kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 23-02-2009 voor het laatst bewerkt.

Yves Saint-Laurent

Franse Modeontwerper, geboren 1 augustus 1936 in Oran, Algerije - overleden 1 juni 2008 in Parijs.

Yves Henri Donat Mathieu Saint-Laurent was de zoon van verzekeringsmaatschappij manager Charles Saint-Laurent en zijn vrouw Lucienne Mathieu. Al op zijn 17e ging hij naar Parijs waar hij in 1953 met enkele tekeningen een prijs bij een ontwerpwedstrijd van het Internationale Wolsecretariaat won. Na zijn eindexamen ging hij in 1954 definitief naar Parijs, waar hij een opleiding volgde aan de Chambre Syndicale de la Couture.

Laurent liet zijn tekeningen zien aan de directeur van Vogue. Deze was gelijk onder de indruk en stelde hem voor aan de ontwerper Christian Dior wiens new look de Franse naoorlogse mode inmiddels een stevige impuls had bezorgd. Saint-Laurent, 17 jaar slechts, verliet zijn ouderlijk huis voorgoed en ging als assistent werken voor Christian Dior.

In oktober 1957 kreeg Saint Laurent de leiding over het bedrijf toen Christian Dior tijdens een vakantie aan een hartaanval stierf. Hij werd tot zijn opvolger benoemd en werd daarmee de jongste couturier ooit.

Saint-Laurent kreeg de leiding over het modehuis van Dior en de opdracht om het uit de financiële ruïne te redden. Nadat hij een groot aantal taken van hem overnam, lanceerde hij 30 januari 1958 zijn eerste collectie ‘Ligne Trapéze’.
Een Franse krant schreef: ”Saint Laurent redt Frankrijk.” Deze uitspraak was helemaal niet zo overdreven: het huis van Dior was in die tijd verantwoordelijk voor bijna de helft van de Franse mode-export. Toen Christian Dior stierf, leek er een einde gekomen te zijn aan de bloei van de naoorlogse mode. Er was een jonge, geniale ontwerper nodig die zijn plaats in kon nemen.
De trapezelijn toonde direct hoe vakbekwaam de jonge couturier was en over hoeveel kunsthistorische kennis hij beschikte. Zijn ontwerpen waren even zorgvuldig geproportioneerd en opulent als die van Dior. Het gebruik van organza en prachtig borduurwerk was geheel in overstemming met de traditie van het huis. Met de lelietje-van-dalen-jurk, geïnspireerd op de lievelingsbloemen van Dior, bewees Saint Laurent zijn respect aan zijn grote voorganger. Maar Saint Laurent weigerde zijn creaties te watteren of te verstijven. Hij hechtte waarde aan lichtheid en elegantie en schafte met de wijduitlopende, comfortabele jurken de tailering af die Dior met de new look had ingevoerd. Zo bleef hij in de traditie van het huis en trad hij er ook uit – met een grote stap, want de trapezevorm was vanaf de 18e eeuw niet meer in de mode voorgekomen.

De ontwerpen van Saint-Laurent waren zo vernieuwend, dat zij tot groot succes leidden. Hij gebruikte in zijn collectie's zowel felle lichte kleuren, en ook donkere kleuren. Hij had eens een collectie waarbij alle kleding stukken zwart waren, zijn moeder noemde dat dan ook Le Noir.

Saint-Laurent werd opgeroepen om in het Franse leger te dienen tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog. Na twintig dagen werd hij echter opgenomen in een Frans psychiatrisch ziekenhuis. Daar onderging hij een psychiatrische behandeling, inclusief elektroshocktherapie, voor een zenuwinzinking.

Toen hij na een verblijf in het ziekenhuis, inmiddels vrijgesteld van de dienstplicht, weer zijn werk bij Dior wilde oppakken, moest hij accepteren dat zijn plaats inmiddels was ingenomen door Marc Bohan, die op 26 januari 1961 een collectie presenteerde die even enthousiast werd verwelkomd als de trapezelijn van Saint Laurent drie jaar daarvoor. De firma Dior keerde Saint Laurent de rug toe op een moment dat hij met persoonlijke problemen kampte en met betrekking tot zijn mode een nieuwe weg was ingeslagen. In 1960 ging er een schok door het huis: Saint Laurent had de conservatieve cliëntèle van het huis geshockeerd met zijn beatlook en zwarte leren jacks. Noch de directie noch de traditionele klantenkring kon zich vinden in zijn avant-gardistische ontwerpen, die echter geheel in overstemming met de moderne tijd waren. In 1962 werd Marc Bohan zijn opvolger. Hij leidde het huis tot 1989 en behoedde het imago van de firma dat op uitgelezen haute couture berustte, maar hij slaagde er niet in de prêt-à-porter verder succesvol op de markt te brengen.

Saint-Laurent begon in 1962 samen met Pierre Bergé het bedrijf Yves Saint Laurent met de nu bekende initialen YSL. Pierre Bergé, was niet alleen zijn zakenpartner, maar ook zijn partner en beschermengel. Samen ontwierpen zij Haute Couture voor actrices en andere celebrities.
De eerste collectie van 29 januari 1962 werd een doorslaand succes.

Omdat Bergé Saint Laurent van de zakelijke beslommeringen bevrijdde, kon de couturier zich geheel aan de revolutionaire ontwerpen van de jaren ’60 wijden: overgooiers met grote mondriaandessins in 1965, de vrouwensmoking in januari 1966, de op Andy Warhol geïnspireerde collectie in de zomer van 1966, de omstreden transparante jurk die alleen uit een zijden chiffonblouse bestond, bezet met struisveren, en de toespelingen op de protesterende studenten met dufflecoats en franjejassen in de zomer van 1968. zijn voorliefde voor androgyne vormen werkte baanbrekend in een tijd waarin vrouwen sterker dan ooit tevoren probeerden te emanciperen.

Yves Saint Laurent werd een revolutionair van de Parijse mode, omdat hij de actuele trends van de haute couture verrijkte met de mode die op straat gedragen werd. “Kijken naar de straat zonder ooit de kwaliteit en elegantie uit het oog te verliezen”, dat was volgens de Duitse couturière Jil Sander de unieke gave van Saint Laurent. Saint Laurent hield zich bezig met de cultuur van de bohémien aan de linkeroever van de Seine – wat in die tijd in de betere kringen van Parijs ongepast was - en noemde zijn prêt-à-porter daarom “Rive gauche”. Maar hij dreef zijn revolutionaire elan nooit zover door dat het de rijke kopers irriteerde, want hij beseft heel goed dat ook hij afhankelijk was van het publiek.

Tijdens de jaren zestig en zeventig populariseerde het bedrijf trends zoals de ‘beatnik look’ en de grote op dijhoogte puntlaarzen. Onder de dragers waren onder andere Loulou de La Falaise, de dochter van een Franse markies en een Iers model Betty Catroux, de half-Braziliaans dochter van een Amerikaanse diplomaat en vrouw van een Franse binnenhuisarchitect en Catherine Deneuve, de iconische Franse actrice.
De Parijse modehuizen gingen in hun prêt-à-porter collecties mee met de heersende trends. 1964 was het jaar van de op-art (optical art), kleding in geometrische zwart-wit dessins. Yves Saint-Laurent en Pierre Cardin (1922) waren toonaangevend. Een aantal modeontwerpers hield zich eveneens bezig met herenmode. Cardin ontwierp kraagloze jasjes voor de Beatles, Saint-Laurent maakte safaripakken.

In de jaren zestig voerde Laurent een aantal nieuwe elementen in de damesmode in. De smoking, broekpakken, safari-jasjes en transparante jurken zijn voor altijd aan zijn naam verbonden en zijn niet meer weg te denken uit de modewereld. Net als Coco Chanel liet hij zich inspireren door de mannenmode en gaf de vrouwelijke kleding een stoere en zelfverzekerde uitstraling. Hij gebruikte veel retrostijlen en wist als geen ander hoe hij bepaalde kleuren met elkaar moest combineren. Yves Saint Laurent werd voor zijn Haute Couture lijnen geïnspireerd door verschillende culturen. Een belangrijke bron voor inspiratie was zijn jeugd in Afrika, vandaar ook zijn keuze voor donkere modellen met een andere etnische achtergrond.

Saint Laurent liet zich ook beinvloeden door kunst. Zo konden Matisse, Picasso, Mondriaan en zijn vriend Andy Warhol hun werk terugvinden in dat van Yves Saint Laurent.
De legendarische reputatie van Saint Laurent is niet alleen gebaseerd op zijn vakmanschap en zijn gevoel voor ontwerpen die de tijd ver vooruit waren, maar ook op de enorme artistieke interesses, die hem sinds de jaren ’50 veel opdrachten voor de film, theater en de opera opleverde. Of het nu Catherine Deneuves zwarte lakmantel in Luis Bruñuels Belle de Jour (1965) was of de kostuums voor Marguerite Duras Des journées entières dans les abres (1965), voor de cheografie van Roland Petit ( tussen 1962 en 1965) of voor Jean Cocteaus Cher Menteur (1980): Saint Laurent kon zijn ideeën net zo goed verwezelijken in de toneelkostuums als in de mode. Juist zijn artistieke ontwerpen dienden hem bij zijn zoektocht naar historische onsterfelijkheid in navolging van Marcel Proust.
Saint Laurent heeft veel inspiratie te danken aan zijn contacten met de kunstwereld, met de danser Rudolf Nurejev, de schilder Andy Warhol en de actrice Catherine Deneuve. Hij verviel niet in het simpel omzetten. Van artistieke of etnische ontwerpen in de mode: zijn op-art-modellen, zijn safari-stijl, de Ballets Russes-collectie (1976). De Carmen-jurken (1976) of zijn hommage aan Nurejev, die aan aids overleed, waren alle pogingen om zich aan zijn grote voorbeelden aan te passen, zonder deze te evenaren. Saint Laurent hechtte waarde aan de zelfstandigheid van de mode. Met zijn soms wat ironische interpretatie van artistieke voorbeelden en zijn volmaakte snit kregen zijn ontwerpen een geheel zelfstandige stijl.

De kleuren rood en roze waren een terugkerend element in al zijn collecties. Niemand wist deze kleuren beter te gebruiken dan hij. Het hart, liefst ook bewerkt met rood, was zijn favoriete accessoire.

In de jaren ’80 en ’90 veroorzaakten de ontwerpen van Saint Laurent niet meer de beroering van vroeger. Saint Laurent was een modegrootheid geworden met grote exposities in New York (1983/1984), Parijs (1986) en St.-Petersburg (1987). Zijn creaties hadden heel prominente bewonderaars onder de hedendaagse couturiers, zoals Minuccia PradaHij gaf toe dat hij voor elke presentatie nog steeds zenuwachtig was en hij wist intussen de voordelen van het bestaan als een bekende persoon te waarderen: “Het gaat mij om het perfectioneren van een stijl, die ik niet meer hoef te ontwikkelen”. Tegenwoordig bekoort Saint Laurent vooral met innovatie ontwerpen in plaats van klassieke modellen en zijn haute couture-shows in Parijs veroorzaken weer net als voorheen warestormen van enthousiasme.

Hij kwam publiekelijk voor zijn homo-zijn uit in een interview in de Franse krant Le Figaro in 1991.

In 1993 werd het Yves Saint-Laurent modehuis verkocht aan het farmaceutische bedrijf Sanofi voor ongeveer $600,000,000.
In 1999 kocht Gucci het YSL merk en kreeg Tom Ford de leiding over de ready-to-wear collectie terwijl Saint-Laurent de haute couture collectie ontwierp.

Yves Saint Laurent was een labiele man en was vaak niet in staat zich te handhaven tegen grote kritieken. Hij was niet erg stressbestendig en het presteren lag vaak als een last op zijn schouders. Toen hij in de jaren negentig geroemd werd alsof hij al dood was en uitgeroepen werd tot genie, werd zelfs de roem hem teveel. Hij greep vaak terug naar de drank en de drugs en verkeerde in gezelschap van vrienden die daar ook een gewoonte van maakten. In interviews kwam hij daar eerlijk voor uit, maar het schaadde zijn imago niet. Hij werd genoemd als de allergrootste in de modewereld.

Na veertig jaar besloot hij in 2002 zijn modehuis in Parijs op te heffen, mede als gevolg van zijn ouderdom, drugsmisbruik, depressie, alcoholisme, kritiek op de YSL ontwerpen en problemen met de huidige ontwerper Tom Ford. Januari 2002, op 65-jarige leeftijd, kondigde de ontwerper aan dat hij zich terugtrok uit de modewereld. Als reden gaf hij zijn afschuw voor de commercie die de puurheid van fashion overschaduwt. Hij gaf aan dat hij zich totaal niet meer kon vinden in de modewereld van nu en de mentaliteit die daarbij hoort. Zestien dagen na dit bericht presenteerde hij zijn laatste Haute Couture collectie.

De modelijn wordt nu nog steeds gemaakt onder de leiding van Stefano Pilati nadat Tom Ford zich terugtrok in 2004, om in 2006 een eigen lijn te starten.

Yves Saint Laurent overleed 1 juni 2008 op 71-jarige leeftijd in Parijs. Hij werd begraven in Marrakesh.

Kunstcollectie modekoning te koop
De omvangrijke kunstcollectie van de overleden Franse modekoning Yves Saint Laurent komt vanaf maandag onder hamer. De verwachte opbrengst is 300 miljoen euro. De veiling in het Parijse Grand Palais duurt drie dagen.
Yves Saint Laurent met rechts van hem Catherine Deneuve. FOTO AP Schilderijen en sculpturen van Picasso, Matisse en Léger komen maandagavond het eerste aan bod. Onder het aanbod, in totaal zevenhonderd stukken, bevindt zich een kubistisch topstuk van Picasso dat 25 tot 30 miljoen euro moet opleveren. Het veilinghuis Christie's draagt zorg voor de verkoop.
De opbrengst van de veiling wordt gebruikt voor onderzoek naar aids. Hiervoor heeft Laurents partner een stichting opgericht.

Websites:
. www.ysl.com
. www.fashionunited.nl/nieuws/ysl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 14.