kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Robert Anker

Nederlands dichter en prozaschrijver

Robert Anker beschouwt poëzie als een vorm van onderzoek naar het eigen innerlijk, de omringende werkelijkheid en naar de literaire traditie. In zijn symbolistische werken Waar ik nog ben (1979) en Van het balkon (1983) komt vooral de ondoordringbaarheid van de werkelijkheid aan de orde. Aan de andere kant vertoont zijn werk ook kenmerken van het realisme. Zijn realiteitsbeleving wordt in de loop van zijn schrijven minder en minder metaforisch.
Het is niet zo eenvoudig de schrijver bij een stroming onder te brengen. Soms vertoont zijn werk verwantschap met de emblematische poëzie van Chr. J. van Geel, dan weer doet het denken aan de realistische metafysica van Nijhoff. Zelf wijst de auteur op een zekere verwantschap met Bert Schierbeek.

levensloop
27 april 1946 Geboren als Rengert Robert Anker in het West-Friese dorpje Oostwoud.

Twintig jaar later verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij woont en werkt (als docent). Studeert Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens zijn studietijd schrijft hij, geïnspireerd door Artaud, Beckett en Pinter, een aantal toneelstukken die ongepubliceerd blijven.

Met zijn verhuizing naar Amsterdam verwisselde Robert Ankerhet rijk van de overzichtelijkheid en de nabijheid in voor dat van de chaos en de abstractie. Hoe te leven in een wereld waarvoor je niet werd opgeleid, werd zijn belangrijkste thema.

1977 Debuteert met gedichten in oa De revisor en Tirade.

1979 Debuteert als dichter (Waar ik nog ben); geïnspireerd door Ankers jeugd in het West-Friese Oostwoud; een bundel poëzie waarin hij op zoek is naar inzicht in de zin en samenhang van de werkelijkheid.
Schrijft poëzierecensies voor Het parool

Was Waar ik nog ben nog naar binnen gericht, al gauw kwam de nadruk te liggen op de buitenwereld, zoals in Van het balkon (1983).
1983 Ontvangt de Jan Campert-Prijs (voor Van het balkon); Jurylid Multatuli-Prijs

1985 Neemt deel aan Poetry International; Jurylid P.C.Hooft-Prijs
1987 Jurylid Busken Huet-Prijs

1988 Jurylid P.C.Hooft-Prijs

Van 1988 tot 1995 was hij redacteur van het literaire tijdschrift Tirade en daarnaast werd hij een gezaghebbend literair criticus van Het Parool. Ook werkte hij veel voor het literaire blad Raster.

Zijn thematiek wordt in Nieuwe veters (1987) en Goede manieren (1989) uitgebreid met het thema van het moderne leven in de grote stad.
Over zijn poëticale opvattingen schreef Anker in Olifant achter blok (1988), een reeks stukken die eerder in tijdschriften verschenen.

1989 Ontvangt de Herman Gorter-Prijs (voor Nieuwe veters)
1990 Neemt deel aan Poetry on the Road

In 1992 verscheen De thuiskomst van kapitein Rob, proza waarvoor hem de Bordewijkprijs 1993 werd verleend.

1993 Jurylid Herman Gorter-Prijs .

In 1994 verscheen de verhalenbundel Volledig ontstemde piano

In zijn bundel, In het vertrek (1996), die voor de VSB-prijs genomineerd is, staat 'het vertrek' centraal, zowel in de zin van het weggaan, van afscheid nemen, als in de andere betekenis van de kamer vanwaaruit de dichter contact zoekt met de buitenwereld.
In de in deze bundel opgenomen afdeling 'Open lijn' voert de dichter vanuit dit vertrek schijnbaar triviale telefoongesprekken met moeder, zuster, tante, vriendin en kat. Ankers stijl van ellipsen en syntactische ontsporingen past goed bij deze telefonades. Bijzonder is hoe hij in deze gedichten het Westfriese dialect verwerkt. De bundel In het vertrek bevat naast 'Open lijn' een reeks gedichten vanuit een café, gedichten over zijn vader en liefdesgedichten.

1997 Neemt deel aan Poetry International; Jurylid P.C.Hooft-Prijs
1998 Jurylid Charlotte Köhler-Prijs voor Literatuur

1998 sleutelroman Vrouwenzand, over de roerige democratiseringsjaren die hij als student in Amsterdam had meegemaakt.

2002 Ontvangt de Libris Literatuurprijs oor zijn roman 'Een soort Engeland'.
Het hoofdpersonage van Een soort Engeland is de 53-jarige David Oosterbaan, een gevierd en gearriveerd acteur, ijdel en babbelziek. Als hij hoort dat zijn dochter Laura, die hij sinds haar geboorte niet meer heeft gezien, in het ziekenhuis ligt door een overdosis heroïne, besluit hij zich haar lot aan te trekken en zo zijn leven inhoud te geven. Niet zonder gevoel voor drama en heroïek probeert hij haar te redden van de onderwereld en terug te brengen naar het echte leven dat hij zelf nog nauwelijks kent.

2003 Genomineerd voor de VSB-Poëzieprijs voor De broekbewapperde mens(2002); Neemt deel aan de Nacht van de Poëzie (29 maart)
2004 Stopt met lesgeven en wordt full-time schrijver

Eind 2005 verscheen Negen levens, een autobiografische schets over zijn geboortedorp.
In april 2006 verscheen zijn dichtbundel Heimwee naar.

Websites: www0.kb.nl, www.dbnl.org, boeken.vpro.nl, www.ned.univie.ac.at, www.poetry.nl, www.amsteluitgevers.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1945.