kunstbus

(advertentie)
Er staan 3 artikelen in onze webwinkel Kunstbus


Grote glazen jaren vijftig/zestig plafonnière

Grote gele met groene en zwarte fantasie-motieven versierde jaren vijftig/zestig plafonnière met drie lichtpunten.
Prijs: € 65

Dit artikel is 20-02-2009 voor het laatst bewerkt.

reukwater

Reukwater (parfum)

Een vloeistof die bedoeld is om een aangename geur te verspreiden.

Parfum
Parfum is een mengsel van diverse geurstoffen in een oplosmiddel. Bij de meest gangbare parfums is dat oplosmiddel alcohol maar parfums op basis van vettige stoffen zijn in opkomst. Daarnaast bevat parfum vaak een fixatiemiddel en ook één of meerdere kleurstoffen.
De geurstoffen zijn grofweg te verdelen in aromachemicaliën, etherische olie en andere geurende plantenextracten zoals tincturen, absolues, resinoïden en concrètes. Dierlijke geurstoffen zoals ambergris, muskus, civet en castoreum worden vrijwel niet meer gebruikt.

Parfumtypes en eigenschappen
. Parfum of parfum extract: 20%-40% geurbestanddelen
. Eau de parfum: 10-20% geurbestanddelen
. Eau de toilette: 5-10% geurbestanddelen
. Eau de cologne: 2-3% geurbestanddelen

Een mengsel bestaande uit 80 tot 95% alcohol en water wordt gebruikt als oplosmiddel voor de geur bestanddelen. De alcohol verdampt vrij snel, maar de geurbestanddelen blijven op de huid achter en vervluchtigen in de uren na het opbrengen. Bij het aanbrengen van een parfum is het belangrijk niet direct te willen ruiken, je neus zal immers tijdelijk verdoofd worden door de nog verdampende oplosmiddelen.

Omdat sommige bestanddelen van een parfum snel vervluchtigen en andere bestanddelen lang op de huid blijven, ruikt een parfum niet telkens hetzelfde; net opgebracht zijn andere geuren dominanter dan na een paar uur.

Een klassiek opgebouwd parfum bestaat uit drie soorten "noten": topnoten, hartnoten en basisnoten.
. Topnoten (bovennoten, hoofdnoten, tête) zijn de geuren die in de eerste minuten na het opbrengen dominant zijn. Deze geuren zijn vooral belangrijk bij de verkoop van het parfum, na een minuut of tien zijn ze niet of nauwelijks meer te ruiken. De bovennoten van een geur zijn bedoeld om aandacht te trekken en stralen de eerste en verrassende indruk van een geur uit. Typische topnoten zijn citrus geuren.
. Hartnoten (middennoten, cœur) zijn de geuren die opkomen nadat de topnoten grotendeels verdwenen zijn, zo'n tien minuten na het opbrengen. Vrijwel alle bloemengeuren zijn hartnoten. Het hart is misschien wel het belangrijkste deel van het parfum.
. Basisnoten (grondnoten, fond) zijn de geuren die als laatste overblijven, nadat de hartnoten grotendeels vervluchtigd zijn. Dit is meestal één à twee uren na het opbrengen van het parfum. Basisnoten kunnen vele uren geur af blijven geven. Voorbeelden van basisnoten zijn houtsoorten zoals sandelhout en harsen zoals olibanum.

Classificatie
Om onderscheid te kunnen maken tussen de vele duizenden parfums die er zijn, waren en zijn er diverse methodes om parfums te classificeren in verschillende groepen. De meest gebruikte is de classificatie van de Franse vereniging van parfumeurs: Société Française des Parfumeurs.

Een parfumeur is de vakman of vakvrouw die een parfum of andere geurcompositie ontwerpt. Een andere naam voor parfumeur is "Neus". Een parfumeur kan in dienst zijn van een bedrijf dat geurstoffen maakt of gebruikt, maar er zijn ook parfumeurs die hun ambacht als vrij beroep uitoefenen. Bij het ontwerpen houdt een parfumeur onder meer rekening met:
. Het product, een wasmiddel stelt andere eisen en heeft andere chemische eigenschappen dan bijvoorbeeld koperpoets
. De prijs, een geurcompositie voor een luxe parfum mag meer kosten dan dat voor een goedkope shampoo
. De wensen en eisen van de klant
Met name seniorparfumeurs worden wel aangeduid met de term De Neus, een pars pro toto.
Iemand die smaken ontwerpt wordt flavorist genoemd.

De Société Française des Parfumeurs hanteert een indeling in zeven hoofdgroepen:
. Hesperidée, ofwel citrusachtig
. Florale, ofwel bloemachtig
. Fougère, een fantasiegeur
. Chypre, een andere fantasiegeur
. Boisée, ofwel houtachtig
. Ambrée, amber, ook wel oosters of oriental
. Cuir, ofwel leer

Elke groep is weer onderverdeeld in diverse subgroepen.

Beroemde parfums
Jaar, Naam, Bedrijf, Parfumeur
1709 Eau de Cologne, Johann Maria Farina, Johann Maria Farina
1792 4711 Echt Kölnisch Wasser, 4711, Wilhelm Mühlens
1795 Le Vainqueur, Parfums Rancé1795, François Rancé
1798 Eau Vivifiante, Parfum Lubin, Pierre François Lubin
1882 Fougère royal, Houbigant, Paul Parquet
1889 Jicky, Guerlain, Aimé Guerlain
1912 L'Heure Bleue, Guerlain, Jacques Guerlain
1917 Chypre, François Coty, François Coty
1919 Mitsouko, Guerlain, Jacques Guerlain
1919 Tabac Blond, Caron, Ernest Daltroff
1921 N°5, Chanel, Ernest Beaux
1925 Shalimar, Guerlain, Jacques Guerlain
1927 Arpège, Lanvin, André Fraysse
1929 Soir de Paris, Bourjois, Ernest Beaux
1930 Joy, Jean Patou, Henri Alméras
1932 Je Reviens, House of Worth, Maurice Blanchet
1934 Pour Un Homme, Caron, Ernest Daltroff
1945 Femme, Rochas, Edmond Roudnitska
1947 Vent Vert, Balmain, Germaine Cellier
1948 L'Air du temps, Nina Ricci, Françis Fabron
1956 Diorissimo, Christian Dior, Edmond Roudnitska
1959 Monsieur, Givenchy, Michel Hy
1959 Cabochard, Parfums Grès, Bernard Chant
1966 Eau Sauvage, Christian Dior, Edmond Roudnitska
1969 Ô, Lancôme, Robert Gonnon
1973 Charlie, Revlon, Harry A. Cuttler
1977 Opium, Yves Saint Laurent, Jean-Louis Sieuzac
1978 Azzaro Pour Homme, Azzaro, Gérard Anthony, Martin Heiddenreich, Richard Wirtz
1978 Bluebell, Penhaligon's, Michael Pickthall
1978 Magie Noire, Lancôme, G. Goupy / J-C Niel
1979 Anaïs Anaïs, Cacharel, Raymond Chaillan/Roger Pellegrino
1981 Nombre Noir, Shiseido, Jean-Yves Leroy
1981 Giorgio, Giorgio Beverly Hills, M.L. Quince, Francis Camail en Harry Cuttler
1983 Paris, Yves Saint Laurent, Sophia Grojsman
1984 Coco, Chanel, Jacques Polge
1985 Poison, Christian Dior, Jean Guichard
1987 Lou Lou, Cacharel, Jean Guichard
1988 Eternity, Calvin Klein, Sophia Grojsman
1990 Trésor, Lancôme, Sophia Grojsman
1991 Dune, Dior, Jean-Louis Sieuzac
1992 Angel, Thierry Mugler, Olvier Cresp
1993 Jean-Paul Gaultier, Jean-Paul Gaultier, Jacques Cavallier
1995 CK One, Calvin Klein, Harry Fremont en Alberto Morillas
1996 Acqua di Gió Pour Homme, Giorgio Armani, Alberto Morillas
1999 J’Adore, Christian Dior, Calice Becker
2001 Coco Mademoiselle, Chanel, Jacques Polge


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article Geschiedenis
Parfum is in Egypte ontstaan. In het begin brandden de Egyptenaren kruidentakjes en bloementakjes, als offer voor de goden. Dat waren geuroffers. De Egyptenaren dachten dat de goden rustig werden van de geuren, en de mensen geen kwaad zouden doen. Later gingen ze die geuren in allerlei olie’s verwerken. Ze hadden een speciale olie om de doden mee in te smeren, voordat ze deze gingen inpakken met doeken. Daarna kwam er badolie en massage-olie. De Grieken hadden de badolie en massageolie overgenomen van de Egyptenaren, maar vonden de olie maar dik en plakkerig. Daarom bedachten de Grieken parfum op basis van water in plaats van olie. Omdat niemand het parfum kocht, stopten ze met het maken van parfum. In de 12e eeuw voor Christus gingen ze toch weer parfum maken. En omdat de mensen toen rijker waren dan voorheen, kochten meer mensen de parfum. De parfum zat toen nog in waterdichte doosjes. De mensen vonden de doosjes heel onhandig, want als de deksel open stond, en het doosje viel om, lag alles op de grond. Daarom bedachten de Grieken glazen flesjes voor het bewaren van parfum. Nu hebben we veel meer geuren (parfums) dan vroeger. Vroeger waren er slechts ongeveer 10 geuren, terwijl er nu duizenden geuren bestaan.

De eau de toilette en de eau de cologne werden in de zeventiende eeuw razend populair. De reukwaters waren niet zo extreem duur als parfums. Hun samenstelling was vrij simpel. Bovendien waren er geen dure grondstoffen voor nodig die van heinde en verre moesten komen. Beide reukwaters komen vermoedelijk van oorsprong uit het Middellandse Zeegebied.

Eau de toilette werd vervaardigd op basis van lavendel, in het Middellandse Zeegebied ruimschoots aanwezig.
Eau de cologne heeft als basis oliën van citrusplanten, die ook vooral in deze contreien groeien.

Eau de cologne
Eau de cologne is Frans voor water uit Keulen. Het is een geurige vloeistof die wordt gebruikt om lekker te ruiken. Het Keuls water kwam van de gebroeders Farina, twee Italiaanse immigranten, die in Keulen een bloeiend handelshuis in galanterieën hadden. Op 13 juli 1709 richtte Johann Maria Farina (1685-1766) in Keulen zijn bedrijf Farina gegenüber op, de nu wereldwijd oudste parfumfabriek. Hij noemde zijn onovertroffen elixer ter ere van zijn nieuwe woonplaats "eau de cologne", of Duits "Kölnisch Wasser". Daarmee maakte hij Keulen als "stad der geuren" wereldberoemd. De stad Keulen plaatste ter nagedachtenis van deze vooraanstaande burger een monument op het raadhuisplein. De bijna 300 jaar oude traditie van het parfum eau de cologne wordt door zijn nakomelingen in de achtste generatie voortgezet. Bovendien geeft het Duftmuseum in Keulen een levende indruk van de geschiedenis van het huis. Het merkteken, de Rode Tulp, staat garant voor de echtheid en de kwaliteit van de Eau de Farina Gegenüber sinds 1709.

Farina zelf omschreef zijn parfum als volgt: '"Mijn parfum is als de geur op een ochtend in het voorjaar na de regen, een mengsel van sinaasappel, pompelmoes, citroen, bergamot, limoen en de bloemen en kruiden in mijn geboorteland Italië".
Het was in Duitsland een helemaal nieuwe, verse geur, nadat er voormaals vooral zware geuren als muskus bekend waren. Maar het was ook heel duur, en zo kon vooral de adel zich de eau de cologne veroorloven. Napoleon Bonaparte, koningin Victoria van Engeland en bijna alle Europese heersers en vorstenhuizen behoorden tot Farina's klanten, wat blijkt uit meer dan vijftig officiële hofleveranciertitels.

Eau de cologne werd oorspronkelijk helemaal niet als reukwater verkocht, maar als wondermiddel ("aqua mirabilis") voor inwendig gebruik. Het zou een zuiverende werking hebben en goed zijn tegen allerlei kwalen. De Franse bezettingstroepen zonden het aan hun familie in Frankrijk en noemden het "eau de cologne".
De gebroeders Farina hielden het recept natuurlijk zorgvuldig geheim, om concurrentie van hun winstgevend product te voorkomen. Maar keizer Napoleon, overigens een groot liefhebber van geuren, vond dat schandalig. Medicijnen moesten overal en voor iedereen te krijgen zijn. In 1810 vaardigde Napoleon Bonaparte een decreet uit dat eiste dat de geheime recepten van geneesmiddelen werden bekendgemaakt. Om dit te omzeilen werd het product toen als "reukwater" voorgesteld.

In de 19de eeuw zijn er meerdere bedrijven voor eau de cologne ontstaan. Het bekendste is er vermoedelijk dat van Ferdinand Mülhens op het huisnummer 4711, dat later de merknaam is geworden. Zijn Kölnisch Wasser was goedkoper, zodat zich nu bijna iedereen parfum kon veroorloven. Napoleon – alweer – had bij zijn intocht in Keulen een wirwar van straatjes en steegjes aangetroffen, waarin hij heg noch steg wist. Efficiënt als hij was, gaf hij alle huizen een nummer. Het huis waar die andere eau de cologne gemaakt werd, kreeg het nummer 4711. Het recept van "4711 Echt Kölnisch Wasser" is nog steeds een streng bewaard geheim; enkel de hoofdbestanddelen zijn bekend (citroenolie, bergamotolie, etherische olie van andere citrusvruchten, naast onder meer lavendelolie en rozemarijnolie, in 85% alcohol).

Inmiddels weten we ook wat het verschil is tussen deze twee eaux de cologne. De gebroeders Farina maakten hun water op basis van neroli, een olie die getrokken wordt uit de voorjaarsbloesem van de bittere sinaasappelboom. 4711 heeft citrusvruchten als basis (zoals bergamot), alsmede verbenablad, dat ook een citrusachtige geur heeft.

In Nederland werd parfum in die tijd nauwelijks gebruikt, maar wegens het medicinale karakter van eau de cologne werd dit wel gebruikt bij flauwvallen, hoofdpijn en de behandeling van kleine wondjes.

Eau de cologne de Farina wordt nog steeds alleen als parfum gebruikt. Kölnisch Wasser 4711 is ook populair op een doekje, zoals dat bijvoorbeeld in vliegtuigen wordt uitgedeeld. Bovendien wordt het begrip "eau de cologne" tegenwoordig ook algemeen gebruikt voor een licht parfum.

Eau de cologne wordt geschreven als drie losse woorden en zonder hoofdletters. In samenstellingen, zoals "eau-de-cologneflesje", wordt het echter met twee streepjes gespeld.

Reukflesje - flesje met reukwater
Met de stijgende populariteit van reukwaters zijn grote hoeveelheden reukflesjes gemaakt. Hun vorm, kleur en de materiaalkeuze werden bepaald door de kostbare inhoud. De flesjes moesten hermetisch kunnen worden afgesloten en het zonlicht weren, om het reukwater – of het parfum – niet te laten vervliegen. Gekleurd glas en porselein waren heel geschikte materialen voor de flesjes. Voor de doppen koos men goud, zilver of tin.
Aan de vormgeving werd heel veel aandacht besteed. Deze mocht niet onderdoen voor de inhoud en moest bovendien passen bij de drager of draagster van het flesje. Zo komt het dat reukflesjes tot in de negentiende eeuw ware kunstwerkjes waren. Met oog voor schoonheid gemaakt en meegaand met de smaak van de toekomstige bezitter en de mode van de tijd.
Een collectie reukflesjes is van artistieke, kunsthistorische en sociologische waarde. De meeste reukflesjes vind je in privé-bezit en niet in grote musea. Het zijn echte verzamelobjecten. Om mee te nemen als souvenir uit het buitenland, om aan te snuffelen en je af te vragen hoe het vroeger rook, om er misschien zelf weer een eigen geur in te doen voor als je een avondje uitgaat, of gewoon om naar te kijken.

Websites:
. 50 inventarissen uit de tweede helft van de 18e eeuw kan worden getrokken, is dat uit de kleding een zekere welvaart spreekt. Men wilde dat duidelijk uitdragen, zowel in de kleding als in de sieraden. Een tas met een zilveren beugel was mede één van de kostbare voorwerpen. Een dergelijke tas werd met een zilveren haak in de taille aan de rokband bevestigd. In de zilveren beugeltas werd een zilveren knipje bewaard, waarvan het zakje meestal was gemaakt van kraaltjes. Er zat een reukflesje in, al naar gelang de welstand van de dame voorzien zilveren of een gouden dop. Verder een zilveren loddereindoosje, waarin dan een sponsje of lapje zat, gedrenkt in reukwater, eau de la Reine. Een heerlijke afleiding om in de kerkbank zo´n doosje tijdens een langdurige preek door te geven.


(advertentie)
Er staan 3 artikelen in onze webwinkel Kunstbus


Grote glazen jaren vijftig/zestig plafonnière

Grote gele met groene en zwarte fantasie-motieven versierde jaren vijftig/zestig plafonnière met drie lichtpunten.
Prijs: € 65

Pageviews vandaag: 66.