kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Leo Vroman

Leo Vroman (Geboren: 10-04-1915 Te: Gouda), Nederlands schrijver, dichter en bioloog,

Leo Vroman had joodse ouders.

Leo Vroman studeerde, na de Rijks-HBS in Gouda, van 1932 tot 1940 biologie in Utrecht.
Tijdens zijn studie leerde hij o.a. A. Alberts, Kees Stip en Anton-Koolhaas kennen.
In 1937 verscheen in de 'Nieuwe Rotterdamsche Courant' de kinderstrip Stiemer en Stalma, tekeningen van Leo Vroman en tekst van Anton-Koolhaas.

In mei 1940 wist Leo Vroman met een zeilboot naar Engeland te komen. Vandaar reisde hij verder naar Nederlands-Indië. In Batavia maakte hij zijn studie af.

Toen de Japanners Nederlands-Indië binnengevallen waren werd hij krijgsgevangen gemaakt en verbleef in verschillende kampen (o.a. in Bandoeng, Tjilatjap, Batavia, Singapore, Osaka en Nagaoka).

Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij in New York terecht, waar hij werkte als wetenschappelijk onderzoeker (hematoloog) op het gebied van de bloedstolling. In zijn vakgebied is zijn naam vereeuwigd in het Vroman-effect, bepaalde bloedstollingsverschijnselen.

Als dichter debuteerde hij met de bundel Gedichten in 1946.
De gedichten van Leo Vroman zijn levendig en herkenbaar, al sinds zijn debuut in 1946. Lichtvoetig en diepzinnig. Het lijkt met elkaar in tegenspraak, maar het is beide van toepassing op zijn gedichten. Hij kan bijvoorbeeld de nietige mens in de kosmos beschrijven, zonder zweverig te worden. Zijn andere vak, fysiologie, zorgt voor de broodnodige relativering. De vorm en toon van zijn poezie is los, praterig bijna. Een ook de uiterst droge wijze waarop hij spreekt of gedichten voordraagt, maakt dat zware onderwerpen, als angsten of de onbegrijpelijke kosmos, de lezer raken en bijblijven.

Op 10-09-1947 trouwde hij met Tineke (Georgina) Sanders met wie hij al sinds 1938 verloofd was. Ze kregen twee dochters: Geraldine in 1950 en Peggy Ann in 1952. Tineke publiceert onder de naam Georgine Sanders zelf ook gedichten, o.a. in 'De Tweede Ronde'.

Lucy B. en C.W. Van der Hoogt-prijs 1950 voor 'Gedichten, vroegere en latere'.

Sinds 1951 is Vroman officieel Amerikaans staatsburger.

Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam 1956 voor 'Uit slaapwandelen'.

Leo Vroman promoveerde in 1958 in Utrecht.

Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam 1961 voor 'Voor Jan Greshoff en voor een meisje zonder hoofd'.

Boekenmarkt-prijs 1962 voor 'Twee gedichten'.

P.C. Hooft-prijs 1964 voor zijn poëtisch oeuvre.

1964 Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet 1942-1945 voor zijn poëtisch oeuvre.

In 1968 publiceerde hij het half-autobiografische Bloed.

In 1970 ontving Leo Vroman de Individual Science Award, Wayne State University, Detroit, MI.

In 1987 kreeg hij de zilveren penning van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

Hij publiceerde een aantal omvangrijke dichtbundels: Psalmen en andere gedichten (1995, vsb-poëzie prijs 1996), De roomborst van Klaas Vaak (1997), Details (1999) en Bij duizenden (2000).

Wetenschap en kunst
Zijn poëzie is vaak op conversatietoon en zijn 'ik' en zijn vrouw Tineke en zijn dochters zijn terugkerende elementen in zijn werk, naast het dichten zelf en de angst voor de dood, maar ook voor het leven.

Naast zijn dichterskunst, is hij ook geen onverdienstelijk tekenaar. Samen met vriend Anton-Koolhaas maakte hij vóór de Tweede Wereldoorlog al strips voor kranten. Diezelfde Anton-Koolhaas bracht Vroman overigens tot dichten, al is hij - meer dan tweeduizend pagina's later - zelf nog steeds van mening dat dat weinig voorstelt. 'Mijn schrijfkunst is nog steeds niet wat ik wil, daarom ga ik door,' aldus Vroman.

Over zijn fysiologisch onderzoek schreef hij een sprankelend, inleidend boek: Warm, rood, nat en lief (Contact, 1994).
Veel biologische processen die zich binnen het menselijk lichaam afspelen worden opgevat als uitwisseling van informatie tussen cellen en moleculen. Maar deze manier van begrijpen blijkt nauwe grenzen te kennen: de informatie loopt langs eindeloos lange, complexe ketens en levert unieke resultaten op. Betrouwbare voorspellingen over de uitkomst van dergelijke processen zijn niet mogelijk. Op dit punt ziet Vroman verband met de kunsten: tekeningen en gedichten zijn eveneens unieke resultaten van lange ketens van informatie.

zie ook:
Leo Vroman dicht voort: (interview en reportage), De Groene Amsterdammer en zijn bi(bli)ografie


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 441.