kunstbus
Dit artikel is 17-08-2021 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

triniteit

De triniteit (v.), (ook: drieëenheid, drievuldigheid), (christendom) het éne goddelijke wezen, dat drievoudig is in de personen van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

De christelijke leer ziet in het zijn en werken van God drie eeuwige en wezenlijke onderscheidingen, Vader, Zoon en Heilige Geest; als leer vastgelegd op de Concilies van Nicea (325) en Konstantinopel (381). Men mag de onderscheidingen echter nooit als drie goden opvatten (tritheïsme). De westerse kerken spreken van drie personen en één substantie, de oosterse van drie hypostasen in één zijn.

In de vroegchristelijke kunst werd de triniteit uitsluitend aangeduid door middel van abstracte symbolen zoals de gelijkzijdige driehoek of drie in elkaar sluitende cirkels, soms gevat in één grote cirkel. Sinds de 5e eeuw vormden de drie bezoekers van Abraham te Mamre (Gen.18,1) een symbolische uitbeelding van de triniteit. Zij werden dan afgebeeld als drie gelijke engelen. In de middeleeuwen ontstond de verpersoonlijking van de drieëenheid door drie naast elkaar tronende gelijke figuren, soms onder één mantel, onderscheiden door hun attributen, nl. de Vader de wereldbol, de Zoon het kruis en de H. Geest de duif of het boek. Veelvuldig werden sinds de 13e eeuw de Vader en de Zoon naast elkaar zittend met de duif erboven afgebeeld. De genadestoel is in het westen de meest verspreide uitbeelding van de triniteit: God de Vader als oude man draagt het kruis met Christus in beide handen of ondersteunt Christus' dode lichaam, terwijl de duif erboven zweeft. In de Nederlanden was dit thema in de 15e- 16e eeuw bijzonder geliefd.

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.

Pageviews vandaag: 736.