kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 14-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Miuccia Prada

Italiaanse modeontwerpster, geboren 1949 in Milaan.

Miuccia Prada is de erfgename van het 'modehuis' dat haar grootvader Mario Prada in 1913 oprichtte. Prada stond bekend om zijn luxueuze lederwaren en kleedde binnen de kortste keren het Koninklijk huis van Italie.

Miuccia Prada nam in 1978 met enige tegenzin het bedrijf van haar moeder over die het sinds 1958 runde. Daarvoor had ze 5 jaar aan de Milanese Teatro Piccolo achter de rug, waar ze pantomime studeerde. Ook was ze lid van de communistische partij en voorstander van de vrouwenemancipatie.
In haar jeugd verdeelde Miuccia haar tijd tussen studeren en rommelmarkten afschuimen. Haar zakgeld gaat naar antieke juwelen van Yves Saint Laurent en Chanel. “Ik liep niet te koop met mijn juwelen, ik droeg ze op een bescheiden manier”. Als tiener hield ze wel van mooie kleren, maar ze ambieerde geen carrière in de modewereld. Ze droomde ervan actrice te worden, ze zag zichzelf al samenwerken met regisseur Giorgie Strehler.
Al met al lijkt 'Miu Miu' dus niet de meest geschikte kandidaat om in haar opa's voetsporen te treden. Niets bleek minder waar!

Na de universiteit begint ze in de zaak van haar grootvader tassen te ontwerpen. In die periode loopt ze de fotografe en moderedactrice van Vogue Italië, Manuela Pavesi, tegen het lijf in een boetiek. Tot op vandaag zijn de twee even onafscheidelijk als een identieke tweeling. In 1978 ontmoet ze ook Patrizio Bertelli op een lederbeurs. De jonge industrieel stelt er zijn collectie handtassen voor, exacte kopieën van Miuccia’s ontwerpen. Haar aanwezigheid op de beurs is dan ook geen beleefdheidsbezoek. Al snel blijkt echter dat ze op dezelfde golflengte zitten. Zijn bedrijf ‘Il peletieri d’Italia’ mag kort na het incident de tassen van Prada produceren. De zakelijke overeenkomst werd later bezegeld met een huwelijk en twee zonen, Lorenzo en Giulio.

In 1985 kwam ze met een tassenlijn op de markt gemaakt van zwart nylon zonder duidelijke merknaam erop die gelijk musthaves in de modewereld werden. Beroemdheden als Jerry Hall en Marie Helvin liepen er mee weg. Met prijzen rond de 250 Engelse ponden plaatste ze de producten zo in de markt dat ze nog meer begerenswaardig werden.

Prada lanceert een cosmeticalijn en Bertelli stimuleert Miuccia om een prêt-à-porterlijn uit te brengen. In 1989 lanceerde ze haar eerste ready-to-wear collectie die helaas heel wat kritieken krijgt. De collectie wordt bestempeld als veel te streng en zwaar en ligt teveel in contrast met de sensuele ontwerpen van andere labels in die periode.

Miu Miu, Fall Winter 2002

In 1992 volgde er een jonger en goedkoper zusje van Prada, genaamd Miu Miu (de bijnaam van Miuccia). Deze lijn is geïnspireerd op haar persoonlijke kledingkast en laat een meer hippieachtige insteek zien met natuurlijke materialen en kleuren.

In 1993 won ze de Designers of America International Award.
Haar eerste modeshow hield ze in 1994 in New York. In dit jaar opende ze eveneens haar eerste boetiek in London.
Tegenwoordig presenteert ze twee keer per jaar de collecties voor Prada en Miu Miu in Milaan.

Stijl: Prada staat bekend om haar androgyne, wereldwijze, avantgardische look. Ze heeft een aversie tegen alles wat overdreven mannelijk danwel vrouwelijk is. Miuccia ontwerpt comfortabele, minimale en stijlvolle kleding. Ze werkt graag met natuurlijke, fijne materialen en aparte stoffen. Verrassend aan Prada is vaak het gebruik van minder voor de hand liggende stoffen voor kleding en accessoires.

Pradawinkels: Haar Pradawinkels zijn toonaangevend qua design en filosofie. Het zijn experimentele winkels die haar visie op haar eigen merk reflecteren: Prada is niet alleen een label, het is een belevingswereld. De eerste Prada Store ging open in SoHo, New York, een ontwerp van haar favoriete architect Rem Koolhaas. Het hele idee achter Koolhaas’ ontwerpen steunt op een studie over huidig en toekomstig koopgedrag over de hele wereld, die hij liet uitvoeren aan de universiteit van Harvard. Het resultaat, de Prada Store op Broadway is een fantastische ontdekkingswereld doorheen reële en virtuele Prada-ideeën, niet alleen een pleisterplaats voor modemensen, maar ook voor architecten, ontwerpers en kunstenaars. Dit zogenaamde epicentrum dat ook een publieke en culturele functie moet krijgen kostte maar liefst veertig miljoen euro. “Maar”, verzekert Prada, “op piekdagen garandeert deze megastore een omzet van een kwart miljoen.”
Koolhaas stond met zijn studio OMA (Office for Metropolitan Architecture) ook in voor het ontwerp van de Prada Stores in Los Angeles en San Francisco, plannen die trouwens voorlopig in de koelkast zijn beland.

De Prada-winkel op Broadway in SoHo is het futuristische Disneyland voor modefanaten en designfreaks. De algemene aanblik: grote houten muurpartijen, mobiele rekken zoals in een bibliotheek, enorme gepixelde foto’s in cleane frames, een reusachtige lift en zittrappen waar modellen, vermoeide shoppers en de nieuwste Prada-schoenen zich kunnen etaleren. Het heiligdom wordt bewaakt door een cohorte gespierde veiligheidsagenten. De paskamers hebben glazen deuren die ondoorzichtig worden wanneer de deur automatisch sluit, zodra je binnenstapt. Starship Enterprise. De muren van de paskamer vormen één grote spiegel. Delen ervan zijn niet-reflecterend: daarin wordt je achterkant met een delay van een paar seconden geprojecteerd. Handig om te oordelen of je rokje alweer niet te strak zit achteraan. Aan de andere muur bevindt zich een soort teletijdmachine waarin je de Prada-kleren kunt hangen: een educatief schermpje leert je dan alles over materiaal, stockvoorraad, combinatiemogelijkheden of alternatieven. De digitale beelden zijn kunstig en hightech. High-art is een perfect woord voor de Prada-sfeer. Audiovisuele speeltjes zorgen voor infotainment: op een enorm touchscreen met een wereldkaart kan je aanklikken, inzoemen en informatie krijgen over een land, de bevolking, godsdienst, internetgebruik, waar Prada verdeeld wordt, enzovoort. Kleine niet-interactieve LCD-schermpjes tonen artistiek lifestyle beeldmateriaal in de Prada-sfeer, en zelfs opnamen uit de Prada-fabriek. De Prada-denkwijze sijpelt moeiteloos je brein in. Wie iets koopt, gaat aldus met een stoffelijk bewijs van die high-art denkwijze of levensstijl naar huis. (zie volledige bron op Tokyo, in de wijk Aoyma, bevindt zich nog een hoogst opmerkelijke Prada Store, ontworpen door het Zwitserse sterduo Herzog & de Meuron (de favorieten van Patrizio Bertelli), die ook al het hoofdkwartier van Prada USA en het productiecentrum in Terranuova, Italië, voor hun rekening namen. Het gebouw draagt hun typische stempel: het is een fusie van traditionele en experimentele elementen in hedendaagse materialen en vormen. Ook hier zit achter dit unieke, peperdure project meer dan het opzet om tassen, kleren of schoenen te verkopen. Shopping, ontspanning en communicatie vinden plaats in één ruimte, een bolwerk van nieuw entertainment met een cultureel tintje.

PradaMilanoarte - Fondazione Prada
De epicentra weerspiegelen de persoonlijke interesses van Miuccia Prada. Zij heeft namelijk niet alleen een zwak voor mode, maar ook voor hedendaagse kunst en cultuur. In 1993 richtten zij en haar man PradaMilanoarte op, een tentoonstellingsruimte voor hedendaagse kunst in Milaan, later (in 1995) Fondazione Prada genoemd. Die stichting biedt een podium aan hedendaagse kunstenaars en publiceert catalogi en boeken rond kunst, design en architectuur. Uiteraard zijn ook die activiteiten in het Prada-imperium bijzonder bevorderlijk voor het algehele imago van Prada. Wie ‘Prada’ zegt, zegt dan ook ‘intelligent’, ‘vernieuwend’ en ‘artistiek’.

Patrizio Bertelli
Haar man en tevens zakenpartner Patrizio Bertelli is verantwoordelijk voor de financiën in het bedrijf en onlangs is Miuccia door Forbes Magazine uitgeroepen tot één van de grootste zakenvrouwen van deze tijd.

Dat Prada is uitgegroeid tot een internationale holding – met een fiscaal hoofdkantoor in Amsterdam – heeft het bedrijf te danken aan kooplust van Bertelli die zich wat dat betreft met de groten kan meten. In 2001 slaat hij naast LVMH met maar liefst zesendertig overnames in de afgelopen vijf jaar, Gucci met vijftien en Burani met veertien, geen slecht figuur met acht overnames in vijf jaar tijd. Daaronder vallen ook de belangrijke merken, als Helmut Lang (51%), Jil Sander (79%), Church’s (100%) Azzedina Alaïa (100%) en Genny (76%). In de laatste twee jaar had Bertelli zo voor maar liefst bijna vierhonderd miljoen euro ingekocht, waardoor de schuld per eind juni 2001 was opgelopen tot 1,2 miljard euro. Bertelli deed vooral goed zaken met het Franse Louis Vuitton. Zo ging voor bijna 130 miljoen euro een belang van 9,5 procent in Gucci over in handen van LVMH. Op dit moment had modeontwerpster Miuccia Prada een belang van 32,2 procent, terwijl haar man en Prada-topman Patrizio Bertelli 35 procent beheert. Zus Marina en broer Alberto bezitten ieder vijftien procent van het bedrijf en de enige buitenstaander, de rechterhand van Bertelli, Marco Salomoni, heeft een aandeel van 2,8 procent in de zaak.

In januari 2000 stapt Jil Sander bij Prada op als ontwerpster van haar eigen merk, naar het schijnt na een hevige ruzie met Bertelli. (Blijkbaar hebben de twee zich nu verzoend: Jil Sander maakte na 3 jaar haar comeback in oktober met een nieuwe zomercollectie.)

Bronnen: www.fashionchannel21.com
Zie ook: www.veb.net Beursgang Prada


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1503.