kunstbus









Willem Roggeman

Nederlandstalig Belgisch dichter en (toneel)schrijver , geboren 9 juli 1935 te Brussel

Willem Roggeman publiceerde talrijke dichtbundels, drie romans, korte verhalen, eenakters en vijf bundels met interviews onder de titel "Beroepsgeheimen, verscheidene essays over schrijvers en beeldende kunstenaars." Roggemans werk werd vertaald in vele talen, opgenomen in bloemlezingen en meermaals bekroond met o.a. de Dirk Martensprijs en de PoŽzieprijs van de stad Brussel.

Willem Roggeman begon als journalist bij Het Laatste Nieuws en werkte mee aan talrijke tijdschriften voor literatuur en kunst. Als kritikus en als organisator van talrijke literaire en artistieke evenementen was hij bevriend met nagenoeg alle schrijvers uit Vlaanderen en Nederland, alsook met talrijke kunstschilders en beeldhouwers. Tot zijn beste vrienden behoorden Paul Snoek, Louis Paul Boon en Lucebert.

De poŽzie van Willem M. Roggeman is beÔnvloed door de beeldende kunsten. Zij is dan ook visueel met een grote nadruk op het beeld, op de metafoor.

Biografie
Willem Maurits Roggeman begon zijn literaire loopbaan in 1956 met het winnen van een door tijdschrift Het Cahier uitgeschreven prijs. In de jury zaten o.m. Gaston Burssens, Louis Paul Boon en Ben Cami. Sekretaris was Hugo Raes.

Roggemans eerste dichtbundel "Rhapsody in blue" verscheen begin 1958. Hij debuteerde in de geest van de postexperimentelen of Vijfenvijftigers, waarbij het besef van het eigen existentieel tekort in een roes van beelden en van woordexploraties en -explosies wordt uitgesproken. In De revolte der standbeelden (1960) wordt deze intuÔtieve, op associaties en metaforen berustende poŽzie ten top gedreven. Daarop volgde een periode van bezinning en van versobering. In de plaats van een onbewust, irrationeel woordgebruik komt nu het onderzoek naar het wegen van de poŽzie: het woord.

Van 1959 tot 1981 werkte hij bij op de kultuurredaktie van "Het Laatste Nieuws" waar hij kritieken schreef over literatuur en beeldende kunsten.

Vanaf de bundel Baudelaire verliefd (1963) voltrekt zich een ontwikkeling waarin de persoonlijke problematiek (emoties, communicatie) naar een algemenere probleemstelling toegroeit (communicatie), zodat zich langzamerhand een geslaagde synthese voltrekt tussen het individuele en het universele. Jazz en schilderkunst zijn daarbij belangrijke inspiratiebronnen.

Het eigentijdse karakter van Roggemans poŽzie is ook terug te vinden in zijn prozawerk, vooral in de romans De centauren (1963) en De verbeelding (1966), die door thematiek en schrijftrant in de Europese avant-garde thuishoren.

Roggeman verzorgde een aantal bloemlezingen van Vlaamse dichters (A Quarter Century of Poetry in Belgium, samen met P. Snoek, 1970; La poťsie actuelle en Flandre, 1972; Vijftig na 50, samen met H. van de Waarsenburg, 1973; Modern Poets from Flanders, 1975).

In zijn functie als Journalist publiceerde hij belangwekkende interviews met Noord- en Zuidnederlandse auteurs (Beroepsgeheim, 1975; Beroepsgeheim 2, 1977; Beroepsgeheim 3, 1980; Beroepsgeheim 4, 1983).

Van eind 1981 tot eind 1994 was hij adjunkt-direkteur en waarnemend direkteur van het Vlaams Cultureel Centrum "De Brakke Grond" in Amsterdam.

In 1998 ontving hij een belangrijke poŽzieprijs voor zijn bundel "L'invenzione della tenerezza" (De uitvinding van de tederheid") die toen in vertaling was verschenen.

In 2000 verscheen een omvangrijke keuze uit zijn poŽzie bij de uitgeverij P in Leuven onder de titel "De tijd hapert in de spiegel" met een inleiding door Geert van Istendael.

Willem Roggeman werkte mee aan talrijke tijdschriften voor literatuur en gespecialiseerde kunsttijdschriften als "Kunstbeeld" in Amsterdam en "Kunst en Cultuur", het blad van het paleis voor Schone Kunsten in Brussel. In 2001 werd hij hoofdredakteur van het literaire tijdschrift "Atlantis" dat hij een typisch Brussels tijdschrift noemt omdat de mentaliteit van deze stad weergeeft. Het is een internationaal tijdschrift waarin ook Frans-, Engels- en Duitstalige auteurs in hun eigen taal publiceren. Als kritikus en als organisator van talrijke literaire en artistieke evenementen was hij bevriend met nagenoeg alle schrijvers uit Vlaanderen en Nederland, alsook met talrijke kunstschilders en beeldhouwers. Tot zijn beste vrienden behoorden Paul Snoek, Louis Paul Boon en Lucebert.

2003 Het nut van de poŽzie (Willem M. Roggeman, 2003)
Met Het nut van de poŽzie schreef Willem M. Roggeman een programmatische bundel waarin hij op zoek gaat naar de verschillende functies en mogelijkheden van taal. Hoe wordt taal gebruikt? Hoe gaat men om met woorden? Welke verrassingen ontstaan hierdoor en welke metamorfosen ondergaat een dichter bij het schrijven?
Volgens Roggeman moet elke nieuwe bundel bij de lezer weerstand oproepen. Pas bij het herlezen zou de lezer zich moeten aanpassen aan een nieuw schoonheidsgevoel. Met elke bundel probeert hij de grenzen van zijn poŽzie te verleggen. Het nut van de poŽzie werp een licht op de poetica van de zelf. Het is een intrigerende bundel die met de nodige ironie de lezer confronteert met de wezensvragen van de dichter. Een boeiende verkenning van grenzen op prachtige wijze gecomponeerd. ( www.uitgeverij-p.be )

Websites: www.dbnl.org, users.pandora.be







privacybeleid