kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Who's-afraid-of-Virginia-Woolf

Toneelstuk van Edward Albee geschreven in 1962

De Amerikaanse toneelschrijver Edward Albee begon eind vijftiger jaren met het schrijven van surrealistische en absurdistische eenakters. In 1962 werd Albee onmiddellijk internationaal beroemd met zijn scherpe dialogen en wrede humor in zijn eerste lange toneelstuk Who's Afraid of Virginia Woolf?

Het verhaal
George, 46, hoofddocent geschiedenis en zijn vrouw Martha, 52, hebben het idealistische en net getrouwde stel Nick en Honey uitgenodigd om nog een laatste borrel te drinken na het faculteitsfeestje van Martha's vader. Het resultaat: een lange avond stevig drinken, die uitmondt in een nachtmerrie van verraad en onthullingen. Het jonge stel Nick en Honey wordt met gretig exhibitionisme meegesleurd in hun wrede spelletjes en afrekeningen. Illusies, sex en verbale beschuldigingen; alles wordt ingezet om de te pijnlijk geworden realiteit niet onder ogen te hoeven zien. Martha: "Waarheid of illusie. Je weet gewoon het verschil niet meer."

George is teleurgesteld omdat hij het qua carrière nooit ver heeft weten te brengen. En omdat in die tijd de status van de vrouw nog gedefinieerd werd door de positie van de echtgenoot, geldt zijn falen ook Martha. Wat zij ook nooit hebben weten te krijgen, is een kind. Niet opgewassen tegen die tegenslagen zoeken ze hun heil in ruzies en illusies. En zo reageren de twee over de ruggen van die arme Nick en Honey hun emotionele pijn en teleurstelling op elkaar af.

Het echtpaar verscheurt elkaar tijdens een uitputtende lange nacht met huid en haar. De ironie van het drama is dat hoezeer George en Martha elkaar ook naar de keel vliegen, ze ondanks hun ambivalente liefde-haatrelatie een hartstochtelijk paar vormen. Terwijl het huwelijk van het jonge, 'onschuldige' paar liefdeloos is en aan elkaar hangt van de leugens.

Achtergrond
George en Martha doen wat mensen wiens leven mislukt is dagelijks doen: ze verzinnen een alternatieve, aantrekkelijkere realiteit voor zichzelf. Ze maken zichzelf wijs dat hun mislukkingen niet bestaan, of anders wel een oorsprong hebben die buiten hun macht ligt, zoals ongelukken en dergelijke. Naar het einde van het verhaal, moeten ze met het opkomen van de zon echter de werkelijkheid onder ogen komen. Alle gesprekken van die lange, dronken nacht hebben de functie van een mentale striptease gehad: laag voor laag zijn alle pretenties en leugens weggestript, tot er enkel nog de lelijke, mislukte werkelijkheid overblijft. Aanvankelijk noemde Albee het stuk dan ook Exorcism.

De titel Who's afraid of Virginia Woolf refereert aan het Amerikaanse kinderliedje Who's afraid of the big bad woolf. In plaats van the big fat woolf heeft Edward Albee gekozen voor de naam van een Engelse experimentele romanschrijfster. Virginia Woolf was een schrijfster uit de eerste helft van de twintigste eeuw, die haar personages tot op het bot ontleedde, steeds op zoek ging naar de essentie van die personages, zonder één van hun karaktertrekjes te ontzien en op zoek ging naar het soort van waarheid waar George en vooral Martha zo bang voor zijn.
De vermenging in de titel van hoge cultuur (virginia Woolf) en banale cultuur (het kinderliedje) weerspiegelt ook de eruditie van George en Martha die tegelijkertijd 'kinderachtige' spelletjes met elkaar spelen.

Edward Albee schreef het toneelstuk als een soort van reactie op de ideale voorstelling die er doorgaans in de populaire media werd gemaakt van het Amerikaanse gezin. Met Martha en George slaat hij de hypocrisie van dat beeld aan diggelen. George en Martha vormen misschien wel het meest bekende theaterkoppel dat symbool staat voor de Amerikaanse cultuur en de mislukking van de American Dream. Met hun lachwekkende en tegelijkertijd pijnlijke en wrede woordenstrijd, hun lege zinnen en clichés vraagt Edward Albee aandacht voor de nietszeggendheid van de moderne tijd.

Twee door het leven beschadigde mensen die in hun relatie trachten overeind te blijven door het creëren van illusies en het verzinnen van een alternatieve, aantrekkelijkere realiteit voor zichzelf. Daarnaast spelen ze voortdurend wrede mentale spelletjes met elkaar, gebaseerd op leugens die ze beslist hebben te geloven.
Nick en Honey fungeren hierbij eerst als een stand-in voor het publiek en ontdekken mee wat de toeschouwer ontdekt. Maar gaandeweg worden ze meegesleurd in de vage grens tussen fictie en realiteit.

Edward Albee werd met het taboedoorbrekende toneelstuk, geschreven in 1962 en voor het eerst opgevoerd op Broadway op 13 oktober 1962, in een klap beroemd. Het toneelstuk was zo controversiëel door z’n vermeende “obsceniteiten”, dat de Pulitzerprijs er niet aan gegeven mocht worden. Twee leden van de betrokken commissie namen vervolgens ontslag ten teken van protest tegen die beslissing, en de prestigieuze prijs werd dat jaar helemaal niet uitgereikt.

Het stuk won wel de vijf belangrijkste Tony Awards in 1963. Studiobaas Jack Warner, die bij de première van Who’s Afraid of Virginia Woolf? in het publiek zat, werd eveneens meteen een fan en kocht de rechten op. Vier jaar later verscheen het toneelstuk op het witte doek. Richard Burton speelde samen met Elizabeth Taylor in de verfilming van 'Who's Afraid of Virginia Woolf?'. Elizabeth Taylor won met deze film een Academy Award voor de beste vrouwelijke hoofdrol in 1966.

Websites: www.digg.be, www.nu.nl/Who's_Afraid_of_Virginia_Woolf.html


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 29.