kunstbus
Dit artikel is 17-05-2021 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Isaac Gosschalk

Izak (of Isaac) Gosschalk (Amsterdam 1838 - Brussel 1907) was een Nederlands architect en ingenieur in Amsterdam. Als vroegste propagandist van de herleving van de architectuur uit de periode 1560-1630 geldt hij als een van de meest invloedrijke architecten uit het laatste kwart van de negentiende eeuw. Hij had een voorliefde voor gotische en renaissance architectuur. Zijn laatste en belangrijkste werk was het stationsgebouw van Groningen (1893-1896), gebouwd in een eclectische neorenaissancestijl.

Hij was voorzitter van de afdeling Amsterdam van de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst en gemeenteraadslid te Amsterdam. Hij was erelid van onder meer de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst, het Genootschap Architectura et Amicitia en het Koninklijk Oudheidkundig Genootschap.

Izak Gosschalk werd geboren in een huis aan de Amsterdamse Nieuwe Herengracht als zoon van een joodse arts. Tussen 1855 en 1862 ontving hij zijn opleiding in Delft, München en Zürich. Aan de Eidgenössisches Polytechnikum volgde hij colleges bij de internationaal bekende architect Gottfried Semper, bekend van onder meer de Semperoper in Dresden. Van 1875 tot haar opheffing op 21 februari 1879 was hij lid van het College van Rijksadviseurs voor de Monumenten van Geschiedenis en Kunst. Hieruit vloeiden verschillende restauratieopdrachten voort, onder meer de Waterpoort in Sneek, de stadhuizen van Heusden en Gouda en het koor van de Bovenkerk in Kampen. Gosschalk was medewerker van talloze kranten en tijdschriften. Tussen 1875 en 1887 was hij gemeenteraadslid in Amsterdam. Hij viel, behalve door zijn progressief-liberale standpunten, op als zeer begaafd spreker die, tegen de stroom in, de belangen van architectuur en stedenbouw verdedigde. Hij raakte echter in opspraak door een vermeende verstrengeling van belangen als gemeenteraadslid en architect van de Amsterdamse gasfabrieken, waardoor hij na 1883 in de hoofdstad vrijwel geen opdrachten meer kreeg. Begin jaren 90 werd hij gerehabiliteerd; hij werd gevraagd als voorzitter van diverse commissies ter verbetering van de positie van de arbeider, met daarin onder anderen ook Berlage en Van der Pek.

Na de voltooiing van het station van Groningen trok hij zich terug. Van 1895 tot aan zijn dood in 1907 woonde hij in Brussel, waar hij als parlementair journalist verslag deed van de Belgische politiek.

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.

Pageviews vandaag: 634.