Allendes meest autobiografische werk. In 1992 overleed haar 28-jarige dochter Paula die door een medische fout in coma was geraakt. Het boek is opgezet als een afscheidsbrief waarin Allende haar levensgeschiedenis vertelt aan haar stervende dochter. Dit terugblikken wordt afgewisseld met het beschrijven van de ziekenhuisbezoeken. De lezer van Paula komt zo veel te weten over Allende.

Na het verschijnen van haar roman Paula heeft Isabel Allende haar twijfels uitgesproken over of zij ooit nog een boek zal schrijven. Ze heeft daarna een poging tot een nieuw boek gedaan, maar is daarmee weer gestopt. Ze zegt dan dat hoewel ze het jammer zou vinden, ze het niet onoverkomelijk vindt als het haar niet meer zal lukken een nieuw boek te schrijven. Zij zegt ook te kunnen leven zonder te schrijven. Gelukkig voor haar fans is het haar echter wel gelukt. In 1999 verscheen de roman Fortuna's dochter en in 2001 Portret in sepia.

In haar nieuwste roman, De stad van de wilde goden , beschrijft Isabel Allende de spannende en fascinerende gebeurtenissen die een groep onderzoekers in de ongerepte natuur van het Amazonegebied meemaakt. Met betrokkenheid en humor schildert Allende wat er plaatsvindt als totaal verschillende culturen met elkaar botsen.

De herinneringen aan Chili geven isabel allende genoeg stof tot schrijven; al haar romans zijn in Chili gesitueerd. Verdere terugkerende elementen: de vrouwen zijn sterk, de mannen op macht belust, zwak en afhankelijk, het verhaal is meeslepend met levendige en beeldende beschrijvingen, en er zit een bovennatuurlijke noot in.

Hoewel het publiek met de boeken wegloopt, is de kritiek niet eenduidig positief. Het verhaal is misschien meeslepend, maar de personages komen niet altijd los van het papier. Bovendien heeft allende, volgens somige critici, de neiging te moraliseren. Dit alles neemt niet weg, dat de boeken lezers tot de laatste pagina weten vast te houden in de magische wereld van isabel allende.

websites:
. http://www.isabelallende.com/
. Lezing-Isabel-Allende


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 181.

Tweets by kunstbus