kunstbus

(advertentie)
Er staan 3 artikelen in onze webwinkel Kunstbus


Grote glazen jaren vijftig/zestig plafonnière

Grote gele met groene en zwarte fantasie-motieven versierde jaren vijftig/zestig plafonnière met drie lichtpunten.
Prijs: € 65

Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Georges Seurat

Frans pointillistisch kunstschilder en tekenaar, geboren 2 december 1859 te Parijs – overleden 29 maart 1891 in Parijs.

Het werk van Georges Seurat behoort tot het pointillisme, een schilderstijl binnen het impressionisme. Hij was samen met Paul Signac de grondlegger van het negentiende-eeuwse neo-impressionisme.

Seurat kwam tot de conclusie dat er bij punten of stippen van pure onvermengde kleuren die naast naast elkaar worden geplaatst van een bepaalde afstand gezien een grotere schittering en intensiteit wordt verkregen en de ogen de stippen tot een geheel combineren en een plaatje zien. Zijn techniek van de weergave van licht door gebruik te maken van stippen en kleine penseelstreken met contrasterende kleuren werd bekend als pointillisme of divisionisme. Deze techniek werd veel gebruikt in het neo-impressionisme, waarvan Seurat een markant vertegenwoordiger is. Seurat gebruikte de techniek waarschijnlijk vanuit de gedachte dat al die streekjes een levendiger effect zouden veroorzaken dan het mengen van kleuren. Deze werkwijze creëert echter een bijzonder soort mist.

Seurats idealen waren de volmaakte classicistische vormen van Poussin en ingres en de impressionistische wijze van kleur accentueren.

Seurat leefde in een periode waarin ook kunstenaars als Van gogh en Gaugain actief waren. Seurat werd vooral beroemd om zijn monumentale pointillistische werk, maar hij maakte ook impressionistische studies. Hij koos bewust voor het pointillisme in plaats van voor de regelmatige kwaststreken die de impressionisten gebruikten, maar week ook af van het impressionisme door meer formele composities te maken, gebaseerd op de klassieke verhoudingen van de gulden snede, in plaats van te proberen kortstondige momenten van licht en beweging vast te leggen.

Biografie
Georges Pierre Seurat ging op zijn 18de naar de École des Beaux Arts (1878 en 1879). Zijn leermeester was een volgeling van Jean-Auguste-Dominique Ingres. Seurat voltooide zijn studie niet. Liever bezocht hij het Louvre, waar hij bekende meesters als Rembrandt, Francisco Goya, Delacroix en Ingres bestudeerde en kopieerde en raakte vooral onder de indruk van Poussin, die hij in het achter elkaar leggen van contrasten probeerde na te doen.

Hij verliet de Ecole des Beaux-Arts in 1879 om in militaire dienst te gaan in Brest. Daar tekende hij scènes van de stranden en de zee.

In 1880 keerde hij terug naar Parijs en studeerde hij bij Lehmann. Zijn stijl was echter onconventioneel en spoedig verliet hij de school.

Seurat deelde een studio met Edmond-François Aman-Jean.

In de periode 1882 tot 1883 werkte hij alleen in zwart-wit en ontstond een prachtige reeks tekeningen. Samen met Paul Signac legde hij zich toe op de theoretische grondslagen van de kleurwerking. De neo-impressionisten steunden op de nieuwe wetenschappelijke inzichten met betrekking tot de kleurtheorie en optiek waartoe ondermeer de leer van Eugène Chevreul van het simultane kleurcontrast, de wetenschappelijke verhandelingen van Hermann von Helmholtz en de vormtheorieën van Charles Blanc uit 1867 behoorden.
Seurats' theorie dat de kleine stippen zich van enige afstand bezien in het oog van de toeschouwer vermengen, toetste hij voor het eerst in het grote doek 'La baignade à Asnières' (1883-1884; National Gallery, Londen), waarbij de kleuren nog gemengd waren. Zijn onderzoek resulteerde uiteindelijk in een manier van schilderen, waarin hij onvermengde kleuren naast elkaar op het doek aanbracht.

Een aantal van zijn werken gebruikt de oevers van de Seine als decor, bij het eiland van La Grande Jatte, een twee kilometer lang, smal eiland in de Seine, in Neuilly-Sur-Seine, een voorstad van Parijs. In o.m. het grote doek 'Een zondagmiddag op het eiland van La Grande Jatte' (Dimanche d'été à la Grande Jatte; 1884-1886; Art Institute of Chicago in Chicago) plaatste hij onvermengde kleuren naast elkaar, een werkwijze die kenmerkend is voor het neo-impressionisme, waarvan hij een markant vertegenwoordiger is.

Dimanche d'été à la Grande Jatte of Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte (Zondagmiddag op het La-Grande-Jatte-eiland) is het beroemdste werk van de Franse kunstschilder Georges Seurat.
Het schilderij beeldt het eiland La Grande Jatte af op een zomermiddag in de jaren tachtig van de negentiende eeuw. La Grande Jatte was toen een groen eiland in de Seine nabij Parijs, waar de rijken van de stad in het weekend genoten van hun vrije tijd; inmiddels is het eiland volgebouwd. La Grande Jatte stond eveneens bekend om de prostitutie. Aangezien prostitutie in het Parijs van die tijd verboden was, moesten de prostituees inventieve manieren bedenken om aan klanten te komen. De vrouw die links op het schilderij aan het vissen is, is mogelijk een prostituee: zij 'hengelt' naar klandizie. Daarnaast lijkt het Franse woord voor 'vissen' (pêcher) sterk op het woord voor 'zondigen' (pécher). De vrouw die het meest opvalt staat rechts vooraan. Ook over haar denken veel kunsthistorici dat zij een prostituee is: de afbeelding van het aapje (dat bij haar loopt) verwees aan het einde van de 19e eeuw naar seksualiteit.
Sommige kunsthistorici menen dat Dimanche d'été à la Grande Jatte een tweeluik vormt met Une baignade à Asnières, waar arme mensen een bad nemen in de Seine.

Omdat zijn werk werd geweigerd voor de expositie van de Salon in 1884 richtte Georges Seurat de Vereniging van Onafhankelijke Kunstenaars op, die zich zou gaan richten op het organiseren van Salons, waarbij geen jury werd betrokken.

Georges Seurat is vooral bekend door zijn grote olieverfschilderijen, zoals Baders bij Asnièrs. Maar hij maakte ook kleine werken op paneel die hij croquetons noemde. Die paneeltjes pasten precies in het deksel van zijn schilderskist, zodat hij gemakkelijk buiten kon werken. Sommige van deze openluchtstudies op paneel waren bedoeld als voorbereidende studies voor Seurats grote doeken. Andere studies beschouwde hij als op zichzelf staande kleine schilderijen, die hij soms naast zijn grote doeken exposeerde.

Seurat schilderde behalve een aantal grote stukken vooral landschappen, enkele genrestukken en portretten. Zijn vormgeving is evenwichtig, strak en geometrisch van opbouw. Niet alleen in technisch opzicht maar ook naar de sfeer onderscheidt de stijl van Seurat zich van het impressionisme onder andere doordat hij al spoedig geen aandacht meer schonk aan het natuurlijke licht maar de meeste van zijn grote werken in zijn atelier vervaardigde.

In zijn latere werk op groot formaat concentreerde hij zich vooral op het weergeven van beweging, bijvoorbeeld in Le chahut (1889-1890; Kröller-Müller Museum in Otterlo) en Le cirque (1891; onvoltooid; Musée D'Orsay in Parijs).

Op 19 maart 1891 stierf Georges Seurat plotseling, slechts tweeëndertig jaar oud. Seurat liet geen groot oeuvre na, mede omdat zijn idioom, het pointillisme, nogal bewerkelijk was.

Van Gogh bewonderde het werk van Seurat en het is niet moeilijk om diens invloed op zijn werk terug te vinden. Ook Van Gogh schilderde vanaf het Ile de la Grande Jatte en koos dezelfde locaties bij de rivier als onderwerp. Hij bestudeerde Seurats techniek en prees de resultaten van zijn neo-impressionistische stijl. In veel van de brieven die hij vanuit Arles aan zijn broer Theo schreef, verwees hij naar Seurats werk en meer dan eens sprak hij de wens uit, door ruilen een werk van deze kunstenaar te bemachtigen. - (GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Georges_Seurat


(advertentie)
Er staan 3 artikelen in onze webwinkel Kunstbus


Grote glazen jaren vijftig/zestig plafonnière

Grote gele met groene en zwarte fantasie-motieven versierde jaren vijftig/zestig plafonnière met drie lichtpunten.
Prijs: € 65

Pageviews vandaag: 141.