kunstbus
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Eddy van Vliet

Vlaams dichter en advocaat, geboren 11 september 1942 - overleden 5 oktober 2002.

Eduard Léon Juliaan (Eddy van Vliet werd geboren als zoon van Eugène van Vliet en Mireille Conrad. Het huwelijk boterde slecht. In 1954 verliet vader Eugène van Vliet het gezin, om er nooit meer terug te keren. Daarover schreef Eddy van Vliet in Afscheid van mijn vader :
(...) Die morgen
liep hij van de keuken naar de straatdeur
en kwam niet weer.


Geregeld wordt het dichtwerk van Eddy van Vliet als neoromantisch bestempeld of geplaatst in de literaire richting van de nieuwe romantiek.

Eddy van Vliet stelde samen met Kees Buddingh' de bloemlezing Is dit genoeg: een stuk of wat gedichten samen. Omwille van de samenstelling maakte die bloemlezing veel ophef in de literaire wereld.

Als advocaat werd Eddy van Vliet de laatste jaren van zijn leven bekender doordat hij geregeld zetelde in het beoordelingspanel van het televisieprogramma Recht van antwoord op VTM.

De afwezige vader bleef een rol spelen in de gedichten van Eddy van Vliet. Zijn laatste dichtbundel is een lang episch gedicht, getiteld Vader. Eddy van Vliet spreekt zijn vader in het gedicht toe. Het wordt als het ware een levensbeschrijving met lof voor de vader, maar tevens met uiting van de pijn van het verdriet door zijn vertrek en de jaren van gemis. Terwijl Eddy van Vliet aan Vader werkte, stierf zijn vader.

Het lijkt erop alsof de dichter dat niet te boven is gekomen. Nog geen jaar later, kort nadat hij zijn zestigste verjaardag kon vieren met de uitgave van Gigantische dagen, een bloemlezing uit zijn eigen werk, overleed Eddy van Vliet aan een hersentumor.

Primaire, verspreide uitgaven
. Het lied van ik. Deurne (Antwerpen), z.n.; 1964.
. Duel. Brugge, Desclée De Brouwer; (Reeks: Noorderlicht); 1967.
. Columbus tevergeefs. Brugge/Utrecht, Desclée De Brouwer; (Reeks: De bladen voor de poëzie); 1969.
. Van bittere tranen, Kollebloemen e.a. Blozende droefheden. Z.p. (Amsterdam/Brussel), Paris-Manteau, (Reeks: Manteau-poëzie; onder . redaktionele leiding van Paul Snoek); 1971.
. De vierschaar. Gedichten 1962-1972. Amsterdam-Brussel, Paris-Manteau, 1973. Bloemlezing.
. Het grote verdriet. Gedichten 1971-1974. 's-Gravenhage, Nijgh & Van Ditmar, 1974.
. Na de wetten van Afscheid & Herfst. Fragmenten uit het leven van een burger. Gedichten. Amsterdam, De Bezige Bij, 1978.
. Glazen. Gedichten. Amsterdam, De Bezige Bij, 1979.
. Jaren na maart. Nawoord J. Bernlef. Amsterdam, De Bezige Bij (Bezige Bij Poëziepocket nr.8), 1983.
. De binnenplaats. Amsterdam, De Bezige Bij, 1987.
. De toekomstige dief. Amsterdam, De Bezige Bij, 1991.
. Poëzie: een pleidooi. Gent, Poëziecentrum, 1991. Non-fictioneel werk over poëzie.
. Zoals in een fresco de kleur. Gedichten. Amsterdam, De Bezige Bij, 1996.
. Vader. Amsterdam, De Bezige Bij, 2001.
. Gigantische dagen: een keuze uit de gedichten 1978-2001. Amsterdam, De Bezige Bij, 2002.
. Verzamelde gedichten. Amsterdam, De Bezige Bij, 2007; 976 blz.

Secundaire bibliografie
. Eddy van Vliet. door Benno Barnard. Gent, Poëziecentrum; (Reeks: Dichters van nu; nr. 3), 1992. Biografie, ill., bloemlezing.

Bloemlezingen, samengesteld door onder andere Eddy van Vliet
. C. Buddingh' en Eddy van Vliet: Poëzie is een daad van bevestiging. Noord- en Zuidnederlandse poëzie van 1945 tot heden. Amsterdam, Elsevier (Elseviers literaire serie), 1978.
. C. Buddingh' en Eddy van Vliet: Is dit genoeg: een stuk of wat gedichten. Honderd jaar Noord- en Zuidnederlandse poëzie (1880-1980) in dertig thema's. Amsterdam/Brussel, Elsevier-Manteau, 1982, twee delen.
. Eddy van Vliet: Geen dag zonder liefde. Honderd jaar Nederlandse liefdespoëzie uit noord en zuid. Gent, Poëziecentrum, 1994.



Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Eddy_van_Vliet.



Pageviews vandaag: 41.