kunstbus
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Stop-motion

Stop-motion, ook bekend als klei-animatie of stop-frame animatie, is een filmtechniek die vooral voor de komst van digitale animatie gebruikt werd om speciale effecten te creëren in films. Stop-motion is al bijna net zo oud als filmen zelf.

Voor stop-motion is een camera nodig die in staat is om verschillende frames film op te nemen.

Eerst wordt het voorwerp dat op film moet bewegen, meestal een pop of klei-figuurtje, in een bepaalde houding neergezet en met de camera wordt een frame hiervan geschoten. Vervolgens wordt de houding van het figuur een fractie veranderd en wordt er opnieuw één frame geschoten. Dit wordt herhaaldelijk gedaan. Door vervolgens de film af te spelen lijkt het alsof het voorwerp uit zichzelf beweegt. Deze zelfde techniek past men ook toe bij tekenfilms.

Stop-motion is een zeer tijdrovend werk. Indien goed uitgevoerd kan het mooie beelden opleveren, maar het is al zeer snel te zien wanneer iets stop-motion is omdat het voorwerp dan zeer schokkerig beweegt. Om een goed vloeiend beeld te krijgen heb je 24 frames per seconde nodig. Voor veel amateurs is dit moeilijk te halen.

Hoewel digitale animatie in de laatste tien jaar standaard is geworden in grotere films, komen er nog steeds volledig stop-motion geanimeerde films uit. In 2005 verschenen Corpse Bride en Wallace & Gromit in the Curse of the Were-Rabbit. Beide films werden genomineerd voor de Academy Award (Oscar) voor beste animatiefilm. Wallace & Gromit won de Oscar. Ook de televisieserie Egoland van BNN is op deze manier gemaakt.

Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Stop-motion.


Pageviews vandaag: 4.