kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Umberto Eco

Umberto eco

geboren 5-1-1932 in Alessandria, Piemonte
Italiaans schrijver en filosoof

Eco, die doceert aan de universiteit van Bologna, is een van de bekendste tekentheoretici en taalfilosofen uit onze tijd. In zijn wetenschappelijke geschriften onderzoekt hij de structuren van taalkundige en niet-taalkundige tekensystemen, bijvoorbeeld literatuur, film en schilderkunst. In zijn geschrift 'Il problema estetico in San Tommaso' ('Het probleem van de esthetiek van thomas van Aquino', 1956) houdt hij zich bezig met het ontstaan van verschillende uitdrukkingsvormen tegen de achtergrond van de wereldbeelden uit de Middeleeuwen.

Open kunstwerk
Eco is vooral bekend geworden door zijn theorie over het open kunstwerk. In publicaties zoals 'Opera aperta' ('Het open kunstwerk', 1962), 'The limits of interpretation' (1990) toont hij aan dat literatuur het resultaat is van een coöperatieve samenwerking tussen auteur en lezer, d.w.z. dat teksten noch 'zaken' zijn met een objectieve structuur die ontdekt moet worden, noch willekeurig interpreteerbaar zijn.

De naam van de roos
Dit gegeven vormt ook de basis voor zijn roman waarmee eco bij een groot publiek bekend werd. De roman 'Il nome della rosa' (1980, Ned. vert. 'De naam van de roos', 1983) die in 1986 onder regie van Jean-Jacques Annaud, met Sean Connery in de hoofdrol, werd verfilmd. Deze speelt op meerdere niveaus. Op de voorgrond staat een detectiveverhaal. Het gaat om vreemde gebeurtenissen en moorden in een middeleeuwse abdij, die samenhangen met het boek van Aristoteles over het lachen, waarvan men veronderstelde dat het verloren was gegaan. Op een tweede niveau vinden we talrijke literaire, historisch filosofische en op de eigen tijd betrekking hebbende toespelingen, o.a. op de Argentijnse schrijver Jorge Luis borges, de Oostenrijkse filosoof Ludwig Wittgenstein en de middeleeuwse discussie over het begrijpen van taalkundige begrippen.

Het feit dat Eco een algemeen gevormde lezer veronderstelt, heeft door het verschijnen van zijn boeken 'Il pendolo di Foucault' (1988, Ned. vert. 'De slinger van Foucault', 1989) en 'L'isola del giorno prima' (1994, Ned. vert. 'Het eiland van de vorige dag', 1996) tot discussies geleid over de zin van de literatuur.

Andere werken
'Diario minimo' (1963)
'Il superuomo di massa' (1976)
'Sugli specchi e altri saggi' ('Wat spiegels betreft', 1985)
'Postille a 'Il nome della rosa'' (1983, Ned. vert. 'Naschrift bij de naam van de roos', 1985)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 60.