kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Walter van Den Broeck

Walter Van den Broeck

Geboren: 1941

Vlaamse roman- en toneelauteur.

Zijn cynisch geschreven roman 'De troonopvolger' (1967) zorgde voor een opvallend debuut.

In zijn latere romans schreef hij in een geheel eigen, humoristische stijl veel onvrede van zich af, bijv. over de politiek ('In beslag genomen', 1972), de sleur van het familieleven ('De dag dat Lester Saigon kwam', 1975) en familietradities ('Aantekeningen van een stambewaarder', 1977).

Grote bijval oogstte zijn toneelstuk Groenten uit Balen (1972) dat, spelend tegen de achtergrond van een staking in een Balens bedrijf, de humor als efficiënt kritisch wapen weet te gebruiken. Het vervolg, Tien jaar later: 't Jaar 10! (1982), riep op tot een hernieuwd solidariteitsgevoel onder de arbeiders.

In 1980 verscheen Belgische staatshoofd richt, vooruitlopend op diens vertrek na de splijting van zijn land. Voor Brief aan Boudewijn ontving Van den Broeck de Henriëtte Roland Holstprijs 1982.

Van zijn toneelwerk, waarvoor hij in 1981 de SABAM-prijs voor toneel kreeg toegekend, moeten de stukken 'Mazelen' (1972), 'Het wemelbed' (1978) en 'Au bouillon belge' (1980) worden genoemd. Vooral uit zijn toneelwerk (waarvoor hij in 1982 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneel ontving) blijkt een grote sociale bekommernis, waarbij ironie en satire voor een relativerende en humoristische ondertoon blijven zorgen.

Zijn roman 'Het beleg van Laken' (1985) is zowel het vervolg op 'Brief aan Boudewijn' als het eerste deel van een aangekondigde cyclus. Een complex boek vol literaire verwijzingen, niet alleen naar de wereldliteratuur (Dante, Boccaccio, Kafka), maar ook naar allerlei triviale teksten, en opgebouwd volgens een ingenieuze structuur. De auteur gaat na wie en wat hem cultureel heeft bepaald en tracht de vraag naar de zin van het schrijven te beantwoorden. Het antwoord werd gegeven in de vervolgdelen Gek leven na het bal (1990), Het gevallen baken (1991) en Het leven na beklag (1992). Hij werd er in 1993 voor bekroond met de Driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor proza.

In 2001 verscheen dan Een lichtgevoelige jongen. De roman lijkt in vele opzichten een voortzetting van Brief aan Boudewijn. Het jonge hoofdpersonage heet nu weliswaar Valentijn, en niet Walter, maar heeft eveneens dezelfde biotoop als waarin de auteur opgroeide: de arbeiderswijk bij de fabrieken van Olen. Het verhaal speelt zich af op 22 juni 1953, enkele jaren nadat de kleine Walter de koning in Olen rondleidde. Vele personagers uit Brief aan Boudewijn komen ook in Een lichtgevoelige jongen terug: moeder Elli, vader Robert, zus Elvire, meester Seppion… Het is duidelijk: ook in deze roman staat de verbondenheid van het hoofdpersonage met zijn omgeving centraal.

Op de laatste bladzijde duidt de auteur overigens de kern van zijn schrijverschap: de fictie, de leugen. “Er moest gelogen worden! Want als de hele wereld het verdoken alles achter het zichtbare alles zou zien, kroop iedereen bibberend van schrik in de kelder, en viel het wiel van de wereld stil, en de wereld zelf uit elkaar. (…) Iemand moest toch op wacht staan en voor al die nietsvermoedende mensen de wereld bij elkaar blijven liegen, zodat ze ongestoord konden slapen en morgen weer opgewekt aan de slag konden. Laat mij dat dan maar zijn, dacht ik. Ik heb nu niets anders meer te doen.” Ziehier, het engagement van schrijver Walter van den Broeck.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 431.