kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 26-09-2008 voor het laatst bewerkt.

Philippe Claudel

Philippe Claudel (Dombasie-sur-Meurthe, 1962) schrijft romans, verhalen en scenario's.

Voor zijn romans Meuse l'oubli, Quelques-uns des cent regrets, J'abandonne en Le bruit des trousseaux ontving hij al diverse literaire onderscheidingen, waaronder de Prix Marcel Pagnol, de Feuille d'or en de Prix France Télévision.

Rivier van vergetelheid (Meuse l'oubli) is Claudels debuutroman uit 1999.
De verteller van de debuutroman van Philippe Claudel zoekt zijn toevlucht in een dorpje aan de oever van de Maas, in een poging de dood van zijn vriendin Paule te vergeten, die jong uit het leven is weggerukt. Een vriendelijke kamerhuurster, kaartspelers in het café, de pastoor en de doodgraver – het zijn doodgewone mensen met wie hij in aanraking komt en die hem ieder op hun eigen manier een beetje over het verlies heen helpen. Hij fantaseert over een patroon van kleinigheden voor een nieuw leven, niet om zijn verdriet te vergeten maar om de herinnering waardig te behouden. De Maas, die onopzichtige rivier, wordt voor hem een plek waar hij de rust vindt om verder te gaan.
Met Rivier van vergetelheid schreef Claudel een schitterende en intense roman waarin hij, net als in zijn andere werk, op indringende wijze de complexiteit van hartstocht en van menselijke relaties ontleedt. Met zijn fijngevoelige stijl verwoordt hij meesterlijk het verlangen naar de ander en de eeuwige zoektocht naar zelfinzicht.

Quelques-uns des cent regrets: roman, 1999, Prix Marcel Pagnol en prix France Télévisions.

J'abandonne (Zonder Mij)(2000)
Zonder mij is een intense roman over leven en dood, die je niet anders dan met ingehouden adem kunt lezen.
De verteller heeft zojuist zijn geliefde verloren. De buitenwereld vervult hem met walging en razernij en alles doet hem pijn. In het ziekenhuis waar hij werkt, brengt hij de dag door met een collega wiens aanwezigheid hij nauwelijks kan verdragen, om maar niet te spreken van het werk zelf. Maar net als hij heeft besloten dat hij zo niet verder wil leven, vindt er een bijzondere ontmoeting plaats die hem van gedachten doet veranderen. Of is het daarvoor al te laat?
De wanhopige ik-figuur, werkzaam in een ziekenhuis, wordt verteerd van liefde voor zijn tweejarig dochtertje, met wie hij na de plotselinge dood van zijn vrouw alleen door het leven moet. En in het ziekenhuis moet hij ook nog eens samen met een hork van een collega een vrouw, wier dochter zojuist is omgekomen bij een verkeersongeluk, bewegen haar organen ter transplantatie af te staan. Kun je dan nog afstandelijk professioneel je werk blijven doen? Nee dus. Na de onvermijdelijke explosie de catharsis. Afgezien van wat karikaturale accenten hier en daar zal deze rouwverwerking toch veel lezers, en dan met name lezeressen, kunnen aanspreken. - (Biblion recensie, Menno Gnodde)

1999 Le Café de l'Excelsior
2000 Barrio Flores
2001 Le Bruit des trousseaux

Zijn verhalenbundel Les petites mecaniques (2002) werd in 2003 onderscheiden met de Prix Goncourt voor verhalen.

Grijze zielen (2003)(Oorspr. Franse titel : Les Âmes grises)
Zijn laatste roman Grijze zielen betekende zijn doorbraak naar het grote publiek. Het boek werd genomineerd voor alle belangrijke literaire prijzen en onderscheiden met de prestigieuze literaire Prix Renaudot en de Grand Prix des lectrices de Elle. De Franse boekhandelaars, die er zo'n 250.000 exemplaren van verkochten, verkozen het tot boek van het jaar. De vertaalrechten werden verkocht aan een vijftiental gerenommeerde literaire uitgeverijen.
'Grijze zielen' speelt zich af in een klein dorpje in het noordoosten van Frankrijk ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Het front is niet ver weg, maar raakt aanvankelijk het dorp niet. De moord op een klein meisje doet het dorp opschrikken. De procureur Destinat, die teruggetrokken leeft op zijn kasteel, is een van de verdachten. De verteller is zelf een inwoner van het dorp. Het verlies van geliefden door verschillende hoofdpersonen in de roman cirkelt rondom het centrale thema: wie vermoordde het meisje? De grijze zielen zijn de bewoners van het dorp: noch goed, noch slecht en niet echt levend, gevangen in herinneringen of ten prooi aan het noodlot.
Recensies: Prix Renaudot 2003. Verfilmd in 2005.
2004 Trois petites histoires de jouets
2005 La Petite fille de Monsieur Linh.
2006 Le Monde sans les enfants: et autres histoires
2007 Le Rapport de Brodeck, Prix Goncourt des lycéens.

Websites: www.debezigebij.nl, www.8weekly.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 362.