kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

The winter's-tale

Shakespeares' The winter's tale (1610–1612)

Winter(avond)sprookje gaat over een boze koning en een verliefde prins en prinses. In het eerste deel van de tragikomedie gaat de door blindheid geslagen koning Leontes zijn ondergang tegemoet. Wanneer aan het einde de verloren gewaande dochter Perdita verschijnt, blijken tijd en hartstocht ook ten goede aangewend te kunnen worden.

toon, die op een meer gecultiveerd en meer snobistisch publiek lijkt te worden afgestemd. Het maskerade-element van de koninklijke feesten wordt een integrerend bestanddeel in de late, zgn. verzoeningsstukken. Maar ook The winter's tale gaat in wezen over de oude begripstegenstellingen; het happy end kan de herinnering aan de bittere ervaringen die eraan voorafgingen, niet wegnemen. Misschien ligt daarin wel het geheim van Shakespeares onverwoestbare geloofwaardigheid, een geloofwaardigheid die tot in zijn kleinste bijrollen voorkomt.

"The winter tale" of "Winteravondsprookje" werd door Shakespeare in 1610 geschreven in opdracht van koning Jacobus I van Engeland. Jacobus I was een zoon van Maria Stuart, koningin van Schotland en hij volgde zijn moeder op bij haar troonafstand in 1567. Na de dood van koningin Elizabeth in 1603 werd hij door zijn afstamming ook in Engeland als troonopvolger erkend. Daarmee was voor de eerste keer in de geschiedenis het Britse eilandenrijk onder één heerser gekomen. De bittere vijandschap tussen Engeland en Schotland zou in broederschap overgaan.

Deze hereniging van twee landen heeft Shakespeare aangegrepen om een thema te zoeken voor zijn nieuw te schrijven stuk. De bron van het verhaal vond hij in een roman van Robert Green, dat in 1588 verscheen onder de titel "Pandosto, The Truimph of Time". In 1607 werd het opnieuw gepubliceerd onder de titel "The Historie of Doratus en Fawnia" (de namen van de figuren die bij Shakespeare Florizel en Perdita heten). Vanuit dit gegeven heeft hij zijn fantasie verder gebruikt. Shakespeare heeft gedeeltelijk de klassieke sfeer van het verhaal bewaard maar daarnaast heeft hij veel elementen uit zijn eigen tijd erin verwerkt zoals o.a. het schaapscheerderfeest.

Websites: Sicilië en van Bohemen.
Tijdens een bezoek van de koning van Bohemen, Polixenes, aan de koning van Sicilië, Leontes, ontstaat er bij Leontes een grote achterdocht tegen zijn vrouw Hermione, die haar tweede kind verwacht en Polixenes.
Deze jaloezie wordt zo sterk, dat Leontes in zijn verblindheid opdracht geeft aan zijn trouwe dienaar Camillo om Polixenes te vergiftigen. Camillo waarschuwt Polixenes en vlucht samen met hem naar Bohemen.
Leontes laat dan Hermione gevangen zetten, beschuldigt haar van overspel ondanks de tegenwerpingen van zijn raadsleden en als enige concessie stuurt hij twee mannen naar het orakel van Delphi om uitspraak te vragen over de schuld van zijn vrouw.
Hij is intussen zo verblind geraakt, dat hij besluit haar ter dood te brengen om haar vermeende ontrouw.
Het kind van Hermione wordt te vroeg geboren en door middel van dit pasgeboren meisje probeert Paulina, de vrouw van edelman Antigonus, Leontes van gedachten te doen veranderen; tevergeefs.
Antigonus moet op bevel van Leontes het kind buiten de grenzen van het koninkrijk brengen en het daar te vondeling leggen.
Wanneer de afgezanten van Leontes terugkeren met de uitspraak van het orakel: "Hermione is onschuldig en de koning zal zonder erfgenamen verder leven als het kind dat weggebracht is, niet terug gevonden wordt" weigert Leontes het oordeel van het orakel te aanvaarden tot een bediende met het bericht komt dat Mamillius, het zoontje van Leontes en Hermione, plotseling gestorven is. Nu hij zijn zoon en erfgenaam heeft verloren moet Leontes wel toegeven dat het orakel de waarheid heeft gesproken. Even later komt Paulina vertellen dat ook Hermione gestorven is.
Antigonus brengt het dochtertje van Leontes en Hermione, dat Perdita (de verlorene) is genoemd naar de "kust" van Bohemen. Het kind wordt door een herder gevonden en meegenomen en als zijn eigen dochter groot gebracht.

De centrale gebeurtenis in het tweede deel van het stuk, dat zestien jaar later speelt, is het gebeuren rondom het schaapscheerderfeest.
De hoofdpersoon hierin is Autolycus, de vagebond, zakkenroller en liedjeszanger, één van Shakespeare's amusante figuren, waarin hij de ondeugd aantrekkelijk en vergeeflijk maakt door vrolijkheid waarmee ze bedreven wordt.
Als een rode draad loopt door dit alles heen de liefdesgeschiedenis tussen Florizel, de zoon van koning Polixenes, en Perdita, de dochter van Hermione en Leontes, die als herderin is opgegroeid.
Op wat voor sprookjesachtige manier de banden tussen beide landen Bohemen en Sicilië hersteld, is weer een blijk van Shakespeare's grote fantasie.
Hij schiep in dit stuk een fantastische wereld naar zijn eigen inzichten, zoals hij die op dat moment nodig had, bijvoorbeeld in de beschrijving van Bohemen. Dit land heeft immers geen kust, terwijl Shakespeare deze wel herhaaldelijk noemt en ook duidelijk laat meespelen in het geheel door het aanleggen en vertrekken van schepen


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 37.