kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 25-09-2009 voor het laatst bewerkt.

Jack Segbars

Jack Segbars winnaar van de eerste Hans Baaij Essayprijs
Jack Segbars is uitgeroepen als winnaar van de eerste Hans Baaij Essayprijs. Aan deze tweejaarlijkse prijs, die begin dit jaar werd uitgeschreven door het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam, is voor de winnaar een bedrag verbonden van 2500 euro. De opdracht was om een prikkelend essay te schrijven over de beeldende kunst in Rotterdam. De jury was unaniem van mening dat Segbars verhandeling ‘De Maaskant en andere ongemakken' een boeiend essay is over actuele zaken in de Rotterdamse kunst, dat door een breed publiek gelezen zou moeten worden. Daarom is het in de vorm van een klein boekje gepubliceerd dat gratis af te halen is bij het Centrum Beeldende Kunst aan de Nieuwe Binnenweg 75. Het juryrapport is te lezen op www.cbk.rotterdam.nl.

Juryrapport Hans Baaij Essayprijs 2006
Juryleden: Lieneke van Schaardenburg, Paul van der Laar (voorzitter), Gerrit-Jan Kruidenier, Martijn Verhoeven

De Hans Baaij Essayprijs is ingesteld door de stichting Centrum Beeldende Kunst met de bedoeling één keer in de twee jaar te worden uitgereikt. Deze essayprijs beoogt de aandacht voor en het publieke debat over de visuele cultuur in Rotterdam en de beeldende kunst in het bijzonder te stimuleren. Dit jaar wordt de prijs voor het eerst uitgereikt. Op 30 maart 2006 kwam de jury bijeen om de essays te beoordelen.

Rotterdam is bij uitstek een stad van meningen, zeker als het gaat om de kunstsector en de culturele sector. Deze sectoren moeten zich voortdurend bewijzen; niet alleen op artistiek gebied, maar vooral ook om tegenstanders van een door de overheid gesubsidieerd kunstklimaat te overtuigen dat een metropool niet zonder een levendig kunstklimaat kan. En, minstens zo belangrijk, dat we daar met z'n allen iets voor over moeten hebben. Helaas is in deze stad de meerwaarde van de (beeldende) kunst niet zo vanzelfsprekend. Rotterdams historie toont immers dat de beeldende kunst altijd afhankelijk is geweest van een kleine groep die hiervoor op de bres stond.

Rotterdamse kunstenaars komen zelf niet zo vaak aan het woord. Op een enkeling na nemen zij niet de moeite om hun ateliertijd aan een schrijftafel door te brengen. Het is daarom verheugend dat dankzij de instelling van de Hans Baaij Essayprijs ook kunstenaars zelf worden geprikkeld om hun gedachten over de Rotterdamse visuele cultuur en beeldende kunst in essayvorm te presenteren.

Dat viel in ieder geval de jury op toen zij de inzendingen ging beoordelen. Hoewel de essayisten tot aan het laatst toe anoniem bleven voor de jury, kon makkelijk worden afgeleid dat er diverse kunstenaars meededen. Niet alleen omdat sommigen het begrip ‘essay' zeer ruim opvatten en hier een eigen kunstzinnige invulling aan gaven, maar ook vanwege de standpunten die zij innamen. Dat was een verrassende uitkomst en daar was de jury dan ook zeer over te spreken. Het geeft vertrouwen dat de prijs ook in de toekomst aan de doelstellingen beantwoordt. Het heeft echter ook zijn keerzijde. Een kunstenaar is niet per definitie een groot essayist, hoezeer creativiteit ook deel uitmaakt van zijn of haar gedachten. De jury vond in het algemeen dat de inzendingen veel interessante thema's aansneden, maar dat deze niet altijd goed werden uitgewerkt. Voor de jury stond voorop dat een essay voor een breed lezerspubliek met belangstelling voor beeldende kunst, interessant moet zijn en dus niet alleen voor ingewijden in de Rotterdamse kunstwereld.

Het tijdsbestek tussen de aankondiging van de prijs en de deadline voor inzending was erg kort. We zullen dat in de toekomst anders doen. Het is altijd mooi dat stukken kunnen rijpen, maar het is geen voorwaarde. Dat blijkt wel uit het feit dat er toch voldoende inzendingen waren - in totaal zestien - en de jury voldoende input had om de prijs voor de eerste keer te kunnen toekennen. Vier essays kwamen volgens de jury in aanmerking voor een shortlist waaruit het winnende essay kon worden geselecteerd. De genomineerde essays onderscheiden zich door een goede structuur, door het onderwerp en de wijze waarop het betoog is verwoord. De volgende vier essayisten slaagden er allen in om op originele wijze een relatie te leggen tussen Rotterdam en de beeldende kunst.

- Kunstwerken als memory stone – Pauline Valentin
- Da's een kunst – Mia Spruit
- De Maaskant en andere ongemakken – Jack Segbars
- Een voet tussen de deur – Karin Voogd

Kunstwerken als memory stone – Pauline Valentin
De jury was zeer te spreken over het door Valentin gekozen thema van het essay. Een prikkelende stelling over de betekenis van kunstwerken als memory stones ondervond veel waardering van de jury. Met de auteur is de jury van mening dat collectieve memory stones een grote zeggingskracht kunnen hebben wanneer deze in de vorm van een kunstwerk in de openbare ruimte worden geplaatst. Het is een aantrekkelijk thema dat zich zeer goed leent voor een debat over de betekenis van kunst in de openbare ruimte in een stad waar het bombardement van 14 mei 1940 de band met het verleden lijkt te hebben uitgewist.

Da's een kunst – Mia Spruit
Mia Spruit heeft een aantrekkelijk essay geschreven dat het meest doet denken aan een sprookje. De hoofdpersoon, het jongetje Dwight Monster, gebruikt de stratengids om spelenderwijs de kunst in de openbare ruimte te ontdekken en zo op zoek gaat naar wat kunst voor hem betekent. De jury was zeer te spreken over de wijze waarop het essay begon, al was men ook van mening dat de kracht van het essay gaandeweg het betoog afzwakte.

Een voet tussen de deur – Karin Voogd
De jury heeft het essay met plezier gelezen. Ze vond het felle, frisse betoog over het spanningsveld tussen de verschillende spelers in het kunstveld interessant. De aanpak van Voogd heeft veel stof tot nadenken gegeven; vooral haar opvatting dat de kunstwereld soms als een stoorzender werkt en te weinig doet om de liefde tussen kunstkoper en kunstverkoper te laten opbloeien. Ondanks de grote waardering voor dit essay vond de jury het jammer dat de beeldende kunst in Rotterdam minder goed uit de verf kwam.

De Maaskant en andere ongemakken – Jack Segbars
Jack Segbars heeft een boeiend essay geschreven. De schrijver betoogt zijn stelling op zodanige manier dat de lezer wordt uitgenodigd tot gedachtevorming over het onderwerp en wordt uitgedaagd tot discussie, of zelf de pen te pakken en te reageren. De schrijver heeft zijn gedachten op een plezierige, heldere manier geformuleerd en opgebouwd en gebruikgemaakt van heldere, tot de verbeelding sprekende metaforen. Verder was de jury van mening dat het essay een duidelijke relatie legt tussen Rotterdam en de beeldende kunst. Segbars weerspiegelingen verdienen het om door een breed publiek te worden gelezen.

Jack Segbars essay beantwoordt daarom volgens de jury het beste aan wat een essay moet zijn. De jury heeft dan ook unaniem besloten de Hans Baaij Essayprijs 2006 toe te kennen aan Jack Segbars voor zijn essay ‘De Maaskant en andere ongemakken'.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1916.