kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Ovidius

Latijns dichter

Publius Ovidius Naso (20 maart 43 v. Chr. - 17 na Chr.) behoort samen met Vergilius, Horatius, Propertius en Tibullus tot de grote dichters uit het tijdvak van keizer Augustus.

Publius Ovidius Naso werd geboren in Sulmo in Midden-Italië. Zijn vader bracht hem voor een opleiding naar Rome, waar al snel zijn aanleg voor het dichterschap bleek. Hoewel zijn vader hem voor een maatschappelijke carrière had voorbestemd, werd Ovidius full-time dichter.

Zijn werk als dichter valt in een aantal perioden uiteen:

In de eerste periode ligt het accent in zijn werk op de liefde en de erotiek. Zijn hoofdwerk uit die tijd is de bundel Amores (Liefdeszangen): lichtvoetige verzen waarin Ovidius zijn denkbeeldige liefde Corinna bezingt. De liefde wordt vooral als een spel geschetst.
Ook de frivole Ars Amatoria (Minnekunst) dateert uit deze periode. Het is een leerboek in verzen over verliefd worden en verliefd zijn, en een parodie op de didactische poëzie. Als vervolg hierop verscheen ook de Remedia Amoris (Remedies tegen de liefde).
Ook de Heroides ('Heldinnenbrieven') behoren tot Ovidius' vroege werk. Het zijn verzonnen brieven van vrouwen uit de mythologie aan hun man, Penelope aan Odysseus bijvoorbeeld, of Medea aan Iason.

In de tweede periode zoekt hij zijn inspiratie in de Griekse mythologie en de nationale folklore.
Zijn hoofdwerk werd de Metamorfoses, een epos waarin Ovidius allerlei Griekse mythen waarin een gedaantewisseling (of een andersoortige verandering) voorkwam, bij elkaar bracht. Het begint met de schepping van de wereld en eindigt met de vergoddelijking van Caesar. De invloed van de Metamorfoses op latere schrijvers en schilders, die het als een mythologisch handboek gebruikten, is enorm geweest.

Ovidius' tweede grote dichtwerk was de Fasti ('Kalender'), een boek waarin op datumvolgorde de Romeinse feestdagen worden beschreven, voorzien van allerlei verhalen en verklaringen. Het werk is voor de helft voltooid (zes boeken van januari tot en met juni), omdat Ovidius ophield eraan te werken toen hij werd verbannen.

De derde periode valt samen met zijn ballingschap in Tomis. Daar ontstaan de Tristia (Treurzangen), een bundel autobiografische elegieën over de omstandigheden van zijn ballingschap. Daarnaast schreef hij de Epistulae ex Ponto (Brieven van aan de Zwarte Zee), een verzameling poëtische verzoekschriften gericht aan vrienden en prominente Romeinen met de bede hun invloed aan te wenden aan het keizerlijke hof, om herziening van zijn lotsbestemming te bekomen.

Ondanks zijn succes werd hij om een nog onverklaarbare reden door keizer Augustus in 8 na Chr. verbannen naar het verre Tomi (het huidige Constanţa, aan de kust van de Zwarte Zee, provincie Pontus, nu Roemenië). Daar, in een uithoek van de Romeinse wereld, leed de frivole stadsmens Ovidius een troosteloos bestaan in eenzaamheid, en kwijnde langzaam weg te midden van wat hij barbaren noemde. Zijn vrouw bleef achter in Rome. Augustus stond Ovidius weliswaar toe zijn bezit en burgerrechten te behouden, maar het stak de dichter enorm uit de beschaafde wereld te zijn verstoten. Voor iemand uit de Romeinse high society was de verbanning een gruwelijke straf. Zonder ooit in eer hersteld te zijn, overleed hij in ballingschap in 17 na Chr.

Meer weten? GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Publius_Ovidius_Naso.



Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 4585.

Tweets by kunstbus