kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Milan Kundera

Milan Kundera geboren Brno, 1-4-1929
Tsjechisch schrijver

Milan Kundera is de zoon van Ludvík Kundera (1891-1971), een belangrijk muziekpedagoog, klaviespeler en in de jaren 1948-1961 rector van de Muziekacademie Janáček. De dichter, vertaler, theaterschrijver en criticus Ludvík Kundera (*1920) is zijn neef. Deze beïnvloedde met zijn contacten met het surrealisme en met de groep Skupina 42 (Groep 42) Milan Kundera bij zijn eerste dichtwerk.

Kundera leerde al in zijn kinderjaren piano spelen bij zijn vader en studeerde later ook muzikale compositie (bij P. Haas en V. Kaprál). Hij deed in 1948 eindexamen op een gymnasium in Brno. Na twee semesters bij de Karelsuniversiteit te Praag, waar hij literatuurwetenschap en esthetiek studeerde, stapte hij over naar de FAMU (Filmkunstacademie), waar hij eerste filmregie en later scenaristiek studeerde bij M. V. Kratochvíl. In 1952 studeerde hij af en in hetzelfde jaar begon bij de FAMU als assistent onderwijs te geven in wereldliteratuur. Na de verdediging van zijn theoretische monografie over V. Vančura in 1958 werd hij universitair docent en in 1964 universitair hoofddocent.

In 1948 werd hij lid van de Communistische Partij, om in 1950 samen met J. Trefulka wegens anti-partijgedrag weer uitgesloten te worden. In 1956 werd zijn partijlidmaatschap hernieuwd en in 1970 werd hij opnieuw uitgesloten.

In 1975 emigreerde hij naar Frankrijk, waar hij eerst doceerde bij de universiteit van Rennes en daarna bij de prestigieuze École des Hautes Études in Parijs. Na de uitgave van zijn roman Kniha smíchu a zapomnění (Het boek van de lach en de vergetelheid) werd hem het Tsjechoslowaakse staatsburgerschap ontnomen (1979). Twee jaar later kreeg hij het Franse staatsburgerschap. Sinds 1975 heeft hij zijn vaste woonplaats in Frankrijk.

Kundera debuteerde in 1945 met vertalingen van V. Majakovský in het tijdschrift Gong (Brno-Královo Pole) en in 1946 drukte het tijdschrift Mladé archy (Jonge Arken) zijn eerste gedicht af. Tot aan zijn emigratie naar Frankrijk publiceerde hij in de Tsjechische periodieken: Blok, Kulturní politika (Cultuurpolitiek), Nový život (Nieuw Leven), Literární noviny (Literaire Krant), Host do domu (Thuisgast), Plamen (De Vlam), Divadlo (Theater; hier publiceerde hij in 1969 zijn toneelstuk Ptákovina, Vogelspul), Kulturní tvorba (Culturele Schepping), Orientace (Oriëntatie), Literární listy (Literaire Bladen), Listy (Bladen) e.a.

In 1967 debuteerde Kundera met zijn roman De grap een satirisch verslag van de het totalitaire karakter in de communistische tijd. Verder schreef hij de verhalen Lachwekkende liefdes (1959-1968), de roman Het leven is elders (1969), de roman Afscheidswals (1970), voor het theater Jacques en zijn meester (1971), de roman Het boek van de lach en de vergetelheid (1978).

Kundera publiceerde en publiceert ook in veel buitenlandse tijdschriften. Zijn meest geliefde blad in Frankrijk is de Nouvel Observateur, in de jaren ’80 schreef hij ook artikelen voor Le Débat en sinds 1990 schrijft hij vooral voor de tijdschriften L’Infini en L’atelier du Roman. Verder schrijft hij regelmatig voor de tijdschriften Vuelta (Mexico) en Témarit (IJsland, sinds 1991).

Vanaf 1973 komen Kundera’s romans en essays eerst in Franse vertaling uit. Kundera controleert de kwaliteit van deze vertalingen altijd nauwlettend controleert en autoriseert alleen de beste. Deze verklaart hij dan voor definitieve tekst.

In 1984 publiceerde Kundera zijn populairste roman De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Verder schreef hij het essay De kunst van de roman (1986), de roman Onsterfelijkheid (1988), het essay Verraden testamenten (1993), de roman De traagheid (1995), de roman Identiteit( 1997), de roman Onwetendheid (2002) en het essay Het doek (2005).

Sinds de jaren ’90 schrijft hij ook zijn romans in het Frans. Deze zijn niet alle in het Tsjechisch vertaald.

Bron: www.ned.univie.ac.at


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 102.